speelgoed

Puzzelmat

U weet wel, zo’n mat in foam of wat het ook mag zijn met letters, cijfers of dieren in…

Wij hebben dat dus thuis.
Ik ben ondertussen al héél blij dat ik daar zelf mijn geld niet heb ingestoken, maar dat ik gewoon de tegels van bij mijn ouders thuis heb meegenomen. Die dateren van het jongstebroertijdperk en zijn bijgevolg een 12 jaar oud.

Die tegels zijn zacht om op te spelen en kinderen doen zich geen pijn als ze er op vallen.
Tot zover de voordelen ongeveer.
De nadelen? Het is een vettigheid langs de onderkant en tussen de groefjes, als je ze wil opruimen valt de helft eruit en het grootste nadeel: die zijn absoluut niet veilig!!
Kinderen prutsen er met gemak de ogen van dieren uit en andere kleine stukjes. Fien deed het en Klaas doet het nu ook. En ik huiver bij het zien van zo’n foamoog in één van de twee hun mond!!

De puzzelmat wordt hier enkel op het terras gebruikt. De helft van de stukjes is al verwijderd, de andere helft wordt er met gemak uitgezwierd door mijn twee kadees. Het mist volledig zijn doel als speelmat hier. Kom, toch in die zin van er op te zitten en er op te spelen. Hier is het vooral om méé te spelen. Ahum.
Brol, vetzakkerij, ik moet er niks van weten!!

Nu nog een goei alternatief vinden.

Janbibejan (part III)

Ha! Gisterenavond een mailtje gestuurd, gisterenavond telefoon gekregen.
Dat ze het vandaag zou brengen. En ja, het afgesproken uur en Dorien stond voor de deur. Mét een zak vol gerief.

Twee kapstokjes, een kalender, magneetjes en een krijtbord.
Het beschadigde kapstokje werd terug meegenomen. Ik heb nog geen nieuw ridderkapstokje gekregen. In de bestelling zat immers een ridderkrijtbord in plaats van een ridderkapstok.
Ze mag het krijtbord in de bus komen steken en het verschil in prijs regelen we wel!

Voila! Afgehandeld.

Nog wat smalltalk aan de deur en een goedbedoelde tip meegegeven om haar klanten te verwittigen  als  iets niet loopt zoals voorzien/gepland.
Het werd begrijpend aanvaard.

Ik wil dus wel eens nadenken over die zelf te organiseren janbibejanparty. In mei bijvoorbeeld… hier buiten op ’t terras. 😉

@Miss.White: merci voor het voorstel, maar ’t zal dus niet nodig zijn.
@Jennifer: ze belde zelf! en ja, ik bleef braaf en beleefd. 😉

Janbibejan (II)

Ondertussen is de Janbibejanparty waar ik naartoe ging bijna 2 maanden geleden.
Nog steeds wacht ik op nog te leveren stukken.
Dingen die in het eerste deel “vergeten” waren en dingen waar ik inderdaad nog wat langer op moest wachten wegens niet voorradig.

In die afgelopen tijd mailde ik twee keer met de demonstratrice om haar oa op de hoogte te brengen van ontbrekende dingen én over het wanneer van levering.
Vorige week zou eindelijk alles er zijn en zou ze het mij brengen.

Denkt ge nu dat ik ze gezien heb of zelfs maar iets gehoord/gelezen heb?
Niks dus!

Ik ben het spuugzat. Ik heb daar verdekke een dikke 100 euro betaald voor gerief dat ik ondertussen al wel had kunnen gebruiken!
We hebben zelfs al een babybezoekje afgezegd en uitgesteld wegens nog geen cadeautje. Ja, ik kan er natuurlijk nog eentje kopen in de winkel, maar hoe belachelijk is dat verdorie niet?

Eigenlijk zou ik haar moeten bellen en ze door den telefoon sleuren. Maar geloof het of niet, ik ben nen broekschijter. Ik heb namelijk geen goesting om “ambras” te maken.
Ik maak mezelf wijs dat ze jong is en nog veel te leren heeft en dat haar die kansen gegund moeten worden, maar hey, ondertussen leert niemand het haar hé.

Damn! Ik word slechtgezind van zo’n service (en ook wel van mezelf met mijn woesgehalte!)