huis

Tijd tekort

De tijd loopt mij voorbij! Ik had graag dubbel zoveel tijd gehad.

Het lukt me niet meer om over leuke dingen te bloggen. Het kindjesdagboek loopt hopeloos achterstand op. Nochtans groeien ons kindjes goed en hebben ze al veel bijgeleerd.
Mijn naaigerief roept om gesorteerd te worden. Te maken cadeautjes geraken met moeite af.
Ik sta vijf pasgeborenen achter om te bezoeken… Allen van dit jaar. Gelukkig zijn die van 2009 netjes afgewerkt.

Te kleine kleedjes van Trijn moeten dringend terug in de juiste dozen. Zo ook het te kleine gerief van Fien en Klaas.

Maar er zijn andere katten te geselen op dit moment. We staan namelijk voor een verhuis. Eentje die nogal aansleept naar mijn gevoel.
De akte van ons nieuwe huis kan niet verleden worden voor einde mei, maar ik had toch héél graag den 1ste mei in het huis gekunnen. Mijn buik stopt immers niet met groeien en dat maakt het allemaal nog moeilijker.
Dus… we moeten dringend eens een voorstel tot sleutelcompromis bespreken met de verkopers. Hopelijk kunnen we er dan alsnog voor eind mei in. (Onze huur hier loopt immers ook af eind mei.)

Maar stel dat we er volgende week toch al in zouden mogen, dan wil dat ook zeggen dat tegen dan de papieren voor de energie in orde gemaakt moeten zijn. We moeten een brandverzekering hebben afgesloten voor het nieuwe huis,…
Ik ga mezelf moeten klonen als dat allemaal rond moet geraken. De wederhelft kan aan dat tempo ook een week “verlof” gebruiken om al die dingen gedaan te krijgen.

En ondertussen halen we kindjes van ’t school, hossen we naar de winkel, blijft de wasserij hier draaien, stapelt de strijk zich op tot ongekende hoogtes, kuisen we poepkes af, ruimen we rommel op, halen we oververmoeide kinderen uit elkaars haren,… Kortom, het leven van alledag heeft geen pauzeknopke.

Oh ja! Ik ben ondertussen 24 weken zwanger. Ge kunt er begot niet meer naastkijken. Ik moet mezelf soms ook dwingen om het rustig aan te doen. Bijna 2/3de van deze laatste zwangerschap vloog voorbij. Veel genoten heb ik nog niet. En met al dat dozen- en kindergesleur bekoop ik dat toch met een opkomende spatader, zware benen en een pijntje in mijn rug. Maar kom, zeg nu zelf, als dat de klachten zijn van een 5 maanden zwangere vrouw, dan valt dat heus nog wel mee, niet?

Wat zou ik zo graag eens in ’t stad gaan rondkuieren op zoek naar een leuke uitwerking voor mijn suikerboonplannen. Ik wil graag namen zoeken met manlief, een bestellingske plaatsen voor dat laatste prutske zodra we zeker zijn over de naam,… We moeten ook dat geboortelijstje eens dringend beginnen vullen.
Hopelijk heb ik in de (twee) laatste weken van juni nog wat tijd om dat toch te doen zonder die twee “grote” kinderen te moeten meenemen.

Vorderingen allerlei

Vrijdag 12 maart tekenden we de compromis van ons nieuwe huis. Dat hebben we dan ook al achter de rug.
Dingen die ons nu te doen staan; de huur van ons huidige huis opzeggen, wat metingskes gaan doen in het nieuwe huis, offertes aanvragen en vooral een lening vastkrijgen.

Er worden stilaan dozen gevuld alhier. Want mei, dat is nu eenmaal niet meer zo veraf en zolang ik nog geen last heb van een buik die in de weg zit, kunnen we daar maar beter van profiteren! Tegen de tijd dat we moeten verhuizen, ben ik ongeveer 27 weken zwanger en zal sleuren met dozen al een heel pak minder vanzelfsprekend zijn.

Maar ook wat de buik betreft zijn er vorderingen. We zijn ondertussen de 18 weken voorbij en er is ontegensprekelijk sprake van een zwanger buikje daar onder mijn opgeslagen vetreserves. 😉 Ik kan dus maar beter voortdoen met inpakken!

Ik ben trouwens reuzebenieuwd wat er hier nog zal volgen; een broer of zus voor onze kindjes…
Deze keer heb ik absoluut geen flauw idee! Bij Trijn wist ik het vooraleer de gynaecoloog ons inlichtte.
Ik had het zo leuk gevonden als er nog én een broertje én een zusje zou bijkomen (al die schone kleedjes die in die dozen liggen te blinken… pijnlijk!)
Een meisje zou zo fijn zijn. Een jongen zou zo fijn zijn. Ik weet begot niet waarmee ik het meest content zou zijn.
Alleen… zou nóg een zusje niet teveel van ’t goeie zijn voor onze Klazeman? Een broertje voor dat manneke zou toch tof zijn hé.

Batibouw

Zondag tenen wij naar batibouw. Niet omdat we dat tof vinden, maar eerder uit noodzaak.  Er zijn immers een aantal dingen die we willen uitvogelen ivm onze nieuwe woning.

Eerst en vooral is er de badkamer die wat vernieuwing kan gebruiken.
Kom, we kunnen daar niet echt over klagen. ’t Is tien keer beter dan wat we nu hebben.
In onze huidige (huur)woning hebben we een zitbad waar je als volwassene kaarsrecht in kan zitten en héél misschien je benen in kan strekken. Wij gebruiken dat ding vooral als douche, maar ons kindjes gaan toch liever in bad. En met drie in ’t zelfde bad is dat nog best zuinig ook. 😉

huidige badkamer

Ons nieuwe huis beschikt enkel over een douche. Dat gaat allemaal wel lukken zo zonder bad, maar als we de badkamer zouden vernieuwen, dan steken we daar toch graag een bad in dat ook kan dienstdoen als douche.
Aan de sanitaire standhouders van batibouw dus om ons wat wijzer te maken in het benutten van kleine badkamerruimtes.

badkamer

badkamer nieuw huis

Ten tweede is er het EPC dat niet al te gunstig is. Extra isolatie en een hogerendementsketel zouden aangeraden zijn volgens de EPC-deskundige.
Nu ik het EPC van het nieuwe huis ken, wil ik eigenlijk zelfs niet wéten wat het EPC in onze huidige woonst zou geven.

Om dat wat te illustreren:
–  Als we de verwarming op 18°C zetten, wordt het in de winter met wind niet warmer dan 17,4°C.  Met normaal winterweer staat de verwarming hier op 17,8°C om ons te verwarmen tot 17,4°C.
Ja, we zouden ze hoger kunnen zetten, maar dat hoeft niet voor ons. Daarbij is ’t beter voor ’t milieu en onze portefeuille.
– Op de kinderen hun kamers (onder het dak) is het zonder elektrische verwarming (want daar ligt geen centrale verwarming) tussen de 6°C en de 11°C ’s nachts in de winter. In de zomer lopen de temperaturen daar op tot 40°C.
– Als de wind hard waait buiten, dan voel je dat in huis -mits wat fijngevoeligheid-.
– Mensen die op straat onder ons raam (een verdiep lager) een babbeltje slaan, kan je bijna letterlijk verstaan hierbinnen.
En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Wat dat EPC betreft gaan we er dus enkel maar op vooruit gaan. Echter, het is de moeite waard om eens uit te vissen wat het ons zou kosten om het platte dak boven de eetruimte, keuken, berging en wc te isoleren. Ook het marktaanbod aan hogerendementsketels moeten we eens uitpluizen.

Dat alles moet zelfs vrij dringend gebeuren omdat we moeten te weten komen hoeveel extra kosten we nog kunnen dragen en om die onder te brengen in de nog aan te vragen lening.

Premies, offertes, leningen, groeneleningen,… mijn hoofd barst er bijna van!

Huis kopen

En ja… deze keer hebben we sjans! We mogen het huis kopen en dat is dan ook wat we gaan doen.
De spanning van het wachten was dus de moeite waard!
Nu kunnen we dus aan de volgende stresskes beginnen. Papieren in orde maken, lening aanvragen én betalen uiteraard.

huis voorgevel