Gisterenavond naar de Janbibejanparty geweest bij Kim thuis.
Ik ben er gelukkig geraakt want het half uur voor vertrek had ik last van acute buikkrampen! (De spaghettisaus van ’s middags was mijn darmen blijkbaar niet goed gezind.)
Sjans dat de afstand Broechem – Nijlen een peulschil is met de auto.
In de Schransstraat aangekomen was de demonstratrice nog druk in de weer met haar gerief uit te pakken. Zij was er duidelijk ook nog niet heel lang.

Het speelgoed van Janbibejan kende ik al wel langer, maar naar zo’n party was ik nog nooit geweest.
Dorien -die demonstreerde- is nog een jonge vrouw (even oud als zuslief van 22) en is nog niet lang bezig met Janbibejandemonstraties. Het speelgoed dat ze kon laten zien was enigszins beperkt (hoewel ook al wel een autoke vol) en soms had ik het gevoel dat ze door het begeleidende boekske vloog met sneltreinvaart. Ik had ook graag wat meer speelgoed eens vastgehad, dat geeft zo toch net een andere dimensie van potentieel koopwaar.
Soit, al doende leert men en Dorien zal nog wel extra ervaring opdoen. Daarbij geloof ik dat ze -naargelang haar dochtertje groter wordt- ook meer voeling zal krijgen met het speelgoed voor wat oudere kinderen.

Dat feestje heeft een rib uit ons lijf gekost 😛 en als toetje speel ik binnen dit en 6 maanden zelf nog eens voor gastvrouw voor een Janbibejanparty. Dorien mag hier thuis haar skills nog wat verder ontwikkelen. 😉
Met wat geluk is het goed weer, zitten we met z’n allen buiten en komt er véél volk. (Ik mag dan thuisblijfmoeke zijn, ik ben niet sociaal geïsoleerd en ken genoeg volk 😀 )

Enfin, achteraf ben ik veel te lang blijven plakken bij Kim en Marijn (die ondertussen ook was thuisgekomen). Om 00u30 voelde ik de luikskes zwaar worden en ging ik vertrekken. Uiteindelijk ben ik rond kwart voor één in de auto gestapt, nog gaan tanken en thuis aangekomen rond den enen.
Half twee eer ik in bed lag. Véél te laat dus!
Rond half zes was Klaas alweer wakker met veel geween. Ons ventje had blijkbaar kaka gedaan en moet ook buikpijn gehad hebben (volgens zijn huilbui toch). Ook híj had klaarblijkelijk last van de groentesaus van die middag.
Wegens moeheid en vast slapen drong het pas goed tot me door dat Klaas wakker was toen Tom met hem aan het bed stond met de woorden “Ik denk dat ‘m wel wat borst kan gebruiken”. 😀
Borst gegeven en ‘m terug in bed laten leggen.

We hebben nog geslapen tot half negen. Onze wekkers (oftwel ons kindjes) stonden laat afgesteld deze ochtend.
Straks toch maar iets vroeger in bed! Ik ben een ‘piske’ geworden. 😀