Eerder dit jaar maakte ik eens een luierzakje voor een neefke.
Van de achterkant trok ik toen geen foto’s. Die was immers niet naar mijn goesting. Ik heb daar nogal mee zitten kullen (knoeien/frutsen).

Een paar weken geleden pakte ik nog eens wat papier ter hand en een potlood om een nieuw modelleke te schetsen.
‘k Moet toegeven dat ik meer gedacht heb dan getekend.
Enfin, ontwerp af, uitgetekend, op stof gezet en uitgeknipt.

Het ineen zetten moest wachten tot we thuis waren van verlof. Met mondjesmaat gebeurde dat in veel te late uurtjes. En zie… na wat gesukkel is het klaar.

Gesukkel ja, want er liep ’t één en ’t ander niet volgens plan.
1) Als ge een stuk stof in twee knipt waar dat niet de bedoeling is, dan zijt ge a) moe of b) een lompe koe. Om er toch nog de optie ‘…maar inventief’ aan toe te voegen, maakt ge u dus gauw een paspelke waarmee ge die twee stukskes stof terug aan elkaar zet. Ah ja! Met restjes stof begint ge niet zomaar opnieuw hé.

2) Ge denkt u er gauw vanaf te maken door heel het stoffenspel onder uw nieuwe overlock door te trekken? Mheup! De mijne verteerde dat ritske niet goed. En zo kunt ge een naald vervangen en de rest van de avond één van uw draden inrijgen omdat die er steeds uitspringt. Dráád dat ge daarmee verspeelt… én geduld. Gelukkig restte er mij net genoeg geduld om het spel geen trap te geven. (Ik geef toe, ik had ook het lef niet… Dat ding heb ik welgeteld een maand in mijn bezit en werd mij met veel liefde voor mijn 30ste verjaardag geschonken.)
Er werden hulpdiensten ingeschakeld om mij weer te doen overeenkomen met het masjien in kwestie.

3) Als ge te lui zijt om uw stoffen aan elkaar te spelden of te driegen, moet ge ni komen bleiten dat het vanboven precies toch niet helemaal accordeert.

4) Het vakske langs buiten om iets extra in te steken is wel héél groot als ge helemaal en overal tussen de binnen- en de buitenstof kunt. Dat ineengestikt zakje onder de naald van mijn stikmachien krijgen om het compartiment af te bakenen verliep niet geheel ‘vloekeloos’.

Er zijn voordelen ook, dat wel.
Kom… toch minstens eentje.
De naald van het stikmachien stond in voor alle steekskes. Geen enkele werd door mijn hand geleid.
De rits! Hét handigste draaigat ooit.

En ja, ge ziet dat goed! Daar zit een luier in. Wegens gebrek aan pampers namelijk.
Sinds ik geen goesting heb om geld uit te geven aan pampers (die hier enkel ’s nachts werden gedragen of op luie momenten) en de jongste geen nachtvoedingen meer krijgt (en zich bijgevolg niet voorbij plast ’s nachts), stelt Mitte het enkel met luiers.

Vandaar ook deze versie en niet deze, want in die laatste wringt ge niet zomaar een stoffen luier. 😉