recycleren

Vakantie-tijd

En toen nam de vakantie een loopje met mijn tijd.

De laatste schoolweek was hectisch! Er moest vanalles en veel te veel.
Er was nog een afsluitend gesprekje met de peuterjuf omdat Trijn volgend schooljaar geen peuter zal zijn.
Er was een uitzwaaimomentje op de laatste schooldag. Zo eentje waarbij de oudste kleuters afscheid nemen van hun juf en voor haar een cadeautje voorzien. Eentje waarbij de ouders van de oudste kleuters lekkers voorzien voor alle ouders en kleuters van het klasje.
En laten wij nu net een uitzwaaiend grootje in huis hebben. Druk dus.

Naast de door de kleuters beschilderde kopjes voor juf, zorgde ik nog voor een snelle versie van een Vinktas met alle namen van de grootjes in. Een snelle zonder buitenzak en met materiaal dat ik nog in mijn kast had liggen. Geen tassenband maar zelfgestikte linten…

  

De wederhelft liet ik berkenstammetjes afzagen en uitboren tot pennenhouders. Zo kon Fien nog een klein mercike afgeven aan haar kleuterjuf en Trijn aan haar peuterjuf en de kinderverzorgster. Klaas mocht niks afgeven. Ah nee, hij komt volgend jaar gewoon terug bij zijn vertrouwde juf. Allee kom, hij maakte wel een schoon tekening natuurlijk!

De laatste vrijdag stond ik belachelijk vroeg op om een watermeloen te veranderen in een wateregel, komkommer door koekjesvormkes te duwen en nog van die dingen.

 

We geraakten zo in totaal wel aan een schoon gevulde tafel lekkernijen uiteraard.

Vrijdagmiddag begon de vakantie en ik dacht dat het wel zou beteren, die drukte. Helaas… fout gedacht jom!
Mijn kinderen zijn moe, zitten in elkaars haren en houden bleitconcerten om futtebagatellen. Ge zijt daar dus nen hele dag zoet mee.

Maar laat ik het nu net in mijn hoofd hebben gehaald om een deel van Fien haar bivakgarderobe zelf te maken. Och ja, dat ging wel kunnen terwijl de kinderkens braaf buiten speelden.
In realiteit staan ze te knoeien met een stempelkussen aan mijn tafel, blus ik brandjes, ruim ik kots, troost ik kindjes, deel ik koeken (eetbare hé, niet op hun oog) en fruit uit. Ge ziet dat van hier dat er eens efkes kan doorgenaaid worden. Allee, behalve als ik ze wat te gapen zet voor ketnet ofzo natuurlijk. Nu niet echt de manier waarop ge uw kinderen hun vakantie wilt laten doorbrengen.

Zelfmaakbroekskes dus. Ik krijg geen afdragerkes van ander mensen. 95% van de kleerkastinhoud is hier dus vers en nieuw. Ge stuurt uw kind daar niet mee op kamp mijn gedacht.
T-shirts kocht ik aan braderijprijzen in den Hema en de H&M. Ge ziet van hier dat dat na Fien nog twee meisjes gaat doorstaan en over de prijs van die t-shirts kunt ge u ook deftig vragen stellen.
Voor broekskes/rokskes zag ik dat zo niet zitten. Ik zou ze ook nieuw kunnen kopen aan dumpingprijzen. Maar ik ben nogal kieskeurig en shortjes en gemakkelijke rokjes aan de prijs waarvoor ge gerust een kledingsstuk kunt zien verloren of kapot gaan ging ik precies toch niet vinden.
Reststofjes voor het ene shortje, een oud topje van mezelf voor een rokje, een short uit een nog oudere trui en nog wat gerief uit nieuwe spons en velours. Dat is immers kei gemakkelijk om te wassen. Ze kunnen daar al eens mee ravotten!

  

Voor het gele shortje met appeltjes gebruikte ik dit patroon. Een leuk shortje in maat 116 maar eigenlijk mocht het iets ruimer zijn voor mijn 6-jarige en ik had geen goesting om het aan te passen. Eén exemplaartje maar dus.
De rokjes zijn gebaseerd op het A-lijntje van mme Zsazsa. Veel frul moet dat niet zijn voor kamprokskes hé.
De 3/4-broek maakte ik uit spons naar een patroon(10) uit de laatste ottobre. Ik vind het stiekem een heerlijk broekske!
Het strepenshortje is gewoon een zwaar aangepast patroon van een lange broek.

En zo zijn we toch al goed op weg. Nog een paar shortjes en we kunnen dat deel ook weer achter ons laten.

Uiteraard werden onze dagen ook met andere dingen gevuld. Veel dingen die ik eigenlijk eens op kindjes.net moet schrijven. Dat komt nog wel…

En gisteren vond je ons op Gooikoorts. Zo heerlijk gezellig, kleinschalig en gezinsvriendelijk. Het was al van 2009 geleden dat we er waren! In 2010 liep ik hoogzwanger rond en had ik hoegenaamd geen goesting om daar in de warmte rond te lopen en in 2011 trouwde zuslief dat weekend.

 

Volgend jaar weer!

Boom

9 januari: De kinderen gaan weer naar school.
9 januari: De dag dat moeder de kerstboom afbreekt.

Serieus, hier heeft nog nooit zo lang een kerstboom in huis gestaan. Meer zelfs, ik vond het zelfs spijtig om hem af te breken.

De versiering ging in de doos. De boom sleurde ik naar Klaas zijn kamer.
Daar wacht hij tot ik tijd heb om deze te maken;

Wie weet haalt hij de volgende kerst nog wel en kan hij nog eens gerecycleerd worden.