De tijd loopt mij voorbij! Ik had graag dubbel zoveel tijd gehad.

Het lukt me niet meer om over leuke dingen te bloggen. Het kindjesdagboek loopt hopeloos achterstand op. Nochtans groeien ons kindjes goed en hebben ze al veel bijgeleerd.
Mijn naaigerief roept om gesorteerd te worden. Te maken cadeautjes geraken met moeite af.
Ik sta vijf pasgeborenen achter om te bezoeken… Allen van dit jaar. Gelukkig zijn die van 2009 netjes afgewerkt.

Te kleine kleedjes van Trijn moeten dringend terug in de juiste dozen. Zo ook het te kleine gerief van Fien en Klaas.

Maar er zijn andere katten te geselen op dit moment. We staan namelijk voor een verhuis. Eentje die nogal aansleept naar mijn gevoel.
De akte van ons nieuwe huis kan niet verleden worden voor einde mei, maar ik had toch héél graag den 1ste mei in het huis gekunnen. Mijn buik stopt immers niet met groeien en dat maakt het allemaal nog moeilijker.
Dus… we moeten dringend eens een voorstel tot sleutelcompromis bespreken met de verkopers. Hopelijk kunnen we er dan alsnog voor eind mei in. (Onze huur hier loopt immers ook af eind mei.)

Maar stel dat we er volgende week toch al in zouden mogen, dan wil dat ook zeggen dat tegen dan de papieren voor de energie in orde gemaakt moeten zijn. We moeten een brandverzekering hebben afgesloten voor het nieuwe huis,…
Ik ga mezelf moeten klonen als dat allemaal rond moet geraken. De wederhelft kan aan dat tempo ook een week “verlof” gebruiken om al die dingen gedaan te krijgen.

En ondertussen halen we kindjes van ’t school, hossen we naar de winkel, blijft de wasserij hier draaien, stapelt de strijk zich op tot ongekende hoogtes, kuisen we poepkes af, ruimen we rommel op, halen we oververmoeide kinderen uit elkaars haren,… Kortom, het leven van alledag heeft geen pauzeknopke.

Oh ja! Ik ben ondertussen 24 weken zwanger. Ge kunt er begot niet meer naastkijken. Ik moet mezelf soms ook dwingen om het rustig aan te doen. Bijna 2/3de van deze laatste zwangerschap vloog voorbij. Veel genoten heb ik nog niet. En met al dat dozen- en kindergesleur bekoop ik dat toch met een opkomende spatader, zware benen en een pijntje in mijn rug. Maar kom, zeg nu zelf, als dat de klachten zijn van een 5 maanden zwangere vrouw, dan valt dat heus nog wel mee, niet?

Wat zou ik zo graag eens in ’t stad gaan rondkuieren op zoek naar een leuke uitwerking voor mijn suikerboonplannen. Ik wil graag namen zoeken met manlief, een bestellingske plaatsen voor dat laatste prutske zodra we zeker zijn over de naam,… We moeten ook dat geboortelijstje eens dringend beginnen vullen.
Hopelijk heb ik in de (twee) laatste weken van juni nog wat tijd om dat toch te doen zonder die twee “grote” kinderen te moeten meenemen.