Marijke Guetens – weetjes

Marijke Guetens, dat is mijn zus ja. Ze is vier jaar jonger dan ik.
Ze is thuis de derde in rij oftewel de middelste van de kinderen.  Marijke vond het als enige van ons gezin nodig om moederlief te kwellen tijdens de bevalling door met haar poep eerste naar buiten te wringen.  Konteverkeerd dus. :D
Mijn zus is een getalenteerd mieke. Ze ZONG bij Kandoris als alt maar ze had het daar een beetje gehad. Dwarsfluit speelt/speelde ze ook… jankstok durfde ik dat al wel eens noemen toen ik nog thuis woonde.
Bij deze verwijt de pot de ketel want een viool durft men (onterecht? ;) ) ook wel eens een jankinstrument noemen.

Echter, als u “Marijke Guetens” door Google gooit, zal je uiteraard op heel wat websites terechtkomen waar “Marijke” nog gerelateerd is met Kandoris.
Tot grote spijt van de leadzangeres van Kandoris waarschijnlijk, want voor haar is het afscheid van mijn zus niet evident geweest. Ondertussen is dat een afgesloten hoofdstuk, zijn er vervangers in de groep voor zowel de tweede stem (alias Marijke) als de violiste en worden de oude sporen het liefst snel begraven door de groep.

In de Chiro heeft ze ook gezeten. Chiro Broechem.
Na dit jaar is ze gediplomeerde leerkracht lager onderwijs en mag ze gaan jobhunten. Ik wens ze daar alvast het beste bij!! Job vinden in het onderwijs, het is bijna een utopie geworden!

Ah ja, ons Marijke is ook al van ‘t straat. Ge moet er dus niet meer op azen. Kans verkeken! Een koek op uw bakkes kunt ge krijgen als ge hare vent weg jaagt! Dat is namelijk “tokke Timon” (nonkel Simon) voor ons kindjes en waardige vervanging zal moeilijk te vinden zijn. ;)

Tot slot: zo ziet ze eruit;

Enfin, nu u weet wie mijn zus is, wil ik graag eens weten wie er in godsnaam elke dag haar naam op google gooit om hier op mijn blog terecht te komen.  Zet misschien mijn  blog tussen uw favorieten? Da’s handiger dan altijd “Marijke Guetens” te moeten intikken.

man achter de potten (II)

Chili con carne.
Gemaakt door Marijn.
Lekker man!!!

Hij kan dus koken en heeft sinds gisteren geen excuus meer om uit de keuken te blijven.
Het was een fijne avond in fijn gezelschap met zéér lekker eten. Hm, ik zou nog likkebaarden als ik er aan terugdenk. ;)

We zijn veel te laat vertrokken richting Broechem waardoor het deze ochtend een zeer pijnlijk moment was om de kinderen te gaan halen boven.
7u40 en ze waren allebei wakker.
Vééél te vroeg uiteraard, want tussen de moment dat je thuiskomt en je in bed kruipt verloopt er ook nog wat tijd.

Maar lekker dus. ;)

Muts en sjaal

Fien en Klaas hebben dezelfde muts en sjaal. Enkel de kleur verschilt.

Het begon bij de 1ste dag Solden toen we een nieuwe muts voor Klaas kochten.
Enkele dagen later gingen we nog eens kijken om ook Fien van een leuke muts te voorzien. We kochten haar er ineens een sjaal bij.
Voor Klaas wilde ik er ook eentje meenemen, maar de blauwe sjaals bleken uitverkocht!

In de loop van de dagen/weken daarna gingen we op zoek naar een andere winkel waar er nog wel sjaals waren…
Dat bleek niet zo evident. De winkels waar we nog zijn geweest (Zandhoven, Wommelgem) bleken er ook geen meer te hebben.
De telefoon dan maar ter hand genomen om de winkels telefonisch af te schuimen.

Bij de eerste winkel had ik al prijs!
De dag erna trok ik met de kinderen richting Deurne Zuid. Het winkeltje waar ik moest zijn was een klein rommelig winkeltje (waar de seizoenswisseling voor een geldig excuus kan dienen) op de Herentalsebaan.
Enfin, de madam had de blauwe sjaal opzij gelegd dus moesten we daar niet al te veel tijd verliezen.
Bij het betalen bleek dat de sjaal niet in solden was (zoals in alle andere winkels). Naar eigen zeggen had madam-van-de-winkel geen enkele van de sjaals en mutsen verkocht en dus wilde ze die volgend seizoen gewoon terug verkopen.
Ofwel hebben wij dus een slechte smaak ofwel schort er iets aan hun verkooptactieken/-puliek.
Dan toch maar 20€ neergeteld in plaats van de gehoopte 10€.
Ik had weinig goesting om nog verder te zoeken naar een andere winkel waar ze die sjaal nog zouden hebben en ik heb me getroost met de gedachte dat Klaas er volgend jaar ook nog plezier van zou hebben.

Maar voila, ze zijn gesteld, mijn prutsen. ;)

Programmeren voor dummies

Soms gaan dingen net niet zo eenvoudig dan ik hoop.

Ik dacht zonet even nog gauw een berichtje te schrijven op onze kindjes hun dagboek.
Ja, tarara! Dat was dan buiten mijn onkunde in het programmeren gerekend!!
Tekst schrijven dat kan iedereen, links maken dat lukt me ook, foto’s en filmkes zijn ook niet moeilijk, maar aan een slideshow vanuit Flickr had ik me stevig mispakt.

In de kindjes hun dagboek staat er af en toe wel eens een slideshow bij een berichtje. Daarnet realiseerde ik mij dat ík dat nog nooit had gedaan. Steeds Tom zijn verdienste geweest dus.
Goed, daar was ik dus nu vet mee. Manlief was immers op de lappen met L1 Van Linderen en kon mij bijgevolg niet direct bijstaan met raad en daad.
Zelf de touwtjes dus maar in handen genomen.

  • op zoek gegaan naar een berichtje waar zo’n slideshow instaat
  • de paginabron uitgevoosd om de code van dat ding te zoeken
  • code gekopieerd
  • code geplakt in het nieuwe berichtje
  • gezocht naar wat ik moest aanpassen in de betreffende code om de juiste foto’s te doen verschijnen
  • wat gefruts en gezoek
  • berichtje gepost om te checken
  • code terug aangepast
  • nog eens gecheckt
  • weer wat aangepast
  • en uiteindelijk Tsjakkaaaa!
  • gelukt!! :D

Als er nu 1 ding is wat ik geleerd heb tijdens de luttele vergaderingen die ik meedeed van de websiteredactie alias WSR is het wel CPT oftwel Copy Paste Tsjak!
Uiteraard helpt het ook wel om onder 1 dak te wonen met een computertechneut! ;)

“man achter de potten”

Wat vorig jaar begon bij het maken van “stoofvlees met dobbele palm” door TomP evolueerde naar “goulash” door mijn ventje om een staartje te krijgen bij Marijn die “chili con carne” zal maken.

Dat die twee eerste heren de kunst van het koken beheren, zoveel was duidelijk. Of ook Marijn dat kan, dat valt af te wachten. Morgen is ‘t namelijk zijnen toer!! En curieus dat we allen zijn. ;)
Meneer Willems is (of was tot voor kort) leek in het kookgebeuren.
Hij had er een moeder voor, later een schoonmoeder en ondertussen een versgetrouwde vrouw.

Wij vonden het echter tijd dat hij een kookpot eens langs binnen leerde kennen (en niet enkel om hem leeg te scheppen). Er werd dus geoefend ten huize Willems-Heylen. Meer zelfs! Er werden proefpersonen aangevoerd. Zij hebben het overleefd dus wij zullen dat morgen ook hoop ik. ;)
Hahaaa… span-nend!

Verkoold

Deze voormiddag…

…worteltjes gekuist en gestoofd, vlees gebraden, patatjes voor Klaas geschild.

Zover was ik dus toen ik naar buiten ging met de kinderen om het konijnenkot  proper te maken.
Klaas zijn patatjes zette ik nog snel op ‘t vuur met het idee dat die dan wel klaar zouden zijn tegen dat we naar binnen zouden gaan. Plan was om dan direct de benen onder tafel te kunnen schuiven.

Sja, helaas!! Het konijnenkot was proper, Fien had goed buiten gespeeld en ook Klaas had zijn frisse neus gehad, wij dus naar binnen.
Een hoogst onaangenaam geurtje drong  tot diep in mijn reukorgaan door. In een soort reflex schiet ik richting kookpotten om te constateren dat de patatjes die voor Klaas bedoeld waren half verkoold waren. Stinken man!! Water in de pot, pot buitengezet.

Dju toch, plan naar de haaien.
Ik kon nog  nieuwe patatjes schillen,  maar onze kleinste Adriaenssen had ondertussen wel echt honger en wachten zou zijn humeur danig aantasten.
Op aanraden van vader dan maar mee kroketjes laten eten. :)
Ik denk niet dat er veel kindjes zijn die kunnen zeggen dat ze op 8 maanden al kroketjes mochten eten.
Hij heeft er zich rijkelijk tegoed aan gedaan. 4 kroketjes, een hoop pekentjes en een stukje vlees… het had hem duidelijk gesmaakt. Klaas is een vuilbak, hij eet alles, zélfs kroketjes. :D

Wat hebben we daaruit geleerd? Dat moeders veel dingen tesamen (moeten) kunnen, maar dat het al wel eens de mist in durft gaan. In de buurt blijven van de kookpotten is geen overbodige luxe. Ik heb al te dikwijls reddingsacties moeten uitvoeren om potentieel voedsel van de aanbrandingsdood te redden. Vandaag heb ik gemist… nóg vijf minuten langer en de patatten waren verast!

Borstvoeding

Ik geef onze jongste (nog steeds) borstvoeding.
En dat hij maar al te goed weet dat zijn laatste maaltijd niet uit een flesje komt -zoals bij zijn zus overigens- liet hij duidelijk merken vanavond.