Weet ge wat ik een vieze gedachte vind? Dat het leven eindig is!

Mijn vader wordt vandaag 56 jaar. Dat is op zich toch niet echt oud. Maar als ge eraan denkt dat hij daarmee naar alle waarschijnlijkheid al wel de helft van zijn leven voorbij is, dan klinkt dat wel zeer vies.
Neem nu dat hij nog 30 jaar leeft… Wat is nu 30 jaar? Dat klinkt ook gelijk als aftellen.
En wat met mensen die nog tien jaar ouder zijn…

Leer je daarmee leven? Dat naarmate je leeftijd vordert ook de kans stijgt dat je sterft?

Nadenken over de eindigheid van het leven. Ik vind dat niet plezant. In mijn tienerjaren kon ik daar uren over nadenken en een lastig gevoel aan overhouden, nu beperkt zich dat tot af en toe een opflakkering, een “ah ja, het leven stopt ook, maar goed, zal ik dan nu eten maken…”

En nu maar hopen dat vaderlief dat hier niet leest, want volgens zijn eigen telling wordt hij er vandaag 36!
Seg voke, voor ’t geval ge dit wel zou lezen; Gelukkige verjaardag! en stop met roken zodat dat al geen reden kan zijn om u te vroeg te moeten afgeven hé! Ik zie u daarvoor te graag.