… koper, lood en zink. Kapotte batterijen en ook oude wasmachines enzovoort enzovoort.

Als een mens zoiets door de lucht hoort schallen moet hij op zijn kivief zijn. Tenminste als hij met ijzeren rommel staat dat dringend eens de deur uit moet.

Maandag reed er hier in de buurt een oudijzerkar rond. Ik zag ‘m rijden in de straat achter ons en omdat die oude kruiwagen die we hier onder de klimop hebben gevonden dik in mijne weg stond, heb ik dat ding naar de straat gesleurd. Ik ging namelijk niet heel de middag slijten aan de voordeur tot die mannen zouden passeren.
Er moest namelijk eten gemaakt worden ed. U kent dat wel.

Tegen de middag nog steeds geen oudijzerkar horen passeren door ’t straat. Ook in de namiddag niet.
Tegen dan was ik allang vergeten dat ik die kruiwagen had buitengesleurd.

Tegen de zevenen ’s avonds ging hier de bel. De kindjes waren pap aan ’t drinken dus ging Tom de deur open doen. Ik gokte op mijn zus die de camera kwam halen.
Fout gegokt, zo bleek toen Tom terug boven kwam.

Blijkbaar kwam er een man vragen of wij die kruiwagen nog nodig hadden en of hij die dan mocht meenemen. ABSOLUUT!!
Of we nog ander oud ijzer hadden staan? Ja, achter de deur stond nog een kapotte parasol klaar maar daar had Tom niet aan gedacht noch zien staan.

Moraal van het verhaal;
Ge kunt ten allen tijde uw rommel gewoon buiten zetten, er zullen wel mensen zijn die komen shoppen!