Eind februari zeiden we vaarwel tegen de imposante berk in onze hof. Dat was de eerste stap van het nieuwe tuinplan. Vervolgens volgde de aanplant van verschillende oude fruitrassen.

Half maart was het groentenhoftijd en werd de daarvoor voorziene ruimte omgefreesd door -jawel-  mezelf.
Het was niet helemaal de beste zet ooit. Dat zevenblad in onze hof zag door de freessessie immers de kans om compleet uit de bol te gaan. Elk klein stukje wortelstok vindt het immers nodig om blad te ontwikkelen en zich dus op de meest absurde plaatsen te manifesteren.
Ze moeten er dus uit, die zevenbladjes. Mijn groenten verdienen ook een kans!

Eind maart maakte ik bedden en paadjes in de nieuwe moestuin. Niet symmetrisch… en dat was de bedoeling. Kwestie van het langesmalletuingevoel wat te doorbreken.

Begin april werden de rode ajuinen vakkundig de grond in geduwd door zoonlief. De gewone ajuinen en sjalotten nam ik voor mijn rekening.

Het bakske zaad werd bovengehaald en er werd een lijst opgesteld van wat er nog was en wat er besteld moest worden.
De nodige zaden werden besteld aan ’t einde van ’t dorp.  Omdat de bestelling niet van de eerste keer volledig was en ik er ongeveer 3 keer langsreed, haalde ik meer plantgoed in huis dan oorspronkelijk de bedoeling was. Ik moet er zelfs nóg eens langsgaan. Oh, wat vind ik dat erg! (not)

Een deel van de groenten geraakte toch al ingezaaid.
Dit jaar probeer ik trouwens alles ineens in volle grond te zaaien. Er moet wel wat langer gewacht worden met zaaien en er zal uitgedund moeten worden enal, maar dat neem ik er graag bij.

Om de groei van mijn groenten te bevorderen heb ik alvast een lijst samengesteld van welke planten elkaar helpen en best bij elkaar geteeld kunnen worden. Vorige jaren deed ik dat ook al, maar dit jaar heb ik het nog wat verder doorgedreven.
Ik vraag me nu al af of de sjalotten in het kolenbed groter zijn dan de sjalotten op een ander (verder nog leeg zijnde) bed omwille van die samenstand van sjalot en kool.

De gaten in de aardbeientoren werden gevuld en vandaag bedekte ik de bodem onder de plantjes met stro.
Er werden oorwormenpotjes omhooggehangen. Er werden frambozenstekken uitgestoken en verdeeld onder gegadigden.   Er werden -ondanks het freeswerk- zaailingen aangetroffen van twee plantjes die ik vorig jaar in de groentenhof zette. Mosterdblad en oesterblad. Dat is nu eens echt het plezier van tuinieren zie.

  

Rucola heb ik nog niet zien verschijnen tot hiertoe. Nochtans heeft dat plantje ook de neiging zichzelf elk jaar vanzelf opnieuw te laten zien.

Naast al die groenten blijft den hof natuurlijk ook kinderterrein. Klaas maaide met zijn aerobie al menig tulp af. Sinds de paasvakantie staat er hier dus standaard een vazeke met afge-aerobie-de tulpen.

Het kinderrijk (dat tot op heden nogal schraal was) werd uitgebreid met een keukentje in kosteloos tuin/bouwmateriaal.  Het is nog maar het begin van wat het moet worden maar ze hebben zich al rot geamuseerd in hun nieuw stukje territorium. Het idee is gepikt op Pinterest uiteraard. 😉

En weet ge wat er gebeurt als ge teveel in uwe hof zit en teveel foto’s trekt?
Dan zit ge met een wasoverschot. Ahum.