Speelgoed is een ruim te interpreteren begrip. Mijn kinderen mogen met de plastieken potjes uit de keukenkast spelen, ze mogen met doeken spelen, stoelen voor mijn part…
Maar als dochterlief de propere pampers uit de mand begint te vissen, dan steek ik daar toch maar een stokje voor! Géén speelgoed!
thuis
Vakantie
Tom heeft zichzelf een week vakantie gegeven.
Als ik me niet vergis was het het plan om vanaf 25 dec. niet te werken. Niet gelukt… er moest nog geprutst worden aan een website.
Of hij de 26ste nog gewerkt heeft herinner ik me niet zo goed meer, maar ik dacht van wel. In de voormiddag alleszins, in de namiddag gingen we namelijk richting Wintershoven om met mijn familie langs moeders kant een jaarlijks weerzien te houden.
Plezant allemaal, maar dat was dus een namiddag geschrapt uit “vakantie met Tom”.
Vanaf de 27ste dus écht mijn ventje thuis ZONDER werk. Die dag zijn we een verstekeling gaan oppikken op de parking van den Ikea.
28ste: niks speciaals gedaan… Tom en Lieven hebben in de namiddag wat behang af gestoken, ik ben boven een deur nog een extra laag gaan geven. ‘s Avonds Ellen mee laten eten en te laat in bed gekropen na een spelleke Carcassonne.
29ste: Lieven buitengesjot tegen de middag en na de middagdutjes der kinderen en het ophalen van Fien haar bobuxinlegzooltjes richting Deurne getrokken om met de familie Adriaenssen te feesten.
30ste: met de kinderen naar de kinderboerderij geweest en pannenkoeken gegeten.
31ste: oudjaar gevierd thuis met nog 4 grote mensen en 2 extra kinderen. (‘s Avonds en ‘s nachts “feesten” met kleine kinderen is niet persé handig/evident/gemakkelijk en vergt de nodige infrastructuur/timing/…) Weerom véél te laat in bed gekropen.
1 januari: moe lopen wezen, niks doen, moe wezen, kinderen entertainen, mensen naar huis brengen,… Gelukkig geen feestjes meer!
2 januari: da’s vandaag dus; Klaasje ziek. Deze ochtend 39,05°C, nu nog niet onder de 38,5°C. Geen uitstapje meer op papa’s laatste verlofdagje.
Vaderlief is dus maar aan’ t werken gegaan tijdens de kinderen hun middagdutje zodat we morgen misschien nog iets kunnen doen… Soldekes bijvoorbeeld. 
De kinderen hebben kleren nodig namelijk!
En zo is de zogenaamde vakantie dus zo goed als gedaan.
Vakantie tijdens de feestdagen… je kan het amper vakantie noemen. Allé kom, het lost in ieder geval niet mijn verwachtingen in van een man die niet moet werken. Tijdens de feesten moet ik ‘m heel de tijd met Jan en Alleman delen terwijl ik ‘m liever voor ons (kinderen en mezelf) had gehad.
Sja… op naar de volgende vakantie
Logement
De komende twee dagen wonen we hier thuis met een man extra.
Lieven, Tom zijn broer, blijft hier namelijk even logeren. Hij woont en werkt in Amsterdam en brengt zijn vakantie in ons belgenland door. Afwisselend eens hier, dan eens daar.
De overdracht van “noenkel Lieven” gebeurde deze voormiddag aan de Ikea van Wilrijk. Steffen en zus Lies -bij wie hij was blijven slapen- moesten daar zijn en rara… wij dus ook.
Voor zijn logement moesten we namelijk nog wat gerief voorzien.
Met een trits Adri’s op stap dus. Ik en Steffen waren de enige zonder Adribloed en we hebben ons sterk gehouden. 
Den Ikea door met zo’n bende is alles behalve efficiënt. Ik zal het kader zelfs wat breder scheppen; Tom en ik met 1 peuter in een karretje en 1 baby in een buggy, Lieven, de vrijgezel met tijd voor vanalles en nog wat, twijfelend over wat nu wel en wat nu niet, Steffen en Lies in verwachting van hun eerste kapoen.
Ieder dus zijn eigen doel en toch samen door den Ikea. Zoiets duurt dus l a n g!
Dat nog buiten de kinderen gerekend! Klaas was doodmoe en wou toch zo graag een dutje doen en Fien… die wou ZO graag door de kinderafdeling van den Ikea lopen!! Overal leuke dingen…
Achteraf terug in het karretje zetten is dan geen evidentie, dat zal ik u niet moeten vertellen waarschijnlijk.
Het viel me trouwens op dat er in de kinderafdeling een hoop ouders met zagend en huilend grut rondlopen. Kinderen die niet mogen rondlopen, die meemoeten, die niet overal mogen aankomen,… Peuters vooral en ook wel kleuters.
Dat het vakantie is zal er wel voor iets tussen zitten. Zoveel volk en kinders!
Soit, we zijn buiten geraakt zonder kleerscheuren. Enkel de stand van onze bankrekening is wat gedaald.
Thuis moest er voor onze logee ook nog ‘t één en ‘t ander gebeuren.
Aangezien mister Lieven in Klaas zijn kamer zou slapen, moest er nog een chauffageke gekocht worden. Zo’n olieradiator… Het is daar boven nogal friskes ‘s nachts.
Ik heb nog “snel” een gordijnrailke gehangen en er de gepaste gordijnen aan vastgeklipst, we hebben de geschilderde deur terug in zijn kader gehangen en de nieuwe (logeer)matras werd getooid met beddengoed.
Al bij al komt het er dus op neer dat Klaasje zijn kamer vanaf nu gebruiksklaar is. Er is hard in gewerkt sinds we hier wonen en het resultaat mag er ondertussen wel zijn.
Nu hopen dat nonkel Lieven hier goed slaapt…
(Ik moet alleen nog een goeie manier vinden om die matras bij niet-gebruik op een stof- en geurdichte manier te verpakken zodat het ding uit de weg kan gezet worden op zolder. Alle tips zijn welkom!)
Krijtbord
In onze vorige woonst hadden we een krijtbord geschilderd over bijna de hele lengte van een muur.
Handig, want ik kon daar vanalles op kwijt. Niet in het minst de aankopen die moesten gebeuren.
Telkens er iets niet meer of bijna niet meer in huis was, schreef ik dat op het bord.
Hier hebben we er nog geen geschilderd en ik vergeet altijd wat we weeral nodig hadden.
Mijn geheugen is precies een zeef, ik ben toe aan hulpmiddeltjes. 
Novilon II
De vloerbekleding ligt op z’n plaats boven! Blij dat ik dat gedaan heb vandaag (en gisteren). Op naar de volgende binnenhuiswerken…
Als ik tijd heb schilder ik volgende keer de deuren van de kinderkamers.
En ondertussen blijft de rest van het huishouden ‘Jan Steen’ spelen.
1 2