Te warm

Ik heb het te warm…

‘k Heb de kinderen in hun bed gestoken en ik ben zelf ook naar binnen gevlucht.
Fien en Klaas liggen te slapen onder een lakentje bij 26°C.
Hier beneden is het 21,6°C. De rolluiken aan de zonnekant zijn toe, aan de noordkant staat er een raam open.
Ik puf, ik zweet en ‘t is nog geeneens zomer!

Jeuk! Daar heb ik ook last van. Allergische reactie op de eerste echte zon.
Gelukkig enkel en alleen op mijn schouders, hals, nek,… die contreien dus. Mijn huid is er gezwollen en jeukt ontzettend. Als ik er mee in de zon kom, wordt het alleen maar erger. Ik zit binnen dus.

Naar alle waarschijnlijkheid ben ik er morgen of overmorgen vanaf en dan komt het van heel het jaar niet meer terug.

Maar… straks moet ik met de kinderen naar Kind en Gezin.
De auto heb ik aan manlief gelaten omdat hij al laat was om te vertrekken richting Antwerpen en omdat hij er vanavond vergadering heeft.
De kinderen zet ik straks in de fietskar en zo fietsen we dan 5km van Broechem naar Ranst langs de binnenweggeskes. Rond de zessen met de fietskar langs een baan met veel verkeer en een fietspad dat niet afzonderlijk van de weg ligt, vind ik nogal gevaarlijk…
Ik hoop alvast dat mijn twee varkens braaf zullen zijn, dat ik niet zo rood als een kreeft ga aankomen en dat de mensen ginder tegen een zweetgeurke kunnen. ;)

Jarige Klaas

Onze jongste wordt vandaag 1 jaar.

1 jaar man, ge moet dat zien, zo flink dat hij op dat jaar gegroeid is.
Eigenlijk verjaart hij pas enkele minuten voor de zessen vanavond. Maar dat is iets wat voor de kinderen natuurlijk niet van belang is.
Ikzelf denk natuurlijk wel aan hoe het vorig jaar was…

Na de middag naar ‘t ziekenhuis en reeds 7 cm ontsluiting, wat gewacht op niks. Wat krampen, geen weeën.
De pot eens goed volgek*kt zodat mijn darmen hélemaal leeg waren en ik na 4 dagen bijna niet naar huis mocht wegens nog steeds geen grote boodschap gedaan. (Volgende keer zeg ik gewoon ja als ze dat vragen!!)
In de late namiddag vliezen gebroken (wat bij de eerste poging niet lukte), na een uurtje weeënstorm en twee keer persen was onze brok van 3kg960 geboren.
En het ergste van al: ik vond het een droezeke. Ocharme toch! :S
Na een nachtje alleen met zoonlief was dat allemaal wel in orde, maar dat mag ik nog steeds horen hierthuis.
De kans dat vaderlief me er over 14 jaar mee op mijn paard zet is dan ook reëel.
Ik kan het me al zo voorstellen: “Uw moeder vond u maar ne “lillekord” als ge juist geboren waart.”

Maar dus, vandaag 1 jaar en ‘t is schoon weer, joepie!