Het gaat schoon weer worden. Stelduvoor!
Kei goe natuurlijk. Liever een Fien op kamp sturen met schoon weer dan met regenweer. Mijn moederhart is weer wat geruster. 😉

Ik maakte het kind algauw nog een zonnehoedje voor op kamp. Wie weet komt het nog van pas!
Dat ‘algauw’ was wederom dik tegen mijn gat gesneeuwd.
Moeilijk kon dat niet zijn eigenlijk, dit patroon.

Ik weet niet waar het mis ging, maar mis ging het! Het kroondeel was te groot voor de zijkanten en de zijkanten waren te groot voor de hoedrand.
Ik heb twee keer nagekeken of ik die patroondelen niet verkeerd had overgenomen. Maar daar zat het probleem niet.

Lag het aan het feit dat ik het patroon exclusief naadwaarden interpreteerde?
Enfin, het was miserie om de delen te laten passen en bijgevolg is het een perfect kamphoedje! Niks om cadeau te geven aan iemand anders.

Te groot was het ook! Ik had nochtans het kind haar hoofd gemeten en besloten dat het de grootste maat moest zijn. Niet dus. ’t Zal dan toch aan de extra toegevoegde naadwaarde liggen zekers?

Om dat probleem op te lossen naaide ik vooraan de hoedrand maar een stukje om. Het is immers een zonnehoedje en geen blinddoek hé. 😉

Ik twijfelde vorig jaar of ik dat bloemenstofje zou kopen bij Vermiljoen maar daar heb ik precies nog geen spijt van gehad.