lekkernijen

casino bonus code blog avea

31 december. De dag dat het volk onze voordeur platloopt. Bedelkinderen die zingen voor een centje, een snoepke of een koek.

Wij wonen in één van de twee straten die zowaar de hoofdader van ons dorp vormen.  Op straat kunnen we de klok van de kerktoren lezen. Met andere woorden, de hoofdmoot van de nieuwjaarszangers passeert onze deur.

Vorig jaar hield ik me bezig met zingzakken voor de kinderen te maken en kregen de zangers een snoepke.
De buit die ze vorig jaar zelf mee naar huis namen was zo misselijkmakend zoet dat ik besloot dit jaar zelf mijn geefgedrag wat te veranderen.
Ik zette mij in de keuken met het allersimpelste recept dat ge kunt vinden voor koekskes (enfin, dat dacht ik) en zorgde voor 312 pakskes met een koekske in.
(Mitte ging bijgevolg met een recyclagezak zingen waarop ik deze ochtend nog gauw haar naam flockte.)

Goed, ik was er twee dagen werk aan kwijt. Niet het meest verstandige idee ooit, ik geef dat toe. Ik doe het ook maar enkel nog eens opnieuw als er volgend jaar iemand van op den buiten mee komt bakken en samen aan mijn deur komt staan.

Hoe dat nu juist ging?
Dag 1 bakt ge koekskes tot ge zelf naar een koekske smaakt.

Chocokoekjes:

Ik experimenteerde met de hoeveelheden dus zaten er verschillende koekjes in de pakjes.
De beste verhoudingen bleken de volgende:
– 400gr choco met hazelnoten (alla nutella)
– 200gr bloem
– een half ei (dooier of eiwit, dat maakt niks uit)
– een kletske melk

Als den deeg blinkt van ’t vet uit de choco, dan weet ge dat ge de goeie verhouding hebt.

Bollekes rollen, platduwen op een bakplaat met bakpapier en 8-12 minuten den oven in.

En als ge dat lang genoeg volhoudt geraakt ge aan meer dan 300 koekskes.

 

Dag 2 plooit ge verpakkingsmateriaal

Origamizakjes

Ik had hier nog nen hoop charcuteriepapier liggen van de AVA dus dat was logischerwijze het papier dat eraan moest geloven. Kraftpapier of bakpapier had evengoed gewerkt uiteraard. Maar bezint eer ge begint. 300 zakjes plooien doet ge niet op een uurtje…

 

En alzo zette ik gisteren een mand met 312 pakjes aan de voordeur. Er schieten er geen 20 meer over. Goed gegokt dus. 🙂
Voor volgend jaar: een knechtje of een ander idee aub.

Feest ze!!

 

 

 

Chioggia

Het is die tijd van ’t jaar waarin “overvloed” geen zot woord is.
Na een overvloed aan regen hebben we een overvloed aan planten die denken dat ze tot aan den hemel kunnen groeien.
Een overvloed aan rotte tomaten ook. Oh, zo’n zonde!

Maar ook de overvloed aan courgetten, slakken, boontjes, bietjes, basilicum, ajuinen… Noem het!

En kijk wat een schoon exemplaar ik vandaag uit de grond trok.
Het konijn verslikte zich bekanst in het loof van contentement en het fototoestel mocht nog eens oefenen om een deftige foto te trekken.

Een chioggiabietje.
Keilekker uit het vuistje trouwens. Beetje zoet en ideaal als knabbeltje.

Het moet zijn dat mijn oog een beetje lodderig was vandaag of de autofocus wat scheel keek op de streepkes van dat bietje want dat macheerde van geen kanten. Met de manuele focus was het resultaat er al iets meer naar.
En buiten de foto met levend object (of is dat dan subject?) ben ik niet echt content van mijn oefensessie.

Muntijsthee

Het warme weer is eigenlijk al gedaan, maar wie weet gunt de zomer ons nog wel eens een paar hete dagen.
Hete dagen zijn ideaal om het muntvolume in den hof sterk te verminderen.

Mojito! De max! en ik heb hier een wederhelft die dat af en toe welwillig maakt voor mij. Enfin, ik moet dat niet drinken om mijn dorst te lessen. Eén groot glas en mijn oogbollen draaien in mijn kassen. Niet veel gewoon, deze huisvrouw.

Maar van muntijsthee blijft de wereld ongeklutst en hou ik mijn oriëntatiepunten strak en nog beter dan dat: de kinderen mogen dat drinken!

Nodig:
– (thee)kan
– paar takjes munt
– paar limoenen en citruspers
– heet water
– wat suiker (of zoetstof)
– afsluitbare flessen en trechter
– ijs

Als ge het water kookt en op de munttakjes giet, hebt ge minstens een half uur den tijd om limoenen te persen, flessen en een trechter te zoeken.
Suiker kapt ge best in het water als het nog warm is. Limoensap mag erbij als het brouwsel is afgekoeld of aangelengd met koud water.

Als ge de thee in flessen hebt gekregen, steekt ge ze algauw in de diepvries als ge ni lang kunt wachten om “frisdrank” te hebben. De ijskast volstaat als ge meer geduld hebt.
Oh, en ijs op ’t einde ni vergeten hé!

En als ge foto’s van glaswerk wilt trekken tegen de zon in kunt ge er eigenlijk maar beter op letten dat ge uw afwasmachien niet met ecover laat draaien. Handwaskes jom, daar blijft dat glas het schoonst van.


 

Den hof in juli

Als ge te weinig tijd steekt in uwe hof, dan hebt ge al rap een oerwoud met dit zomers regenweer.

De slakken aten de pompoenplantjes op evenals de zonnebloemen. Ik haalde last-minute een nietzelfgezaaidepompoenplant in huis en deed een tweede poging tot zonnebloemzaai.  Geen van beiden zullen hoge punten scoren dit jaar.

Het onkruid at mijn pekes op. Enfin, ’t is te zeggen… Ik liet het onkruid op één stuk in den hof te hard schieten. Zo hard zelfs dat mijn pekes werden afgefret door al de beesten die onder het fantastisch schoon bladerdek van het onkruid leefden.
Ik kon mezelf wel slaan. Nu zit ik dus met een halfleeg groentenbed.

De kolen zitten dit jaar vol rupsen en gaan van de groentenhof rechtstreeks naar het konijn. Serieus, ik heb nog nooit kolen gezien die zo hard op nen trizee lijken!

De courgetten en de tomatten doen het goed. Zo goed zelfs dat als ge twee dagen niet kijkt, ge gusten van courgettes uit den hof moet halen.

De erwten die eerst werden afgepikt door de duiven zijn er toch deftig doorgekomen na het spannen van een netteke.
De andijvies moeten dringend opgegeten worden, de snijsla en de rucola doen het fantastisch, de bietjes groeien, ajuinen schieten bijna door, koriander en basilicum in overvloed dit jaar.
De kervel is doodgeregend, de gekochte citroentagetes zijn geplant (omdat de zaailingen ofwel niet doorkwamen ofwel slakkenvoer werden) en staan hun best te doen bij de wortelen en bieten enal.

Het oesterblad blijft maar een klein plantje dit jaar maar ach, het leeft nog.

Er staat sinds dit jaar ook pimpernel in den hof. Een schone plant maar nu ni het kruid waarvan ik in het voorbijgaan een stukske aftrek om op te knabbelen. Wie tips heeft om ‘m in de keuken te gebruiken, laat u horen!

 

En de munt waarvan ik dacht dat we hem niet meer gingen terugzien dit jaar, stak half juni dan toch eindelijk de kop op. Ik zag de muntthee en de mojito al aan ons voorbijgaan deze zomer. Maar heuj! Niet getreurd dus.

De goudsbloemen woekeren en verzwelgen het jonge perenboomke half.
In ’t midden van de groentenhof zaaide ik een goudsbloemmengeling rond de waterteilen. Zonder goudsbloemen is het immers geen zomer geweest.

Veel leven trouwens rond dat water. Insecten in overvloed (waaronder oa azuurwaterjuffers) en muggen uiteraard… Nadeel is dat ge ’s avonds niet zonder mouwen in de groentenhof moet staan ploeteren. Ze stelen uw bloed in een hik en een flik, de leepvossen.

Tussen het lange gras groeien bakken leeuwentand. We laten dat schoon staan, net als de bloeiende klavers. Ze kennen hier in de gemeente niks van natuurbeheer en maaien de bermen vroegtijdig kaal.
De bloemekes in mijnen hof zijn dan een druppel op een hete plaat, maar kijk de bijtjes uit de buurt zijn er hier maar gelukkig mee.

Dat lange gras is trouwens ideaal om paadjes in te maaien. Naar de tent bijvoorbeeld. Het geliefde buitenspeelplekje hierthuis. 😉

Allee, hier woekert wel vanalles maar het wordt eindelijk wat gezellig in ons hofke.

Vlierbessensiroop

Ah ja, ’t is die tijd van ’t jaar! De vlierbessen hangen hier bijna overrijp aan de struiken. Nochtans is het pas eind augustus…

Veel bessen had ik niet. Ik ben te klein en mijn ladder te kort.
300gr bessen
150gr rietsuiker
3 eetlepels citroensap

Da’s al wat ge nodig hebt.
Rotte en groene bessen eruit halen, bessen van de steeltjes ritsen met een vork.
Het sap uit de bessen laten koken (ik zette de besjes nét onder water.)
Door een (netel)doek gieten en eens goed uitwringen.

Pas op voor uw kleren! Met vlierbessen kunt ge zonder zwans uw kleren verven!

Vervolgens het sap met suiker en citroensap laten koken en op flesjes trekken.

En eigenlijk zou ik mijn vier kinderen morgen in de bakfiets moeten laden om nog vlierbessen te gaan plukken, met 300gr beskes komt ge namelijk niet ver.

Die vlierbessensiroop is kei goe in de winter!
De volgende lading probeer ik met kruiden.

Molen

Ik kocht ergens begin dit jaar ne paravent. Ik betaalde de gevraagde prijs, maar had er voor diezelfde prijs toch graag ook de bonenmolen bij die ze nog hadden. Zodus betaalde ik uiteindelijk  tóch minder. 😉

Speciaal voor die bonenmolen zette ik dit jaar snijbonen in mijnen hof. Ik vind dat pure nostalgie!
Hoe dikwijls ik vroeger als kind aan zo’n moleke moest draaien, of als puber boontjes moest blancheren… totdat ik er werkelijk geen goesting meer in had.

En zie, ik ben 30 en ik draai weer aan het moleke! Zo erg zal het vroeger allemaal ni geweest zijn.
Ik herinner me vooral de geur van versgesneden boontjes in het huis van mijn ouders in Broechem, in het huis van mijn grootouders in Deurne én in dat van mijn overgrootouders in Overmere.
De geur van een zomers windje door de keuken en het zonneke dat scheen.

Zo placeerde ik vandaag dus die molen op mijn tafel, zette er een schaal onder en sneed boontjes. De schuifdeur open om de zomerse lucht te laten vermengen met de geur van vers gesneden boontjes…

Vanavond schaft de pot héél traditioneel gestoofde snijbonen met ne patat erbij en een stukske vlees.
Soms moet het leven niet meer zijn dan dat!

“‘k Kom volgend jaar terug”

Oh juist! Dat doet me er aan denken dat ik rap ende gauw nen hoop zwarte bezekes moet gaan trekken in den hof van mijn ouders.
Al twee jaar verkiest iedereen die hier komt zingen een glaaske cassisjenever boven eender welke andere (gekochte) jenever. De voorraad is op en dus moet er bijgemaakt worden.

De boel kan dan een half jaar trekken alvorens we op 31 december weer een hoop jeneverzingers (lees: oudleiding) mogen ontvangen.

Vlierbloesemsiroop. Ook voor u.

Men zoeke:
1) een vlierstruik ver weg van uitlaatgassen.
2) een schaar

Knip u de schoonste (bloeiende) bloemenschermen uit de struik.

Men neme:
1) een glazen pot
2) twee citroenen/één citroen + 1 appelsien
3) kraantjeswater

Steek de vlierbloesems in de pot. Snij de citroen en de appelsien in stukken en steek mee in de pot. Zet de boel onder water. Sluit uw pot af en laat 24u staan, liefst in de zon (voor zolang die schijnt tijdens die 24u).

Men zet klaar:
1) kookpot
2) trizee of zift met neteldoek
3) dun katoenen doek (of een simpel tetrawashandje)

Knijp de citroen en appelsien uit. Giet de inhoud van uw glazen pot door de neteldoek.
Meet de hoeveelheid vocht af en zeef dat vocht nog een tweede maal door fijnmazig katoen. Een tetrawashandje voldoet aan de eisen. We willen immers zo weinig mogelijk beestjes overhouden hé.

Zet de pot op ’t vuur en voeg per liter sap 500gr (riet)suiker toe. Verwarm tot aan het kookpunt.
Giet de siroop op zuivere flessen.

Te gebruiken met plat of bruiswater, in gerechten, bij witte wijn. Noem het!

En wie een klein flesje wil krijgen ipv het zelf te fabriceren, mag dat hier laten weten. 2 mogen er de deur uit.
Reageren kan tem zondag 29 mei.
Voor de goede orde: trizee = vergiet, zift = zeef

Vraatzucht in den hof

Ge hebt bladluizen, ge hebt rupsen, ge hebt kevers, ge hebt slakken én… ge hebt kinderen.

Van de kolen en de boontjes blijven ze af. Sla, munt, bieslook, aardbeien en bessen moeten eraan geloven.
Elke keer ze naar vanachter tenen, wéét ik dat ze op rooftocht zijn.

Wacht totdat ze weten dat onder die groene blaadjes radijzen hangen of totdat er tomaten groeien. Ik ga niet meer moeten koken binnenkort!

Appels

Gisteren heb ik zo goed als heel de dag in de keuken gespendeerd.

Middageten maken, appelgelei en appeltaart, het neemt behoorlijk wat tijd in beslag. Gerekend dat ik ondertussen ook voor de kinderen moest zorgen natuurlijk

Mijn tante had appels meegegeven die van de bomen waren gevallen. Nog goed dus, maar liefst zo snel mogelijk te verwerken wegens blutsen en builen.
Mijn diepvries en voorraadschabben zijn ruim voorzien van appelmoes ondertussen. (Danku mémé)
Daarenboven kwamen er gisteren nog enkele potten appelgelei bij. En tot slot toch ook nog een appeltaart gebakken.

Vandaag de keuken toch maar geruild voor andere bezigheden. (Hoewel ik deze voormiddag toch weer veel tijd heb gespendeerd aan het middageten. De vis die ik gekocht had bleek niet ontdaan van graten en die verwijderen blijkt ook veel werk…)