Het was hier nogal leeg de laatste maanden.
Het vorige bericht niet meegerekend, was het alweer meer dan vijf maanden geleden dat hier nog eens iets verscheen.

’t Is echter niet omdat het alhier leeg was, dat dat in ’t echte leven zo was.
Tijdens de afgelopen maanden werd er immers gewerkt in ons huis, werden er dozen uitgeladen, gerief gesleurd… maar bovenal… werd er in datzelfde huis een kindje geboren.

Hoogstwaarschijnlijk kwam u dat hier al te weten. Voor ’t geval ge ons niet in ’t echt kent natuurlijk!

Ondertussen hebben we onze draai wat gevonden met vier kindjes.
Ik heb gezweet, dat wel!

Maar kijk, ’t loopt alweer wat vlotter. En dus kriebelt het wel weer om ook hier wat te schrijven.
Al wat langer eigenlijk, maar mijn hoofd lijkt zo vol te zitten dat het er niet goed uitkomt.

Wat wilt ne mens eigenlijk ook lezen van een huismoeder met vier kinderen?
Ik zit met mijn handen, mijn hoofd én mijn hart tussen de kinderen, de kookpotten en de was.
Niet dat ik die handen, dat hoofd en dat hart niet in tweevoud zou willen hoor! Er zijn immers nog zoveel andere dingen die ik graag zou doen ipv huismoeder te zijn.

Eens zien wat er de komende tijd uit de virtuele pen kan kruipen sé.