Novilon snijden is NIET gemakkelijk!
Hutsepot
Zondagavond gaan we meestal bij mijn ouders thuis eten. Er wordt dan gekookt voor een hele bende. Als iedereen thuis is, zitten we met z’n twaalven aan tafel.
Er verschijnen dus ook grote potten op tafel!
Vandaag was het één grote, zware pot…
… vol hutsepot!
Mijn vader is daar zot van. De bomma -zijn moeder- kon dat heel goed klaarmaken. Ons vader heeft het daarentegen met schaai en schand moeten leren.
Toen we klein waren probeerde hij zijn moeder te evenaren met zijn hutsepot, maar dat lukte volgens ons niet zo goed. ‘t Was meestal te lopend of te dit of te dat…
Er zijn dus bij ons thuis geen grote fans van hutsepot.
Het idee van vaderlief om hutsepot te maken vanavond werd dan ook niet op een warm applaus onthaald.
Tom had hier in de loop van de dag al een paar keer laten verstaan dat hij het nog nooit had gegeten, maar dat hij toch dacht dat ‘t niks voor hem zou zijn. Tssss…
Toen deze avond ten huize Guetens het eten werd opgeschept was er voor Karel (mijn jongste broer) een mini-klein schepke, Marijke (mijn zus) was al aan ‘t zagen voordat het op haar bord lag “da’s toch geen schaap hé!” en de rest kreeg gewoon een flinke schep op z’n bord.
Ons Marijke heeft de hele maaltijd met lange tanden aan tafel gezeten en dikwijls genoeg laten weten dat dat toch niet echt lekker is. Ze vond het zo erg dat de Simon (haar lief) nu geen lekker eten kreeg.
Hem hebben we alleszins niet horen klagen en het bord werd nog eens volgeschept.
Ook bij meneer Tom geraakte het bord vlotjes leeg. ‘t Is naar zijn zeggen geen favoriet, maar ‘t was okee. Fien heeft er tegen alle verwachtingen in twee, ja TWEE bordjes van leeggegeten.
En ik… hm, ik heb gesmuld!
Slecht is dat dus niet, zo’n hutsepot. Vaderlief heeft dat goed gedaan. Danku Rafke 
Moe-der
Moe… door de nachtbrakerij van zoonlief.
Nog steeds slaapt hij de nacht niet door.
Tot voor kort at hij de laatste borstvoeding van de dag rond 17u30 à 18u. Weer wakker rond middernacht en tenslotte nog eens tussen 5u en 6u.
Dat op zich klinkt nog vrij aanvaardbaar, ware het niet dat hij tussen die uren ook graag nog eens van zich laat horen. Gemopper, wat gehuil,… Dus wachtte ik steeds tot na de voeding rond middernacht om te gaan slapen. (De laatste dagen stelde hij die zelfs uit tot 1u en bibie bleef dus ook een uurke langer wakker).
Als hij dan ‘s morgens wakker wordt heb ik amper 5 of 6 uur geslapen. Dan met wat moeite zoonlief terug in slaap krijgen en hopelijk slapen tot 8u. Ook tussen de voedingen van 24u en 6u loopt het niet steeds van een leien dakje. Zo was de voorbije nacht een ware ramp!
We steken het dan wel op zijn 4de tandje dat op het punt staat om door zijn tandvlees te priemen, maar dat maakt me niet meer uitgerust.
Toch hoop ik dat het van voorbijgaande aard is, die nachtbrakerij. Zijn dagritme begint immers wat te veranderen. Deze voormiddag wilde hij om 10u nog eens aan de borst en dan heeft het geduurd tot vanavond 19u30. Netjes dus!! De tijd ertussen overbrugde hij met vaste hapjes (soep en brood, fruit, groenten).
De nacht van 13 op 14 december sliep hij zelfs zéér goed en wachtte hij met zijn borstverslaving tot half zes ‘s ochtends. Goed toch, niet?
Ik trek me er maar aan op dat verbetering in de lucht hangt… als dat tandje er door is dan… hopelijk… zucht.
Ondertussen proberen we een natuurlijk siroopke (Calmomel siroop) om ‘m wat te kalmeren voor de nacht.
Een half uurtje te geven voor het slapengaan en effect zou pas voelbaar worden na een weekje ongeveer.
Vanavond de eerste dosis siroop gekregen en hij ligt al een half uur te huilen. Hm, goed begin? 
Duimen maar dat ons ventje de nachten snel wat minder luidruchtig doorkomt!
Ik ZIE er ‘s morgens niet uit als ik wakker word. En na het middageten passeert hier steevast de man met de houten hamer. Ik kan u verzekeren, zo’n slag komt behoorlijk hard aan, ik hoor dan zelfs mijn bed roepen!
Nu manlief is gaan nachtboosten (goed zot trouwens ) aan de Chirowebsite zal ik maar eens proberen om straks op een deftig uur in bed te kruipen.
En euh… wie een slaapoverschot heeft… ik ben content met overschotjes!
Uitverkoop
Niemand een hond nodig?
Onze buren hebben er een slordige 14 zitten. En blaffen dat die beesten doen, blaffen, janken,… kinderen wakker bassen!! Ik word er verdoemme onnozel van bij tijden.
Hun nest van 8 puppies geraken ze aan de straatstenen niet kwijt.
Misschien moet ik in de mensen hun plaats maar een zoekertje plaatsen op koopjesnet ofzo.
K*Thonden!
(Uiteraard, een hond op zich is best okee, maar teveel is teveel. Geef mij dan maar een kraaiende haan!)
Kerstmannen
Een pest heb ik aan die voddeventen! Als ‘t Sinterklaas is zet toch ook niet iedereen één of andere pop of paard op zijn dak?
Wil het “toeval” toch niet dat onze buren hun huis hebben getooid met én een lichtgordijn in de vorm van ijspegels én een lichtgordijn aan hun zijgevel én een lichtgevende krans aan hun deur én daarboven nog eentje zonder licht én én én… een kerstman op een ladderke aan hun dakgoot!! Eikentuut.
Degene die er in slaagt om het gedrocht van een nieuwe outfit te voorzien, krijgt van mij een pint!
Een eigen blogstekje
Na manlief en onze kindjes start ik ook maar met een eigen taalbraakplaatske.
“Ik kan toch niet achterblijven” zei ze en ze huppelde met enige vertraging achter de rest.
1 2