U weet wel, zo’n mat in foam of wat het ook mag zijn met letters, cijfers of dieren in…

Wij hebben dat dus thuis.
Ik ben ondertussen al héél blij dat ik daar zelf mijn geld niet heb ingestoken, maar dat ik gewoon de tegels van bij mijn ouders thuis heb meegenomen. Die dateren van het jongstebroertijdperk en zijn bijgevolg een 12 jaar oud.

Die tegels zijn zacht om op te spelen en kinderen doen zich geen pijn als ze er op vallen.
Tot zover de voordelen ongeveer.
De nadelen? Het is een vettigheid langs de onderkant en tussen de groefjes, als je ze wil opruimen valt de helft eruit en het grootste nadeel: die zijn absoluut niet veilig!!
Kinderen prutsen er met gemak de ogen van dieren uit en andere kleine stukjes. Fien deed het en Klaas doet het nu ook. En ik huiver bij het zien van zo’n foamoog in één van de twee hun mond!!

De puzzelmat wordt hier enkel op het terras gebruikt. De helft van de stukjes is al verwijderd, de andere helft wordt er met gemak uitgezwierd door mijn twee kadees. Het mist volledig zijn doel als speelmat hier. Kom, toch in die zin van er op te zitten en er op te spelen. Hier is het vooral om méé te spelen. Ahum.
Brol, vetzakkerij, ik moet er niks van weten!!

Nu nog een goei alternatief vinden.