Fien

play casino online ny

Het gaat schoon weer worden. Stelduvoor!
Kei goe natuurlijk. Liever een Fien op kamp sturen met schoon weer dan met regenweer. Mijn moederhart is weer wat geruster. 😉

Ik maakte het kind algauw nog een zonnehoedje voor op kamp. Wie weet komt het nog van pas!
Dat ‘algauw’ was wederom dik tegen mijn gat gesneeuwd.
Moeilijk kon dat niet zijn eigenlijk, dit patroon.

Ik weet niet waar het mis ging, maar mis ging het! Het kroondeel was te groot voor de zijkanten en de zijkanten waren te groot voor de hoedrand.
Ik heb twee keer nagekeken of ik die patroondelen niet verkeerd had overgenomen. Maar daar zat het probleem niet.

Lag het aan het feit dat ik het patroon exclusief naadwaarden interpreteerde?
Enfin, het was miserie om de delen te laten passen en bijgevolg is het een perfect kamphoedje! Niks om cadeau te geven aan iemand anders.

Te groot was het ook! Ik had nochtans het kind haar hoofd gemeten en besloten dat het de grootste maat moest zijn. Niet dus. ’t Zal dan toch aan de extra toegevoegde naadwaarde liggen zekers?

Om dat probleem op te lossen naaide ik vooraan de hoedrand maar een stukje om. Het is immers een zonnehoedje en geen blinddoek hé. 😉

Ik twijfelde vorig jaar of ik dat bloemenstofje zou kopen bij Vermiljoen maar daar heb ik precies nog geen spijt van gehad.

Flockfien

Jah! Haar valies is binnen. Haar kleedjes geraakten klaar.

5 t-shirts werden voorzien van een flockske. De anderen mochten ‘blanco’ mee.
Voor één exemplaar deed ik eens zot. *Hop* tijd.
Kieken, ik. Maar als ge ergens aan begint moet ge dat afwerken. Zeker als de bestemmeling al in ’t snotje had wat ge van plan waart.

Et voila, het kind heeft vanaf nu een échte Fien t-shirt.

    

Van foto 1 naar foto 2: Photoshop -> filter -> sketch -> stamp

En dan tekenen, knippen en stukske voor stukske strijken.


Op een t-shirt die haar volgend jaar zéker nog gaat passen. Het zou anders nogal stoem zijn!

Op kamp

Ik had hier iets geschreven over kamptijden enzo. Dat brengt immers herinneringen met zich mee.
Maar kijk… het leek me zo banaal en overroepen dus deel ik u enkel de hoogtepunten uit de ‘kladversie’ mee.

Juli 20045: mijn laatste bivak als leiding in de plaatselijke Chiro.
– 18 juli: positieve zwangerschapstest (wij woonden samen ja en wij waren nogal naïef om 6mdn te rekenen om zwanger te geraken.)
– 19 juli: vertrek op tweedaagse met twee medeleiding en een hoop aspiranten (oudste afdeling)
– 21 juli: naar huis met een gi-gan-tische blaasontsteking (denk erbij: kruipen over de grond)
– 21 juli ’s avonds: weer op kamp de leiding meegedeeld dat het nog 35 weken zou duren alvorens er een miniChirokinneke zou geboren worden.
– 31 juli: het einde van mijn carrière als leiding… na 7 jaar…

6 jaar verder en dat kindeke is al zo klein nimeer met haar  (bijna) 5,5 jaar.
’t Is zelfs zover gekomen dat de kans zeer reëel is dat ik dat kind volgend jaar zélf op kamp moet sturen. Als ze 6 is mag ze hier aan de overkant van de straat immers naar de Chiro waar ikzelf 24 jaar geleden ook startte.

Ze ziet dat volledig zitten (zegt ze). Kampdanskes dansen, kamptoneeltjes kijken, slapen in een tent,… Ze gaat alleen haar hudo-angst wat moeten overwinnen. Toen ik ze afgelopen zondag op de bril zette boven dat gapende gat, was het enkel een gil die haar ontglipte en grijpende handen die mij probeerden vast te klemmen.

Dus moeder, doet ni belachelijk, ge hebt nog een jaar tijd om speelkledij te verzamelen/maken en handdoeken en kleding te labelen. (Zo 7 dezelfde t-shirts met haar naam op, zou dat iets zijn? :p ) Voor ’t zelfde geld wil ze volgend jaar zelfs niet meer mee!

Prinsessenkleed II

Heeft ze dat niet goed gedaan, mijne mémé? 😉

De stof die voor de rok gebruikt werd, komt uit haar stofkesoverschotten. ’t Was jááá-ren geleden bedoeld geweest als kleed voor één van haar dochters. De stof was geknipt en de patroonbladen waren er netjes opgedriegd. Dat heeft ze allemaal losgeprutst om deze rok te maken.
De voilekes en het stofje van het bovenstuk komen uit de collectie van mijn tante. Overschotjes.

Een kleedje met een zieltje. 😉

Die foto’s krijg ik van geen kanten goed blijkbaar. Ach! ’t Is wel duidelijk zekers?

Geen goesting

Morgen moet Fien haar twee middelste/bovenste snijtandjes laten trekken.
Da’s dus naar ’t ziekenhuis en onder volledige narcose.

De ingreep werd al twee keer verzet. Eén keertje wegens ziekte en één keer wegens een te vroeg geboren baby en toch veel ineens voor Fien.

Maar dus… ik zie daar gigantisch tegen op! Morgen om half twaalf in ’t ziekenhuis en ’s avonds een dochter met “een gat in haar bakkes” (gelijk de man des huizes dat zo stelt).

Een kind dat pijn gaat hebben, lastig gaat zijn van de narcose, ga zo maar door…
Ik heb er nu al géén goesting in!!

Fien naar school

Morgen is ’t Fien haar eerste schooldag en meteen ook een hectische woensdag.
Papa heeft verlof genomen om samen Fien te kunnen vergezellen op haar eerste dagje school.
We blijven tot ongeveer 10u-10u30 samen in het klasje. Daarna heeft Fien nog tijd tot 12u30 met haar klasje en haar juf vooraleer we ze alweer komen oppikken.

Zo’n eerste schooldag brengt toch ook wat met zich mee en dus ben ik volop in voorbereiding.
Sloefjes staan klaar, kleedjes hangen klaar, schooltasje is gevuld, truitje nog snel van haar naam voorzien,…

Verder moet ook alles klaar zijn om morgen de dag door te komen. We hebben nogal een strakke planning morgen.
– Klaas gaat bij moeke Sonja spelen.
– Fien gaat na schooltijd ook naar moeke Sonja (zo kan ze rustig blijven slapen als ze nog niet wakker zou zijn voor het volgende puntje)
– wij moeten om 16u20 bij de gynaecoloog zijn voor de laatste echo
– ’s avonds staat er nog een nieuwjaarsbezoekje bij Oma (van Tom) en Pierre op het programma. We eten daar een hapje en keren vervolgens naar huis om onze kindjes in bed te steken die waarschijnlijk doodmoe zullen zijn.

U ziet… er heerst bedrijvigheid in ons huishouden.

Schooltasje

Omdat ik voorlopig niet verder kan met het suikerbonenwerk, heb ik me de laatste paar avonden maar wat beziggehouden met andere dingen.
Zo maakte ik twee nieuwe kersenpitkussentjes én een schooltasje voor Fien!

Dat alles werd in elkaar geflanst met leuke stofoverschotjes en zonder patroontjes of meetlatten.
En het resultaat mag er uiteindelijk wel zijn vind ik.

Een leuke tas voor Fien waar haar poppemieke in kan “slapen” terwijl zij in ’t klasje speelt.
Er past nog een proper broekje en onderbroekje in en er is plaats voor een fruitje.
Met de velcrostrips krijgt ze haar schooltasje gemakkelijk zelf open en toe. Bovendien is haar tasje duidelijk gemerkt met haar naam.

Meer moet dat niet zijn voor een peuterke.

Nu nog sloefjes kopen voor in de klas en ze kan vertrekken binnenkort!

Schoenen voor Fien

Als ge de laatste dag van de solden nog koopjes zoekt te doen, dan moet ge niet verwachten dat ge nog veel vindt voor weinig geld.
Voor Fien hadden we schoentjes nodig.
Haar vorige paar is maatje 23 en past nog, maar zeker niet met sokjes. Voetjes laten meten in de winkel en ze zit op 23,5 wat wil zeggen dat ze 24 nodig heeft.

In de camperwinkel in ’t stad hadden ze niet zoveel meer in haar maat, om niet te zeggen maar één paar nimeer!
Gok nu wat, we namen dat paar mee. Het was niet wat ik me had voorgenomen te kopen, maar ’t is wel dik in orde en ze staat er zo schattig mee.

Geen schoentjes om alledag te dragen want ’t zijn er niet van het stevige type, maar met dit weer loopt ze toch meestal op blote voeten.

Oh, er waren zéér mooie sandalen van Trippen, niet in haar maat helaas en ik heb het niet gedurfd om er voor volgend jaar mee te nemen. Geen idee of ze er goed mee zou kunnen stappen en hoe groot haar voeten tegen dan zijn!

Volgend voorjaar moeten we er dus nog eens een piepje gaan nemen.

Slecht gezind

Dat wil ik al eens worden van mijn kinderen.

Deze middag deed Fien al pipi in haar broek zonder aankondiging. Ze kan dat goed genoeg! Maar soms vertikt ze het dus om te zeggen dat ze pipi moet doen.
Kort daarvoor had ze nochtans op haar pot gezeten.
Sja, blote poep dan maar.

Na het middageten ben ik snel een onderbroekje van den draad gaan halen. (Die hingen namelijk allemaal buiten te drogen.)
Om half twee met de kinderen naar buiten getrokken om nog wat te werken in den hof.
We waren helemaal aangekleed toen ik rook dat Klaas kaka had gedaan. Rechtsomkeer dus om die vetlapperij maar te verwijderen.
Pamper ververst, botjes aan, buiten spelen.
Kinderen in de zandbak gezet, ikzelf heb ondertussen alle stoffen speelgoed te drogen gehangen.

Een half uur heeft het geduurd eer we terug binnen waren. Fien had namelijk nog maar eens doodleuk in haar broek gedaan. Haar laatste broek gezegend.
Daar word ik nu écht vies gezind van sé.

Kleren beneden in het wasmachien gestoken en met de twee kinderen terug naar boven.

Nu zitten ze hier nog efkes te spelen vooraleer ik ze integraal in bed steek. Het kan niet zijn! Zo mijn plannen boycotten!!

Ik zie mijn kinderen héél graag, maar soms vervloek ik ze toch…
Mijn humeur is alvast 10 graden gedaald.