zwanger

cat club casino bonus codes eingeben

Maandag gingen we naar de vroedvrouw en hoorden we het hartje van onze buikbaby kloppen.
Er werd ook eens bij Fien geluisterd, die vond dat wel interessant…

Toen ik me maandagmiddag ff op het bed legde voor een kort tukkie, kreeg ik plots enorme steken ter hoogte van mijn baarmoeder. Een paar minuutjes en het was over.
Sindsdien voelde ik ons kindje niet meer. Maandagavond niet en dinsdagavond niet.  (’t Is namelijk ’s avonds dat ik dat kleine ding voel bewegen.)

Dus begon ik me vandaag een beetje zorgen te maken. We zijn inderdaad nog maar 16,5 week ver, dus op zich niks om je zorgen over te maken. Het feit echter dat ik niks meer had gevoeld na die steken in mijn buik, wekten de onrust…
Ik was me er ook wel van bewust dat ik de voorbije dagen niet echt heb stilgezeten. Dat vermindert de kans aanzienlijk op het voelen van wat beweging.

Maar dus, vandaag, woensdagavond, net elf uur ’s avonds gepasseerd en onze spruit in de maak laat zich voelen. Het kind blijkt nogal klokvast te zijn. 23u is zijn uur. 😉

Moeder content. 🙂

Nummer 3 laat zich voelen.

Sinds gisteren ben ik er 100% zeker van dat wat ik voel in mijn buik niet mijn darmen zijn, maar wel onze baby.
15 weken ver en reeds “leven voelen”.  ’t Is aan de vroege kant.
Al een week lang denk ik iets te herkennen, maar we zullen het maar gewoon op 15 weken houden.

Fien voelde ik bewegen toen ik 16 weken zwanger was en bij Klaas was dat op dik 16, bijna 17 weken.

En zo zijn we weer een stapje verder in de zwangerschap beland. 😉

Om het kind ne naam te geven…

Dat “nummer 3” over een zestal maanden een fatsoenlijke naam zal krijgen, dat staat als een paal boven water.

Nog zes maanden om onze queeste tot een goed einde te brengen.
Een queeste ja, een naam voor een kind zoeken, ik vind het een ware queeste!
We zijn er nu nog niet concreet mee bezig, al vallen er hier en daar wel ideetjes.
Ik heb het gevoel dat er nog wel wat mogelijke jongensnamen in de running zijn. Voor meisjes ligt dat helemaal anders. Alsof er geen leuke Vlaamse meisjesnamen meer zijn! Of toch niet in ons hoofd.

Zo’n naam kiezen, het is ook iets waar je met twee aan moet “werken” en in moet zoeken en groeien.
Met twee en verder niemand. Een tweede opinie vragen doe je toch niet? Trouwens, wij moeten die naam okee vinden en andere mensen niet persé.
Maar dus, dat wil zeggen dat er weer wat namen zullen vallen en zullen sneuvelen, er zullen er wat blijven hangen om aan te wennen en uiteindelijk zal er niet veel meer overschieten.

Een leuke naam die bij Fien en Klaas past. Mijn molen begint stilaan toch in gang te geraken…

Nummer 3

Oh jawel! De goede verstaander had het begrepen. Ons derde kindje is onderweg.

Volgens onze eigen berekeningen had het voor 2 maart geweest. De gynaecoloog stuurt de ooievaar al op 28 februari.
We weten ondertussen uit ervaring wel dat die twee dagen niet veel uitmaken. ’t Zal in ieder geval eind februari-begin maart zijn.

Als het ons meezit, gaan we voor een thuisbevalling deze keer. Drie echo’s bij de gynaecoloog zullen deze keer moeten volstaan, de rest van de zwangerschapsopvolging laten we over aan de goede zorgen van de vroedvrouw. (Ssssst zus! Niet tegen de mémé zeggen! Die doet anders een crisis… 😉 )