kinderen

online slots deposit 1 euro

Wie reist er binnen de Europese Unie zonder identiteitsbewijs voor zijn kinderen?

Wij dus! Tot dit jaar…
Daarnet toch maar eens gaan checken bij de dienst bevolking op het gemeentehuis of er binnen de Europese Unie identiteitsbewijzen voor kinderen noodzakelijk waren.
Ja dus. Foto’ke meebrengen en ze worden terplekke gemaakt.

Hoeveel het kost, daar heb ik géén idee van 1 euro volgens het internet. Plus de kosten van de pasfoto’s natuurlijk…

Hoeveel keer we al op reis zijn geweest met kinderen zonder een kinderpasje?
Euhm… 3 keer gok ik (waarvan 1 keer miserie aan de Italiaans-Sloveense grens.)
Wist ík veel!

Jarige Klaas

Onze jongste wordt vandaag 1 jaar.

1 jaar man, ge moet dat zien, zo flink dat hij op dat jaar gegroeid is.
Eigenlijk verjaart hij pas enkele minuten voor de zessen vanavond. Maar dat is iets wat voor de kinderen natuurlijk niet van belang is.
Ikzelf denk natuurlijk wel aan hoe het vorig jaar was…

Na de middag naar ’t ziekenhuis en reeds 7 cm ontsluiting, wat gewacht op niks. Wat krampen, geen weeën.
De pot eens goed volgek*kt zodat mijn darmen hélemaal leeg waren en ik na 4 dagen bijna niet naar huis mocht wegens nog steeds geen grote boodschap gedaan. (Volgende keer zeg ik gewoon ja als ze dat vragen!!)
In de late namiddag vliezen gebroken (wat bij de eerste poging niet lukte), na een uurtje weeënstorm en twee keer persen was onze brok van 3kg960 geboren.
En het ergste van al: ik vond het een droezeke. Ocharme toch! :S
Na een nachtje alleen met zoonlief was dat allemaal wel in orde, maar dat mag ik nog steeds horen hierthuis.
De kans dat vaderlief me er over 14 jaar mee op mijn paard zet is dan ook reëel.
Ik kan het me al zo voorstellen: “Uw moeder vond u maar ne “lillekord” als ge juist geboren waart.”

Maar dus, vandaag 1 jaar en ’t is schoon weer, joepie!

Over wegwerpluiers en wasbare luiers

Bij Fien haar geboorte gingen we wasbare luiers op onze lijst zetten.
Helaas voor ons bleek dat de betreffende winkel ermee gestopt was omdat ze daar niet genoeg van verkochten.

We zijn toen maar met wegwerpluiers begonnen.

Bij Klaas zijn geboorte konden we hier in de gemeente een proefpakket wasbare luiers kopen voor een appel en een ei. Er zaten verschillende soorten luiers in.
Eén soort beviel me wel en wilde ik graag bijbestellen.
Ik heb alle moeite van de wereld gedaan om uit te vozen hoeveel ik er nodig zou hebben, hoeveel ons dat zou kosten en vooral waar ik ze zou kunnen krijgen.
Mails gestuurd, niet gewoon. Lang moeten wachten op antwoord en zo groeide onze jongen verder door in de wegwerpluiermaatjes.
Op den duur had ik het ook gewoon gehad.
De antwoorden bleven lang weg, de bestelprocedure was niet eenduidig, ze waren bezig aan een update van de prijzen,…
Kortom, het zijn er geen geworden!

Maandag stond Klaas zijn peter hier met vrouw en kind. Kind in de katoen sinds het prille begin.
Onze twee jongens schillen 10 weken in die zin dat Klaas ouder is, maar ze zijn ongeveer even groot.
Storm was blijkbaar aan een nieuw maatje luiers toe en het werden meteen andere luiers, strikluiers.

Ik had ze al wel tegengekomen op ’t internet, maar ze leken me wat ingewikkeld.
Toen ik ze bij Storm zag, leek me dat allemaal dik in orde! IK OOK, denk ik dan…
Ik wil nog steeds wel instappen in de katoen.
Er komt een pak was bij ja… hm. Maar zal dat niet meevallen?

De kostprijs zal voor ons geen 100 euro zijn, wegens nog niks in huis voor wasbare luiers.
Mijn kostenraming komt uit op iets van een 220€.
75€ daarvan kunnen we terug krijgen van de ziekenkas. Voor het bedrag dat overblijft kunnen we 11 pakken pampers kopen.
Per week een pak, dus op 11 weken uit de kosten.

Er is iets voor te zeggen natuurlijk, al is het wel ineens een hap uit ons budget!!

Still thinking…

Foto’s inkaderen

Ik ben op zoek naar een paar foto’s van onze kinderen om te laten afdrukken en in kaders hier te steken.
De inhoud van sommige kaders is aan vervanging toe en andere moeten gevuld worden.

Maar is me dat een klucht seg!!
Hoe moet ik in godsnaam!! de -pakweg- 5 mooiste foto’s van elk kind vinden tussen een berg van minstens 10.000 foto’s! (Op flickr alleen al staan er al 9.000)

Ik zit al meer dan een uur te staren naar het scherm, zoekend in ons digitaal archief…
Wie zich geroepen voelt mag meezoeken tussen het publieke deel van ons archief!

Over “nu kind, straks werknemer”

Artikel in de Standaard.

Een jobbeurs voor kinderen van 11-12 jaar.
Kinderen staan dan immers voor hun eerste belangrijke keuze. Een studierichting kiezen!
De jobbeurs komt er om het technisch en beroepsonderwijs te promoten en de vooroordelen de wereld uit te helpen enerzijds, en omdat men hoopt op die manier de kans te verhogen knelpuntberoepen beter in te vullen anderzijds.

Allemaal goed en wel denk ik dan. Die bedrijven zullen inderdaad wel staan springen om de kinderen die later opgeleid zijn alvast een kaartje mee te geven met garantie op werk. Natuurlijk zullen zíj werk hebben.

Ik heb er zelf zo mijn bedenkingen bij.
Het is volgens mij inderdaad leuk om kinderen te laten kennismaken met allerlei soorten beroepen. Gewoon omdat dat leuk is voor kinderen, maar om daar nu hun onderwijskeuze aan vast te koppelen…
Daar krijg ik eigenlijk de kriebels van.

Laat die kinderen toch gewoon kind zijn! Een kind zou nog niet bekommerd mogen zijn over wat hij later wil worden en welke richting hij daar dan maar voor zou volgen.
Ik wist op 18-jarige leeftijd amper wat ik zou willen worden.

Enfin, ieder zijn ding, maar dit is niet het mijne.

Draagdoek voor twee?

Deze namiddag werd Klaas na een hele lange dut wakker, zo lastig als wat, ontroostbaar…
Een tandje leek er de oorzaak van te zijn.
Snijtand nummer 6 zat al langer te wringen en zijn tandvlees was blijkbaar zéér rekbaar. Tot vandaag! Het tandje schoot er ineens uit en het lijkt een tandje dat er al veel langer staat dan één dag.
Het ventje moet dus serieus pijn hebben gehad.

Draagdoek er dus maar bijgenomen. Klaas in de draagdoek op mijn rug gezwierd onder véél gejengel, gezeur en gehuil van zuslief. Fien wou immers ook graag in de draagdoek.
(Sinds een accidentje met vinger tussen deur en troost bij moeke in de draagdoek heeft ze de smaak weer helemaal te pakken!)
“Nee Fien, moeke kan geen twee kindjes tegelijk dragen.” (Eigenlijk wel maar niet in een draagdoek)
Een knooptechniek zodat ge twee kinderen -van formaat-  aan uw “muilezellijf” kunt vastbinden, dat zouden ze nog moeten uitvinden. Of bestaat dat al en ken ik dat trukje niet?

Ik heb me ook al afgevraagd hoeveel kilo het nog duurt voor mijn lichaam ‘kraakt’ onder het kindergewicht. Ik heb in ieder geval maar twee armen, drie kinderen heffen zal al behoorlijk moeilijk worden.
Sja, tenzij… draagdoek, arm 1, arm 2. In mijn nek kan er dan ook nog één, maar dan ben ik wel helemaal uitverkocht.

Stel je voor dat je dan moet rechtkomen. Vanuit de knieën! Een mens krijgt daar bodybuildersbenen van. 😀
Ik zit ondertussen aan gewicht 20kg.

Slechte moeder

Deze avond:
Wegens weinig reactie uit de bureauruimte van manlief en het miserabel voelen van manlief, stak ik de twee kinderen alleen in bed.

Fien stapt zelf naar boven voor mij! Haar slaapzak hangt over mijn schouder, Klaasje op de arm.
Fien steekt Klaas zijn paddestoel aan en gaat vervolgens op haar eigen kamertje haar paddestoeltje aansteken. Ze moet vervolgens op haar kamer blijven wachten.
Klaasje gaat in bed met muziekje en ik keer terug naar Fien haar kamer. We doen de slaapzak aan,  Fien wordt in bed gezet en we lezen een boekje (dat met veel gedoe gekozen wordt).
Boekje uit, Fien gaan liggen, onderdekken, muziekje aan, “slaaplekker tot morgenvroeg”.

Of nee, toch niet!!Bij het onderdekken liep het namelijk mis.
Fien wilde liever op de grond. Ze ging rechtstaan in haar bed want ze wilde écht op de grond.
Ik pak ze dus even op om nog een dikke knuffel te geven. Nee hoor, op de grond wil ze.
Okee, Fien op de grond dan. Geklaag natuurlijk dat ze in haar bed wil.
Bed gezet. Fien maakt van “haren tak”. Op de grond wil ze.
Na een poos begripvol en lief te zijn om haar tot andere gedachten te brengen was mijn geduld op een gegeven moment wel op.

Ze wilde op de grond? Ze zal op de grond!
Tut en poppemie en Fien op de grond gelegd, paddestoel uit en muziekje aan, moeke naar beneden.

Ze heeft efkes serieus haar stembanden getest. Die waren dik in orde, maar blijkbaar was ’t het toch niet waard want ze was binnen de minuut stil.

Ondertussen beneden zet ik de groene bak buiten, rommel ik wat in de was, doe ik een kletske met Dorien van Janbibejan.
Ik laat daarna ons gerief zien aan Tom.

U raadt het al. Ik was ons Fienemie vergeten. Oh damn, slechte moeder die ik ben!
Ze lag ondertussen een 40 minuten in haar kamertje.
Ik kom daar binnen, Fien draait haar hoofdje naar mij, haar paddestoel brandt en het lichtje van de babyfoon heeft ze ook aangestoken.
Ocharme mijn prutske. Slechtgezind ben ik op mezelf dat ik ze zomaar kon vergeten!!

Nog wat verteld over wat we/ze vandaag gedaan hebben/heeft en ze met een dikke kus en een groot schuldgevoel (van mezelf dan) in haar beddeke gestoken.
“Slaaplekker Fien, tot morgenvroeg mijn lieve meid”.

Kind 1 op pad.

Het is een hemelsbreed verschil, 1 of 2 kinderen in huis.

Fien was vandaag gaan spelen bij moeke Sonja (moeke van Klaas zijn meter). Ik had dus maar één kindje nimeer om voor te zorgen.
En echt! Mijn huis was gewoon proper tegen dat ons madammeke terugkwam om 18u!
Ik heb de tijd gehad om de keuken te schuren en een beschermlaagske op de vloer te leggen, ik heb begod heel de nest opgeruimd, bed opgemaakt, gestofzuigd en gedweild én!! wat gerust!
Uiteraard ook de usual stuff zoals afwasmachien uit- en inladen, afval naar beneden brengen, waske draaien,…

Kortom, mijn (overhaaste) conclusie luidt als volgt: 1 kind is geen kind en 2 kinderen tellen voor 10.
Wiskunde voor moeders. 😉

Volgende week mag Klaasje mee naar moeke Sonja, zo kan ik met Fien nieuwe schoenen gaan kopen.

Terroristen

Mijn kinderen terroriseren mijn huishouden!

Sinds Klaas kan kruipen spannen ze samen! ’t Is te zeggen, Fien leert precies van Klaas hoe je snel en efficiënt véél rommel kan maken.
Dat gaat als volgt:
–  kruip/stap naar de keuken terwijl moeder aan ’t koken is.
–  verdeel de taken bij het uitladen van de kasten
–  de kleinste laadt de kast met plastieken potjes uit, het mandje met dekseltjes en trechters,  ijsblokvormpjes,… that stuff.
–  de oudste helpt eerst eventjes met de kast om vervolgens naar de schuif te trekken om onderzetters kwistig in de richting van broerlief te zwieren.
–  doe dat snel en zonder aarzelen zodat moeder enkel kan aanmanen daarmee te stoppen. Ze heeft immers toch haar handen vol met patatten, potten, pannen,…
Kortom: bij treuzelen is de kans groter dat ge de keuken wordt uitgegooid vooraleer heel de vloer bezaaid is.

Volgend plan:
– Vergewis u ervan dat moeder met iets druk in de weer is
– Trek dan stillekes richting ouderlijke slaapkamer, daar staat immers zéér interessant gerief om mee te spelen.
– Speel een beetje met de stofzuiger die daar staat te blinken, er zitten een aantal toffe accessoires bij.
– De kleedjes die klaarliggen om in dozen te steken wegens te klein, gooi die gerust in de kast, dat is dan opgeruimd en heeft niemand er nog last van.
–  Maak niet teveel lawaai, maar toch net genoeg om geen argwaan te wekken.

Aaaargh!! Ik wil graag een paar ogen op mijn rug en een paar extra handen!!

Verjaardagscadeau

Kind 1, beter gekend als Fien, wordt 10 maart 2 jaar.

Wat geven we haar als verjaardagscadeau? Goeie vraag!!
Ze is meer dan content met wat ze heeft. Soms duiken er hier en daar in haar spel impliciete vragen naar iets nieuw op.
Tegenwoordig wil ze bijvoorbeeld met haar poppemie naar de winkel. Wat winkelspulletjes zouden leuk kunnen zijn. Zo’n paar dingen op haar niveau…

Voorleesboekjes op haar niveau… sja, maar ik vind dat precies niet zo’n volwaardig verjaardagscadeau, of ligt dat nu aan mij?

Speelstandaards, daar ben ik eigenlijk naar op zoek. Dat is iets wat zeker van pas kan komen. Om huizen mee te bouwen, winkeltje te spelen,…

Na een hele avond internetzoeken ben ik ze nog niet tegengekomen. Ja, ik zou dat zelf kunnen maken. Het is geen moeilijke constructie dus dat zou met mijn vaardigheden moeten lukken, ’t is dat ge er tijd en vooral materiaal voor moet hebben hé. Ik heb hier namelijk geen werkhuis in de garage.

Wel deze schommelboot tegengekomen. Dat zou Fien haar spel nog wel bevorderen. Zowel in haar fantasie als haar motoriek. Het ding kan gebruikt worden om te schommelen, om huizen mee te bouwen, om winkeltje te spelen,… De mogelijkheden zijn legio als het ware.

Tom heeft echter tegenargumenten; gevaarlijk voor kindervingertjes (maar dat is met het fietske ook zo mijn insziens), nogal groot (1m30) om schrik te krijgen dat heel de woonkamer hier vol zal staan, het kost veel geld (maar het zou ideaal zijn om te delen met meter en peter)

Sja… Wat doet een mens daarmee hé?
Nog ideetjes voor de verjaardag van een tweejarige?
Ik ben al een twee weken zwaar aan ’t nadenken!