Omdat er sinds woensdag een tweede auto in ’t spel is, moest er voor Fien een tweede autostoel gekocht worden. (Van Klaas zijn formaat hadden we er nog een tweede staan; diegene waar Fien eerder al was uitgegroeid.)

Zo trokken wij dus deze voormiddag gewapend met onze bonnen, naar de winkel waar het geboortelijstje lag.
De stock werd nagekeken op de beschikbare modellen en er werd gekozen.
Deze werd het;

Fien is ZOT van roos. Ik daarentegen, niet echt!! En deze stoel is toch wel zwaar roos, nietwaar?
Vooral dat donkere vlak aan de hoofdsteun…
Ai, ai,… hij staat ondertussen dus wel degelijk in de nieuwe auto. En ík heb daar aan toegegeven. Meer zelfs; ik heb me zelfs niet verzet, het zelf overwogen,…
Waar was ik in godsnaam met mijn hoofd?? Een roze autostoel! (Maar buiten dat roos vind ik het wel een okee design.)
Da’s zoals Tom het stelt -al dan niet om mij op mijn paard te krijgen- minstens even marginaal als 56 sterren op uw smoelwerk laten tattoeëren.

Enfin, Fien is nu trotse eigenaar van een roze autostoel. Maar! Haar eerste was géén roze zoals ze toen al gevraagd had. En dat is géén vrijgeleide om haar zomaar alles in ’t roos te geven.
Ik ben tégen roos. Maar kijk, bij deze bent u getuige van mijn flexibiliteit. 😉