Ik mag proeven van het alleenstaande moederschap. De heer is 9 dagen weg. Weg naar hier.
Nog twee volle dagen en hij vervoegt ons weer in/op/aan? de Praetershoek.

Ondertussen profiteren we er nog even van dat hij er niet is.
Wij eten dingen die de heer niet lust.
Gisteren rooikoolstoemp bijvoorbeeld.

Wij laten ongegeneerd Värttinä door de boxen galmen en ik lig er niet van wakker dat hij moet werken of dat hij ons gedjingel beu is en zijn hoofdtelefoon bovenhaalt.

 

Ik doe onversaagd verder met het hoofdstuk dat “was” heet  in ons huishouden. Dat hij er niet is is op dat vlak noch vooruit- noch achteruitgang.


De kinderen gaan op rooftocht in den hof om hun hongerkes te stillen terwijl moeder achter het fornuis staat.
Zevenblad wordt gegeten, koriander wordt geplukt, eieren worden geraapt, geen enkel rijp besje blijft onberoerd… En ze delen de buit.
Knap op zichzelf! want aan tafel wordt er gebruld “’t was wel eerst aan mij hé!” als ik boterhammen smeer of borden vul.

 

’s Avonds vul ik brooddozen en drinkbussen, leg fruit klaar en zoek ik proper onderbroeken in de stapel plooiwas. (Overdreven dat laatste maar dat klonk zo schoon… Deze week kwamen ze gewoon uit de kast. 😉 )

 

Maar ik ga het mij toch niet beklagen als hij terug is.
Terug iemand om iets tegen te zeggen als het mij uitkomt. Terug iemand om bij in bed te kruipen. Terug iemand om het opruimwerk mee te delen ’s avonds (ahum).
Terug tijd om de kinderen deftig te wassen want ik geef toe… ineens alleen voor vier kinderen moeten zorgen, dat is even erg als met een pasgeboren boeleke zitten en uw huishouden terug organiseren.* (Om u een gedacht te geven… bij Mitte heeft het bijna 2 maanden geduurd vooraleer ik dacht dat ik het nu wel helemaal alleen afkon.)

Ook… terug iemand die eindelijk naar het containerpark gaat rijden! Dat hij niet mocht vertrekken naar Amerika voordat hij dat containerpark eens had bezocht was blijkbaar ook maar een loos dreigement. 😉

 

*Voor de duidelijkheid: Ik ben dat gewoon hé om alleen voor vier kinderen te zorgen. ’t Zijn de ochtend en de avond die  geherorganiseerd moe(s)ten worden. Vier handen terugschroeven naar twee tijdens gezinsspitsen, het vraagt wat aanpassing.