De twee oudsten zijn vandaag nog eens uithuizig.

Normaalgezien zouden we gisteren gaan eten voor manlief zijn verjaardag, samen met zijn grootmoeder en diens gezel. Grootmoe werd ziek en dus ging het etentje niet door.  Fien en Klaas zouden gaan logeren.
Het logeerpartijtje werd echter niet afgezegd. De gelukkige van dienst zou onze kinderen met open armen ontvangen en Fien en Klaas zagen er ook al wel naar uit.
Zo ben ik dus alleen thuis met Trijn vandaag.
En wat.een.verschil toch alweer! Eén kind is geen kind. 😉 Niet te doen wat ik allemaal kan doen met twee sloebers minder in huis.

Na een opruimactie haalde ik mijn vriend de stofzuiger boven. Alle pluisjes weg!
En wat komt een mens dan tegen ondertussen? Nog rommel ja! Onze zetel is een ware hamster!! Niet alleen speelgoed, maar evenveel stof vergaart dat ding. Elke week kunt ge dat spel verschuiven en verloren gewaand speelgoed terugvinden.
Maar dat is niks nieuws eigenlijk…

Waar ik wel van opkeek was het feit dat dat hamstergedrag blijkbaar besmettelijk is!
De holle boomstam die hier staat, deed het vandaag nóg beter dan de zetel. (Ik hoor u al denken; “Een holle boomstam in huis?” Ja, dat ding holde ik eens uit en voorzag ik van een ‘deksel’ tijdens mijn lerarenopleiding. De opdracht was om -tig muziekinstrumentjes te maken; zoveel schuddingen, zoveel trommels, zoveel dit, zoveel dat,… En omdat ik Katrien ben en niet de doorsnee-we-maken-van-een-waspoederton-een-trommel-student, werd het hier dus een boomstam. Ik maakte er trouwens ook van klei die ik bij de pottenbakker liet bakken. Maar da’s wel volledig off-topic. 😉 )
Bij het verschuiven van de boomtrommel, merkte ik dat er iets inzat. Nog wat meer geschuif en uiteindelijk getil, verscheen een heel speelgoedarsenaal! Dat ding herbergde bijna het volledige houten blokkenarsenaal, nog wat dieren, auto’s,…

Ik moet onze kinderen dus toch eens dringend wijsmaken dat ze hun speelgoed GOED moeten opruimen! Onze huisraad vreet alles op zonder dat ge er erg in hebt! En ’t zou voor de kinderen toch spijtig zijn als ze dat nu ook nog zouden beginnen verteren hé.
Verder ben ik in tussentijd onze vriend de zetel maar eens deftig onderhanden aan ’t nemen. In stukjes en beetjes alle zetelbekleding in ’t wasmachien! Na twee jaar kindergeklauter en -gesmos, is het monster wel toe aan een wasbeurt. Hopelijk ziet hij er niet slechter uit na de wasbeurt dan ervoor. 🙂