Deze voormiddag begon ik aan iets waarvan ik op voorhand wist dat ik er spijt van ging krijgen.

Het plan:
– 8u30 Trijn wakker maken
– 9u vertrekken richting Lier station met de auto
– 9u32 trein richting Berchem nemen
– 9u 41 van de trein stappen en te voet naar de Van Diepenbeeckstraat
– 9u56 aankomen op plaats van bestemming
-10u binnenstormen op de stockverkoop van wisconsin casino map

Maar! Plannen zijn er om mis te lopen dus ging het zo
– 8u40 Trijn uit bed halen
– 9u richting bank om cash geld op zak te hebben
– 9u10 Trijn in de auto steken
– 9u12 richting Lier station
– 9u(bijna)30 parkeerplaats zoeken en oef! snel en vlakbij gevonden
– 9u 32 Trijn in de beco hijsen en gaan aanschuiven voor een treinticket
– aha! de trein van 9u32 had 12 minuten vertraging
– 9u47 trein op richting Berchem
– aangekomen op plaats van bestemming om 10u10

EN TOEN!! zag ik daar nen hoop vrouwmensen op het voetpad staan. Dus ga ik erbij staan en vraag of het nog gesloten is, of het vol zit. De mensen weten het zo niet goed, maar ze gokken dat tweede.
En ja hoor. Wat later komen er met mondjesmaat mensen buiten met zakjes en schuift de rij wat verder naar binnen.

De klok wordt gecheckt. De twee oudsten hebben gedaan om 12u30 op school en dus zou ik de trein van 11u57 toch moeten halen.
Ik geef mezelf nog wat wachttijd, maar besef dat het misschien een maat voor niks zou zijn.

10u30 gepasseerd en ik mag binnen. Gelukkig weet de dochter zich de ogen nog de kost te geven.
Het is warm binnen, vol mensen die half naakt tussen de rekken kleren staan te passen.
Mijn warme trui uitdoen en de dochter ontzien van haar jasje zou aangenaam zijn, maar ik besluit dat dat allemaal maar moet blijven zitten.
Ik heb geen moeder of man of vriendin bij die kapstok speelt, zoals zovele anderen wel.

Met Trijn nog steeds op de zwangere buik in de beco worstel ik me door het graaiende publiek op zoek naar kleren in mijn maat Ć©n die me aanstaan.
Passen doe ik niet. Trijn kreeg al een elleboogstoot te verwerken op haar hoofdje. Laat staan dat ik ze op de grond zou zetten. Ze had zich als een muis tussen een horde olifantenpoten gewaand!

Om 11u10 houd ik het voor bekeken. Ik ben het beu en Trijn met mij. We rekenen af en nemen de benen richting Berchem station, een lange rij wachtenden voor de deur van de stockverkoop achter ons latend.

De trein van 11u36 brengt ons naar Lier. Met de auto nog even brood gaan halen om dan de kindjes op school op te pikken.

Na het middageten stop ik de kinderen allemaal in bed voor een middagdutje en ik leg mezelf ook eventjes op de zetel. Een doodvermoeiende voormiddag achter de kiezen en mijn zwanger lijf protesteert!

Maar geluk! Hoera! Wat ik kocht past allemaal. EĆ©n broek moet ik inkorten en that’s it.