Kijk, dat vond ik nu nog eens een tof ideeke.

Ik heb er al drie kinderen en bijbehorende suikerboondingen opzitten en heb er nog eentje te gaan. Ook ik kan dus wat inspiratie gebruiken! 😉

Hier blijft het uitzicht van de suikerbonen een min of meer geheim tot de geboorte (net zoals het geboortekaartje dat door hem wordt gemaakt …en het kindje zelf uiteraard). Weinig mensen hebben het privilege om eventueel mee te werken.
Voor mezelf is het dan ook een soort groeien naar de komst van een kindje.
Oh echt… de laatste keer komt eraan. Zo spijtig!

Bij Fien werden het kabouterkes gevuld met suikerbonen en kabouterkes op stokjes. De stokjes in een klein bloempotje met suikerboontjes en aan de stokjes een zakje met papaverzaad. Véél naaiwerk! Maar ach, ’t was mijn eerste en ik mocht niet meer gaan werken.

Bij Klaas was het werk wat minder groot. Doosjes uit den Ava, stempel, stempelinkt, reliëfpoeder, een vlammetje en kleurpotloden voor deel één. Touw en pareltjes uit de Banier voor deel 2. Pierke Pierlala wou ik eigenlijk zelf maken, maar dat is er niet meer van gekomen en dus kocht ik hem hier. Zelfgemaakt, maar niet door mezelf.

Voor Trijn werden het potjes kweepeergelei, appelgelei of gedroogde vruchtjes.

Zo! Laat nu jullie creatieve uitspattingen eens los op het net…