Na vijf jaar kinderen in huis werd het wel eens tijd om een fietsstoeltje aan te schaffen.
Soms is het immers gemakkelijk om met één kind de fiets te nemen ipv te voet te gaan (of de auto in te moeten.)
En omdat wij hier vier kinderen hebben die nog in een fietsstoeltje passen maar allevier verschillende afmetingen hebben, was het een vereiste om gemakkelijk gordeltjes en voetsteuntjes te verstellen.

Met pokeys configuration software hadden we dat wel gevonden.
Dinsdag besteld bij de plaatselijke fietsenboer.
Woensdag afgehaald.
Donderdag gemonteerd.

Kom, zo zou het scenario er op zijn best uitzien.
Ge hoort mij al komen… dat scenario zág er niet op z’n best uit!
Donderdag: montagedag? Mheeeuuuut!
Dat schoon fietsstoeleke past niet op de Oxfordfiets die hier in mijn bezit is!
En dat moet ge dan merken als ge het fietsstoeleke na het volledige montagewerk op de fiets wilt klikken natuurlijk.
Een stangeske langs weerskanten van het wiel dat parallel loopt met de bagagedrager is nét 1 cm te breed om dat fietsstoeltje  erlangs te krijgen.

Aangezien vandaag onze fietsenboer gesloten is, zal ik er pas morgen weer staan. En ik ben benieuwd wat het resultaat zal zijn. Ga ik daar heel de bazaar achterlaten? Kunnen ze een andere bagagedrager op mijn fiets monteren? Moet ik een ander fietsstoeleke kopen?
Enfin, ik heb er al goesting in!

Voorts van de rest hebben we hier ook wat bakfietsproblemen. Sinds onze verhuis staat de bakfiets voor de gevel. In weer en wind dus.
In de winter voorzien van een frakske… Maar dat heeft toch allemaal niet hard genoeg geholpen.
Het hout van den bak begint het zo zoetekesaan te begeven. Twee zwarte plekskes van ’t vocht vanonder in den bak en hout (multiplex) dat op de kopse kant open begint te staan.

Als ons kippen gouden eieren zouden leggen, ik zou niet twijfelen en mezelf een betere bakfiets aanschaffen.
Want naast het houtprobleem moet ik toegeven dat het niet zo evident meer is om met een volle bakfiets te fietsen.
Alle kinderen in den bak en ik duw toch meer dan 50kg extra voort. In plaats van een kwartier te fietsen met een gewone fiets, moogt ge daar met onze bakfiets toch een half uur extra voor rekenen. Ook: de zwaarste versnelling is eigenlijk te licht om deftig mee door te fietsen…
Nog: sinds kort vind ik het behoorlijk gevaarlijk om met de kinderen in de fiets een borduur op te rijden. Als ik er schuin oprijd, dan hoop ik dat de boel niet kantelt. Als ik er recht oprijd, stap ik al eens af om de kinderen niet gigantisch door elkaar te schudden (lees: mondjes, hoofdjes,… tegen de rand te laten knallen.) Resultaat: niet genoeg vaart om op de borduur te rijden -> niet op de borduur geraken -> bakfiets omdraaien en de bakfiets op het voetpad/… trekken.

Oh, ik moet dringend iets leuks vinden om te doen vooraleer ik héél de dag slechtgezind loop van die stalen rosperikelen.