Allez hup, bij deze weten we dan ook weeral tot welk deel van de bevolking ik me mag rekenen.
“Helemaal onderaan de IQ-rangschikking staan de toekomstige kleuteronderwijzers.”
Of zou er een verschil zijn met de kleuteronderwijzers in opleiding van vroeger en nu? Ik heb namelijk al een diploma op zak!
De vuilbak van het hoger onderwijs placht manlief te zeggen (uit zijn context gerukt, dat wel).
Mensen die uit een technisch secundaire richting komen en hopen dat de lerarenopleiding dicht bij hun kunnen aansluit. (Niks tegen het TSO natuurlijk, daar zitten immers ook gewoon luierikken, slimmeriken en dommeriken)
Mensen die starten met een universitaire studie (als in Pedagogische wetenschappen -waaronder ikzelf-, Psychologische wetenschappen, Licentiaat LO,…) en uiteindelijk toch maar kiezen voor een opleiding basisonderwijs.
Mensen die in het onderwijs willen en denken dat ze met kleuteronderwijs gemakkelijker af zijn dan met lager onderwijs.
Sja, vuilbak dus hé? Ik ben er ook in gesprongen toen ik het niet goed meer wist na mijn universitaire pogingen in zowel Leuven als Gent.
Mijn eerste keuze ging echter naar iets als edelsmeedkunst, maar daar was volgens moeder (en vader) geen toekomst in (lees: “toch geen edelsmeedkunst, wat kunt ge daar nu mee doen.”)
Eerste keuze laten liggen dus (en ik vind het nog altijd een beetje spijtig.)
Verder dan getwijfeld tussen leraar lager onderwijs, orthopedagogie en ergotherapie.
Wat mij heeft doen kiezen voor onderwijs? God mag het weten. Ik weet het niet meer. 
Aanvankelijk schreef ik me in voor de lerarenopleiding lager onderwijs. Ik denk dat het twee weken voor de start van het academiejaar was dat ik naar de school heb gebeld om mij te verzetten naarde opleiding kleuteronderwijs. (Ook daar heb ik nu wel wat spijt van.)
Geloof me of niet maar dat heb ik toen om een héél belachelijke reden gedaan. In de lerarenopleiding lager onderwijs moest men zwaardere zwemexamens afleggen dan in de LKO.
Ik dacht namelijk dat ik dat zwemmen niet zou kunnen. Stuk long minder, weinig getraind, niet met leeftijdsgenootjes kunnen leren zwemmen wegens ziekenhuisaffaires en een mens hinkt al wat achterop. Zeker was ik toen niet van mijn stuk.
Nu, na een half jaar “elke” week gaan zwemmen, besef ik wel dat ik dat immers wel had gekund.
Uiteindelijk dus in de vuilbak beland en er op één been met onderscheiding buitengehinkt.
Post scriptum: Is zo’n vuilbak trouwens geen slechte reputatie? Da’s dus wel waar ge uw kleine ukken aan toevertrouwd tijdens hun eerste stapjes naar school hé. Het begin van héél hun onderwijscarrière. Of valt er dan nog niet veel te verprutsen? 