eten

Eten in d’Abelebaan

Dat staat op onze kalender voor vanavond.
We gaan om de 14 dagen (vroeger elke week) eten bij mijn ouders thuis.
Als iedereen er is zitten we met 12 man rond tafel.

Vorige keer toen we met z’n tienen waren ging het er zo aan toe;

Ik ben eens benieuwd wat er vanavond op het programma staat.
Als ik me niet vergis komt mijn grootmoeder ook. Het is immers vandaag pépé zijn verjaardag. Hij zou 83 geworden zijn.  Dus dan is het fijner om tussen een zotte bende te zitten dan alleen thuis te zijn.

menu

Ik heb vandaag nog eens last van “ik moet eten gaan kopen, maar ik heb geen goesting in het traditionele gedoe en ik heb verder geen inspiratie”.

Onnozel word ik van mezelf!
Waterkerssoep, zover ben ik geraakt. Al durf ik er geld opzetten dat ze nog geen waterkers zullen hebben.

Ik heb al kookboeken opengedaan en terug dicht zonder iets deftig op te schrijven.
Het moet anders zijn, het mag niet gigantisch veel werk zijn en ik moet er geen 25 verschillende moeilijk te vinden ingrediënten voor gebruiken en bovenal moet het kindvriendelijk zijn!

Ik trek dus straks maar eens gewoon naar de winkel om de rekken te plunderen en we zullen wel zien wat we ervan brouwen. (“Zegt ze nu.”)

Kamutrecept

Ik heb hier een pak kamut in huis.
En dat pak zou eindelijk eens gepromoveerd moeten worden van voorraad naar kookpot.
Iemand een goei receptje? Het internet biedt weinig soelaas…

Goesting

Ik heb écht goesting in bruschetta’s!!
Hmmm… met tomatensaus en goed veel look.  (Toegegeven, Greet, de saus die gij hebt gemaakt op klimop was goed om alle beesten uit uw lijf te bannen en sjans dat iederéén van de saus heeft gegeten, maar met nét iets minder look is dat ook lekker! 😀 )

Maar dus… tijd voor bed. Bruschetta’s zullen voor een andere keer zijn!

Experiment

Als een mens moet koken en geen goesting heeft in de dagelijkse kost, dan moet hij experimenteren.

Dat heb ik dan gisteren maar gedaan!  En dit was het resultaat (voor ’t geval ook u eens iets nieuws wilt proberen).

Haal in huis: broccoli, wortelen, ajuin, bruine rijst, tofu, basilicum, curry, look, komijn, chinese wijnding

– Bruine rijst koken (dat spul doet er langer dan een half uur over in tegenstelling tot zijn witte 10minutenbroertje)
– Broccoli gaar koken.
– wortelen in reepjes snijden en blancheren.
– Ajuin aanstoven in de wok.
– Wortelen bij in de wok gooien.
– Kruiden met een béétje komijn, beetje curry, basilicum en look naar believen. Ook nog wat zout en peper.
– Goeie geut chinese wijn erbij. (Manlief mag de mensheid vertellen wat het juist was, ik heb het maar gewoon uit de ijskast gevist.)
– Tofu in blokjes snijden en bakken in de pan. Kruiden met basilicum, beetje peper en zout, evt nog beetje look.
– Tofu en broccoli mee in de wok kappen.
– Het geheel verblijden met nog een geut Chinese wijn.
– Tot slot de bruine (gare) rijst er doorheen roeren.
– Klaar is kees.

En het was lekker! Fien was de enige die er niet al te veel van gegeten heeft. Klaas zijn bordje geraakte vlotjes leeg.
Tom had er graag nog een sauske bij gehad. Currysaus kan er dus volgende keer bij (de zoete variant met appeltjes en ananas bijvoorbeeld) of ies bolognese-achtigs zou ook kunnen.

Voila, en door dit gekke experiment is dit huishouden een receptje rijker!

Scheur

… van den honger.
Ik had allang moeten slapen, dan had ik daar niet zo’n last van gehad!
‘k heb nochtans braaf bokes gegeten… zo’n 6 uur geleden…

Brood

Sinds we verhuisd zijn hebben we geen aparte oven meer. Wil ik iets bakken, dan is het in de combi-oven te doen.

Blijkbaar houdt onze heteluchtoven zo niet van brood in zijn muil. 😉 Tenminste, dat dacht ik.
De broden kwamen er altijd zéér schoon uit, maar als je ze opensneed gaapte er een groot gat onder de korst met daaronder een hoopke droge, dikke deeg.
Niet te eten dus.
Na een aantal keren proberen en variëren met baktijden en gist kwam Tom op het idee dat het misschien wel met de trillingen te maken zou kunnen hebben in de oven.
En ja, hij had gelijk! Na het uithalen van een onderdeeltje zodat de glazen plaat niet kon draaien in de oven, kwamen er heerlijk lekkere broden uit.

Ondertussen was het weer een tijdje geleden dat ik brood bakte en dus dacht ik er eergisteren nog maar eens tegenaan te gaan.
Boerengrof zou het worden. We hebben daar nog 10kg bloem voor in huis en dat moest dus dringend eens gebruikt worden.

Fien vond het alvast ge-wel-dig! dat ze mee mocht kneden. Schortje aan, bloem op tafel en proeven maar uiteraard, of wat had ge gedacht?
Tegen dat het deeg in de oven moest lag ons muis al te slapen.
30 à 35 min. bakken op 200°C. Hm… na 30 à 35 minuten haalde ik eerder een grote, dikke korst uit de oven dan een lekker broodje. Zéér spijtig van de gebruikte ingrediënten, maar op dit gedrocht hebben we onze tanden niet kapot gebeten.

Gisteren tweede poging ondernomen. Weer Fien laten helpen (proeven), weer in de oven gezet om er relatief hard, maar iets minder hard uit te halen.
Bij deze poging had ik de ingrediëntverhoudingen wat aangepast en 10 min. korter laten bakken.
Er was verbetering in die zin dat het onderste deel van het brood iets of wat eetbaar was. De korst was deze keer ‘maar’ een dikke 2cm dik.

Goed gelachen dus! :S Brood bakken, tssss…
Misschien moet ik volgende keer maar eens gewoon de temperatuur wat lager zetten. Misschien kan Fien niet goed kneden? 😉
Misschien moet ik de bloem maar laten voor wat het is? Of misschien heb ik de bakker nog niet rijk genoeg gemaakt?

Er is in ieder geval iets dat mijn brood niet wil laten lukken. Iets waar ik zelf nog niet achter ben.
Ik ben dus zoekende. Tips zijn welkom!

Eten verzinnen

Ik zit erop te denken wat we de komende dagen allemaal zouden eten. Er moet straks gewinkeld worden, daarmee.
Maar ik heb geen inspiratie… We hebben precies alles al eens gegeten.

Een kookboek openslaan is een optie, maar geen goeie naar mijn gevoel. Je maakt ook niet zomaar alles klaar als je twee kleine kindjes in huis hebt. Die eten immers niet alles!
Ik weet dat er een goed kookboek bestaat om voor kinderen te koken, maar ik weet niet meer hoe het heet. Op het wereldwijde web vond ik het tot hiertoe niet terug. (Ik heb ook nog niet hard genoeg gezocht wschl.)

Maar dus… geen inspiratie!
Een programmake waarin allerlei soorten recepten staan die je kan selecteren om een weekmenu samen te stellen, dat zou handig zijn! En dan ineens met winkellijstjes enzo bij en mogelijkheid tot toevoegen van nieuwe recepten en als het kan ook nog de mogelijkheid om combineekes eruit te toveren…

Droom, droom…
Misschien eens iets voor mijn lief (of moogt ge dat niet meer zeggen als g getrouwd zijt?)  als hij  ooit eens tijd over zou  hebben.

Lichtmis

“Der is geen vrouwke zo arm of ze maakt haar panneke warm.”
Met ander woorden, met lichtmis moet ge pannenkoeken eten! En wanneer is dat? Vandaag!

Wij hebben alvast de traditie in ere gehouden. 😉
Gisterenavond (jawel, een klein beetje te vroeg, maar voor ons evengoed) hebben we hier met 12 man pannenkoeken gegeten. ’t Is te zeggen, met 10 en twee -1-jarigen die brood kregen.
Een gezellig pannenkoekenfestijn met de meters en peters van onze kinderen.
Mensen met kind hebben het niet al te laat gemaakt, Fan, Kim en Marijn gingen nog andere oorden opzoeken en met de plakkers (lees: Greet en Ilona) hebben we nog een spelleke gespeeld.
Kortom, dat is voor herhaling vatbaar!
Ons klein mannen hadden het immers ook naar hun zin!

Deze ochtend hebben we als ontbijt nog eens een pannenkoekske verorberd om de overschot van het deeg op te maken. Uiteraard niet goed voor die kilo’s, maar soit…

Wíj hebben ons dus al tegoed gedaan aan de lekkernij.
En u?

Kilo’s

Ze moeten eraf!! Ik heb er teveel. Komt u tekort? Ge kunt ze hier gratis krijgen.

Grmbl. Kón ik dat maar, ze gewoon weggeven.
Helaas, het zal op een andere manier moeten.

10 vette kilo’s moeten eraf. Moeten vanwege ‘dan pas een gezond gewicht’.
De zwangerschappen hebben hun tol geëist en met borstvoeding te geven ben ik nog geen kilo verloren.
Het komt er praktisch gezien op neer dat ik de voorbije twee jaar al elk seizoen nieuwe kleren nodig had (of toch ongeveer). Was het niet wegens zwangerschap, dan was het omdat ik niet meer in mijn gewone kleren kon.
Duur affaire! Ik kan het u garanderen. Ik stel het dan ook maar met een paar stuks en het wasmachien doet de rest…
Trouwens, al dat gepas om te concluderen dat ge nergens in kunt, dat is zéér frustrerend.

Ge moogt gerust weten dat ik een lak heb aan diëten. Ik heb er nooit wat voor gevoeld. Ik eet gewoon te graag.
Nu nam ik me dan gisteren toch maar voor om al eens te beginnen met wat minder te eten en meer water te drinken.
Dat was me gisteren al vrij goed gelukt maar ’s avonds zat ik met een beer in mijn maag zoals ik er al lang geen meer had gehad. Toch nog maar een boke in mijn jip gestoken.

Elke maandagavond staat er hier zwemmen op ’t programma met enkele andere vrouwen. Een beetje beweging heb ik dus ook, al gok ik dat dat niet voldoende zal zijn om mijn kilo’s eraf te zweten.

10 kilo dus (minstens), liefst tegen de zomer… Of zou ook dat onrealistisch zijn? 😉
Ik moet van mijn “Venus van Willendorf“-figuur vanaf!!