Plan!
Een kalender aan de muur (of ergens digitaal) en plannen maar.
We houden ruimte voor onszelf, proppen afspraken in lege kalendergaatjes, zuchten van opluchting als er eens enkele dagen niets gepland staat en puffen bij het begin van een volgepropte dag.

Planning van de komende tijd: veel verjaardagen, waaronder ook de mijne. 30 jaar!
We plannen een feestje. 30 wordt ge niet alle jaren.
Een vrijgezellendag van/voor de zus.
De laatste voorbereidingen voor de trouwerij van laatstgenoemde.
Een doopfeest.
Pinksterfeest en Sint Jansfeest op school.
Onze kalender vult zichzelf wel.

Naast de geplande toestanden durft het leven u ook al eens overvallen met onvoorziene omstandigheden. Die werkt ge dan ook schoon weg in de bestaande planning. Eventueel wat gekrabbel en geschrap, maar ertussen zal het passen.

Op mijn vaders werk kunnen ze op zoek naar een interim voor alvast een maand.
Wij plannen ziekenhuisbezoekjes in.

Maar we zijn dankbaar. Dankbaar omdat we nog op bezoek kúnnen gaan.
We kussen ons twee pollekes! Al trillen die nog wat na. Hij deed ons serieus schrikken.

Wachten op een ambulance duurde nog nooit zo lang. Machteloosheid maakte plaats voor opluchting bij het horen van de sirenes.

Ondertussen is hij nog even zot als vóór dat hartinfarct. In zijn hoofd is er alvast niks mis!
We duimen dus dat hij er verder ook zonder al te veel kleerscheuren vanaf komt en dat hij snel naar huis mag.
Want thuis wacht hem de zweep en een ongenadige blik van zijn kinderen en kleinkinderen.
Hij zal van de sigaretten mogen afblijven en die sloten koffie… daar mag hij om te beginnen alvast de suiker eens uitlaten.

Ik vind dat kinderen soms ook het recht hebben om hun ouders de wetten te lezen nog voor ze dement zijn.