Kom, toch snel even een postje schrijven. Ik zal daarna wel de was drogen en opruimen. 😉

Ik kreeg van mijne meneer een nieuw stikmachien met Kerstmis. Het andere deed het niet zo deftig meer.
Zo ene;

Zo’n “naaicomputer” dat is toch deftig wennen! Ik heb toen ik veertien jaar was leren naaien op een singer met een trapper. Ge weet wel, zo’n oud machien in een tafel met daaronder een trapper die een wiel doet draaien waaraan een drijfriem hangt die vanboven uw machien in gang houdt.
Goed, niet dat ik de laatste jaren nog op zo’n oud ding had genaaid, maar ’t is maar om te zeggen dat ik dus primitief begonnen ben. 😉

Nu had ik met mijn nieuw machien problemen met de draadspanning. De draad trok ofwel teveel naar boven, ofwel teveel naar onder. En omdat ge daar niet deftig mee kunt naaien (tenzij ge alles blind stikt, maar dan is dat eigenlijk niet stevig genoeg), heb ik het deze ochtend maar efkes binnen gedaan.
Ik hoop dat ik het morgen terug mag gaan halen en dat mijn beestje terug deftig macheert.

Ik heb namelijk een opdracht! Klaas zijn eerste schooltasje moet gemaakt worden.
Dat wordt dan ook meteen de eerste keer dat ik een patroon zal volgen. *ahum*

De voorbije veertien jaar heb ik immers alles gewoon uit de losse pols gemaakt, tekende ik zelf patronen,…
Ik ben dus benieuwd wat er gaat overblijven van het originele patroon. Ik ben nogal vrijgevochten. 😉

Duim maar mee dat mijn machien morgen mee naar huis mag!

Noot: Klaas zegt machienstik ipv stikmachien. 🙂