natuur

http://praetershoek.be/slot-machines-at-downstream-casino-dining/

Gisteren heb ik zo goed als heel de dag in de keuken gespendeerd.

Middageten maken, appelgelei en appeltaart, het neemt behoorlijk wat tijd in beslag. Gerekend dat ik ondertussen ook voor de kinderen moest zorgen natuurlijk

Mijn tante had appels meegegeven die van de bomen waren gevallen. Nog goed dus, maar liefst zo snel mogelijk te verwerken wegens blutsen en builen.
Mijn diepvries en voorraadschabben zijn ruim voorzien van appelmoes ondertussen. (Danku mémé)
Daarenboven kwamen er gisteren nog enkele potten appelgelei bij. En tot slot toch ook nog een appeltaart gebakken.

Vandaag de keuken toch maar geruild voor andere bezigheden. (Hoewel ik deze voormiddag toch weer veel tijd heb gespendeerd aan het middageten. De vis die ik gekocht had bleek niet ontdaan van graten en die verwijderen blijkt ook veel werk…)

Koud!

’t Is net half september gepasseerd en ik heb al koud ’s avonds in huis.
Het fleeceke in de zetel wordt benut en ik heb goesting om de verwarming aan te zetten.

Hopelijk hebben we hier binnenkort een stoveke om ’t kot wat warm te stoken zo voor efkes. Het gaat mij deugd doen. Ik hou namelijk niet zo van chauffagelucht.

En als deze temperaturen een voorbode zijn voor wat moet komen in de winter, dan zal ik me maar een paar truien bij aanschaffen!

Tegenaria parietina

Net een spin doodgeklopt boven.

Zonder overdrijven; zo groot als een handpalm (poten incluis), vlot twee centimeter hoog op haar poten, snel als de wind bij het “ruiken” van onraad (= doodsbedreigingen).


(Merci Michel voor de foto)

Ik ging eens kijken bij de kindjes boven. ‘k Sta in Klaas zijn deuropening en zie ik in de gang een spin voorbij kruipen van formaat! Een rilling en een samengenepen gevoel bekruipen me. Ik ben nu niet direct bang van kruipend ongedierte, maar ze moeten me niet komen verrassen en al helemaal niet in huis!
Een groot leeg blik koffie (goed als kindertrommel) erover rollen bleek geen optie. Het beest was zéér snel!
Gelukkig niet in één van de kinderkamers weggekropen…
De doos van de babyfoon gevonden in een kast en dat als guillotine (eerder pletwals) gebruikt.
Sja, een wrede dood. Maar ze moest maar niet in de gang kruipen. Op de zolder tot daaraantoe, maar dan moet ik dat niet weten.

En ja, had het nu licht geweest en ik pot en papier voorhanden had gehad, had ik ze wel gevangen hoor.
Hoewel… ’t was toch een rappe en een grote.

Brrr!

36°C??

Ik check net even de website van het KMI om eens te loeren welk weer we morgen kunnen verwachten.

Wat ziet mijn lodderig oog? 36°C morgen in de Kempen?
Is dat echt? Is dat een foutje van de firma? Moet het niet 26 zijn? Ben ik te moe? Willen ze mij erin luizen?

Dat het miljaar maar 26°C wordt morgen. Die 36°C zie ik écht níet zitten!! (En vele mensen met mij gok ik.)

Voor ’t geval het toch die 36 zou zijn. ’t Is in de GP-straat de deur met de Chiroposter dat ge moet zijn om dat hoopke mens bij elkaar te keren!

*Bloos*

Ik hoop dat het ergste van het onweer hier gepasseerd is…

Het water liep binnen langs de achterdeuren, het water liep van de terrastrap ipv door het afvoerputje, computer is nat, printer is nat, kinderboekjes nat,… de wind blies langs kieren zoals we dat nog nooit hebben gehoord.
Kortom; het onweer was er sneller dan we dachten en we konden niet overal tegelijk zijn.

Niks onoverkomelijks natuurlijk.
Maar ik piste toch bijna in mijn broek toen ik de bel die normaalgezien “trrrringtrrrring” hoort te doen hoorde zoemen.
Volgens manlief was de bel buiten wat nat geworden en zou de plon vanzelf wel afslagen als dat nodig was.
Ik was er niet meteen mee gesust maar heb toch maar dapper het geluid genegeerd.

Ondertussen zoemt de bel niet meer, komt het water niet meer uit de rioolputten naar boven (in ’t midden van ’t straat) en klotst de wc niet meer.
Hopelijk blijft de rest van de nacht een beetje kalm.

Ook curieus of we morgen nog moeten gaan frietjes bakken op het kamp van Chiro Broechem. Ze zitten in Geel op kamp, voor ’t zelfde geld kunnen we ze morgen naar huis halen. 😉

Vlierbloesemsiroop

Ik heb vandaag de eerste lading vlierbloesemsiroop afgewerkt.
Eén van de dagen gaan we nog eens op pad om nog een lading vlierbloesems in huis te halen. (Vergeet ik toch wel rietsuiker mee te brengen uit de winkel zekers!!)
Misschien lukt het ons wel om een voorraadje in te slagen voor een paar maanden.

(foto: Amethist)

Aan het einde van de zomer is het tijd voor de vlierbessensiroop. Ook zéér lekker en in tijden van verkoudheden nog heilzaam ook.

Hofwerk

Deze avond nadat de kinders in hun bed staken, ben ik nog eens den hof ingedoken.

’t Is te zeggen, eerst de garage in om er twee waslijnen te hangen en dán den hof in.

Ik heb de courgetteplantjes uitgezet, de zonnebloemen en dat ene maisplantje.
Verder heb ik lustig in ’t rond gezwierd met Escar-Go.
Manlief, wat was ik die vorte slakken beu!! Ze vreten mijn kolen stuk, drie stinkerkes zijn naar de verdoemenis gevreten, de basilicum is bijna op, er zijn halve rijen zuring weg,…
Kortom, mijn geduld was op (evenals mijn planten) en dan is het tijd voor zoete wraak.

Hopelijk vind ik morgen toch nog iets terug van mijn met liefde opgekweekte plantjes!!

Worm

Zonet vond ik in het groentenhofke een worm.
Een worm denkt u? Ja, een worm, maar geen doorsnee regenworm of iets in die trant.

Ik merkte het ding op toen ik gehurkt aan ’t kijken was of er nieuwe plantjes aan ’t doorschieten waren.
Eerst dacht ik dat het een haarworteltje was dat bewoog door de wind. Bleek dat het een worm was…

Oh, ik vind dat gigantisch vieze beesten!!
Dat beest op een stokje gedraaid en in een bokaaltje gedeponeerd. Langs het internet gepasseerd en niks specifieks gevonden.

Beschrijving van het gevonden beest: dun, zéér dun (amper 1mm doorsnee), goei 10 à 15cm lang in gestrekte toestand, kan zich helemaal in een knoopje krullen, de uiteinden zijn geelachtig, het middenstuk is lichtbruin langs ene zijde, donkerbruin langs de andere zijde (boven/onder, dat is niet zo duidelijk bij zo’n klein ding).

Een spoelworm is wat dikker denk ik… misschien iets aaltjesachtig?

Iemand een idee wat een vettig beest ik heb gevonden?

Update: ondertussen gok ik dat het toch om een aaltje of nematode gaat. Beesten die ook in de biologische bestrijding worden ingezet; Ik hoop zelfs dat het een soort is die naaktslakken als gastheer gebruikt. Die zitten er véél te veel in onze hof en ze vreten alles kapot!

Taxus

Ik zit hier achter de computer wat te zoeken achter informatie over coniferen (in het kader van het al dan niet mogen planten van tomaten in de buurt van coniferen).
Gooi ‘coniferen’ door Google en ge komt wel op wat websites terecht waarbij coniferen en naaldbomen in één adem worden genoemd.
Taxus… dat komt ge op die websites ook vaak tegen.

Enfin, dat maar ter inleiding. Ik herinnerde me met al dat taxusgedoe dat ik indertijd bij het afstuderen een taxus mee naar huis kreeg.

In onze school was (is?) het de gewoonte om elke afgestudeerde leerling een boom te geven die eigenschappen draagt die -volgens het lerarenteam- dicht bij het karakter van een bepaalde leerling liggen.
Duidelijk? Het is nogal een lange zin om te zeggen dat je een boom meekreeg die bij je past(e).


(foto: Frank van Hevel)

Ik kreeg dus een taxus en geloof het of niet maar ik was daar niet mee gediend!! Zo’n lelijk boomke seg!
Ik had véél liever een loofboompje gekregen.

Op de één of andere manier was ik de avond voor het uitreiken van de diploma’s in school. Géén idee meer waarom ik daar was. Ik herinner me alleen nog dat ik daar niet alleen was.
Maar dus, ik had de boompjes zien staan en er hingen onze namen aan. Ik wist dus op voorhand welk een lelijk gedrocht ik zou krijgen. Even getwijfeld en dan toch zéér stout het naamkaartje aan mijn boompje verwisseld met dat van iemand anders.
Dat was dan in de sjakosj dacht ik.

Haha! Goed gelachen! Denkt ge nu dat ik dat toffer boompje had gekregen? Nee hoor! Onze leraren hadden blijkbaar voor elk van ons een stukje geschreven waarin de boom vermeld stond.
Onze leraren waren ook geen uilen. Ze konden namelijk wel een taxus van pakweg een hazelaar onderscheiden.
Goed geprobeerd van Katrien, maar niet gelukt.
Ik kon dus toch met dat gedrocht naar huis.

Thuis heb ik het toch nog proberen te adopteren al is het na een stiefmoederlijke behandeling gewoon gestorven in zijn pot.
De plant op zich is er dus niet meer, maar de herinnering aan “mijn boom” nog wel. Ondertussen kan ik wel zeggen dat ik de jonge boompjes evenals de in vorm gesneden exemplaren nog steeds niet mooi vind.
Zo’n grote oude boom daarentegen spreekt me wel aan, maar dat verpot zo moeilijk hé!


(foto: Neosnaps)

Ah ja, dat stukje over onszelf en onze boom, dat hebben we niet meegekregen. Ik heb dus maar de eigenschappen van de taxus even opgezocht en ik wil ze u niet onthouden!

Taxus

(Taxus baccata)

De Taxus wordt geassocieerd met onsterfelijkheid en de dood. Het sap van de Taxus bevat een dodelijk gif dat wel voor speerpunten werd gebruikt, vandaar de associatie met de dood.

De associatie met onsterfelijkheid vloeit voort uit het feit dat de Taxus wel duizenden jaren oud kan worden maar het heeft ook te maken met dat hij altijd groen blijft. Ze noemen de Taxus ook wel “wachter van de tijd”.

Heel vaak, zeker in Groot Brittannië, is hij te vinden rond kerken maar ook op kerkhoven.

Er zijn talloze verhalen uit de oudheid te vinden waarin de Taxus gezien wordt als krachtige bescherming

tegen het kwaad.

Het is een boom van twee uitersten. Hij is de bemiddelaar tussen deze en de andere realiteit en geeft ons inzicht in ons onderbewustzijn. Met zijn op slangen gelijkende wortels die diep in de onderwereld reiken is hij verbonden met de aarde, soepelheid en verandering maar ook met het hiernamaals en de bovenwereld waar de lichtwezens huizen.

Druïden gebruikten taxushout om er visioenen mee op te wekken en er toekomst voorspellingen mee te doen of om er krachtige amuletten van te maken. De Taxus behoort tot

de opperhoofd bomen en heeft een zeer wijze spirit!

Zo, u weet weeral teveel van mij!

Te warm

Ik heb het te warm…

‘k Heb de kinderen in hun bed gestoken en ik ben zelf ook naar binnen gevlucht.
Fien en Klaas liggen te slapen onder een lakentje bij 26°C.
Hier beneden is het 21,6°C. De rolluiken aan de zonnekant zijn toe, aan de noordkant staat er een raam open.
Ik puf, ik zweet en ’t is nog geeneens zomer!

Jeuk! Daar heb ik ook last van. Allergische reactie op de eerste echte zon.
Gelukkig enkel en alleen op mijn schouders, hals, nek,… die contreien dus. Mijn huid is er gezwollen en jeukt ontzettend. Als ik er mee in de zon kom, wordt het alleen maar erger. Ik zit binnen dus.

Naar alle waarschijnlijkheid ben ik er morgen of overmorgen vanaf en dan komt het van heel het jaar niet meer terug.

Maar… straks moet ik met de kinderen naar Kind en Gezin.
De auto heb ik aan manlief gelaten omdat hij al laat was om te vertrekken richting Antwerpen en omdat hij er vanavond vergadering heeft.
De kinderen zet ik straks in de fietskar en zo fietsen we dan 5km van Broechem naar Ranst langs de binnenweggeskes. Rond de zessen met de fietskar langs een baan met veel verkeer en een fietspad dat niet afzonderlijk van de weg ligt, vind ik nogal gevaarlijk…
Ik hoop alvast dat mijn twee varkens braaf zullen zijn, dat ik niet zo rood als een kreeft ga aankomen en dat de mensen ginder tegen een zweetgeurke kunnen. 😉