cool cat casino mobile download directory bind

  • was het 07-04-’07
  • was het zaterdag
  • was het een dag voor Pasen
  • was het de enige dag van april dat het bewolkt en friskes was
  • stonden de fruitbloesems aan de bomen
  • hadden we een dochter van 1 jaar en 28 dagen oud.
  • was ik 8 maanden zwanger
  • hebben we ons eigen trouwboekske gekregen!
  • mocht ik voor het eerst mijn lief hernoemen naar “halve trouwboek”.

Groentenhof

Tussenstand:

  • Vers gezaaid; kervel, zurkel, peterselie, wortelen
  • Aan het kiemen; bloemkool (binnen op een koud plaatske), tomaten (binnen op een warm plaatske)
  • Nog te zaaien; pompoentjes
  • Nog te zoeken; zonnebloemen, rabarber, ajuin & stinkerkes (tegen het ongedierte)

Zomerkledij

Chiro Koka verdwaald in de Alpen…

Verdwaalde chiro zit nacht vast in besneeuwde Alpen 

 

BRUSSEL – 38 chirojongeren uit Kontich zijn gisteren met de helikopter gered in de Sloveense bergen. Ze waren verdwaald.

Op de grens van Italië en Slovenië is maandag een groep van de Chiro Koka uit Kontich de weg kwijtgeraakt. De groep was op kamp in een klooster in Logbod Mangartom, een klein dorpje net over de grens van Slovenië.

Ze waren maandagochtend vertrokken op tweedaagse trektocht in de bergen. In zomerkledij trokken 34 jongeren tussen 14 en 20jaar en 4 begeleiders de Mount Mangart op.

Toen het donker en koud werd, raakte de groep het spoor bijster. ‘Rond 6.30 uur ’s avonds hebben we de hulpdiensten in het dal gebeld’, zegt begeleider Jan Marckx. Voor de hulpdiensten was het met het invallen van de duisternis al te laat om nog helikopters te sturen, dus werd met ploegen te voet gezocht naar de groep. De zoektocht duurde tot 1 uur ’s nachts.

‘De locatie die we doorkregen, was verkeerd’, zegt commandant Zanni van de ‘Soccorso Alpino di Sella Nevea’. ‘Ze waren op paden gegaan die zelfs wij als ervaren gidsen proberen te vermijden.’

Pas om halftwee ’s nachts vonden de reddingswerkers de gestrande jongeren terug. Ze kregen warme kleren en thermische dekens. Pas de volgende dag konden ze naar het dal worden teruggebracht. (tv) (deStandaard)

Over die zomerkledij;
Ik kan me moeilijk voorstellen dat ze effectief met zomerkledij de bergen introkken. Waar ik me eerder iets bij kan voorstellen is dat de stoere chirojongens in bewegingskledij vertrokken.

Korte broek en blote benen zoals het betaamt. 😉 Al had een “kousenbroek” over hun stoer pelske en onder hun chiroshort waarschijnlijk beter op z’n plaats geweest. Of natuurlijk… gewoon een lange broek!!
Ze hebben alleszins iets om over te vertellen als ze terugkomen en hopelijk hebben ze hun lesje wel geleerd.

In den hof

Daar heb ik de laatste maand al wel wat uurtjes in doorgebracht.
Niet dat ik er heelder dagen in lig te ploeteren hoor. Dat gaat nu eenmaal niet met twee kinderen die om de beurt gaan slapen, terug wakker worden, eten nodig hebben,…

De luttele uurtjes per dag dat het duo een dutje doet, er niet gekookt moet worden én het niet sneeuwt of regent, trek ik dan gewapend met schup en rijf en snoeischaar,… naar buiten.
Vandaag dus niet anders. Met Klaas op mijn rug en Fien in de buurt heb ik me nog eens bezig gehouden buiten.

De afgelopen maand heb ik het tuinpad afgewerkt.
Sinds maart kunnen we de garage achter onze hof gebruiken en dus was een paddeke geen overbodige luxe. Kwestie van met propere schoenen binnen te kunnen komen als ge door den hof moet met regenweer. 😉

Ik heb mijn best gedaan om een composthoop te maken. Daar moest een berg oud gras voor weggeschept worden. (Behoorlijk vettig werk!) Een ijzeren ton VOL water en blijkbaar vanonderin  ook oude as moest uit de weg. (Behoorlijk vettig werk!)

Het kleine paadje naar de composthoop heb ik ook gelegd.
Het stuk grond tussen de omheining en het tuinpad is omgespit en vlak gelegd.
Het snoeihout ligt allemaal op één hoop ondertussen te wachten om naar ’t containerpark gebracht te worden.
’t Ziet er kortom al stukken beter uit dan een goei maand geleden.

MAARRRR (er is altijd een ‘maar’, nietwaar?) er is ook nog véél dat moet gebeuren.
– stuk wildernis ontdoen van planten
– eerste stuk van den hof moet platgewalst worden (wals huren) en  er moet gras gezaaid worden.
– snoeihout en ander tuinafval moet naar ’t containerpark gebracht worden
– dan is er plaats om een kippenren te maken.
– waarvoor uiteraard ook materiaal voor moet aangekocht worden.
– er moeten nog heidematten tegen de ‘hondendraad’ gezet worden.
– de wasdraden moeten verzet worden
– onze appelboom moet geplant worden.
– ik verzin met gemak nog een hele waslijst bij!

Vanavond heb ik tomaten en bloemkool gezaaid zodat we die in mei kunnen uitplanten. Volgende keer als het weer het toelaat kunnen de worteltjes en de zurkel gezaaid worden in volle grond.
Jaja, we doen dus ook van ‘groentenhof’.

Aaah, het mag dan niks voor mijne meneer zijn, maar ik geniet daar echt van. Buiten bezig zijn, het geeft ne mens energie!

Draagdoek voor twee?

Deze namiddag werd Klaas na een hele lange dut wakker, zo lastig als wat, ontroostbaar…
Een tandje leek er de oorzaak van te zijn.
Snijtand nummer 6 zat al langer te wringen en zijn tandvlees was blijkbaar zéér rekbaar. Tot vandaag! Het tandje schoot er ineens uit en het lijkt een tandje dat er al veel langer staat dan één dag.
Het ventje moet dus serieus pijn hebben gehad.

Draagdoek er dus maar bijgenomen. Klaas in de draagdoek op mijn rug gezwierd onder véél gejengel, gezeur en gehuil van zuslief. Fien wou immers ook graag in de draagdoek.
(Sinds een accidentje met vinger tussen deur en troost bij moeke in de draagdoek heeft ze de smaak weer helemaal te pakken!)
“Nee Fien, moeke kan geen twee kindjes tegelijk dragen.” (Eigenlijk wel maar niet in een draagdoek)
Een knooptechniek zodat ge twee kinderen -van formaat-  aan uw “muilezellijf” kunt vastbinden, dat zouden ze nog moeten uitvinden. Of bestaat dat al en ken ik dat trukje niet?

Ik heb me ook al afgevraagd hoeveel kilo het nog duurt voor mijn lichaam ‘kraakt’ onder het kindergewicht. Ik heb in ieder geval maar twee armen, drie kinderen heffen zal al behoorlijk moeilijk worden.
Sja, tenzij… draagdoek, arm 1, arm 2. In mijn nek kan er dan ook nog één, maar dan ben ik wel helemaal uitverkocht.

Stel je voor dat je dan moet rechtkomen. Vanuit de knieën! Een mens krijgt daar bodybuildersbenen van. 😀
Ik zit ondertussen aan gewicht 20kg.

menu

Ik heb vandaag nog eens last van “ik moet eten gaan kopen, maar ik heb geen goesting in het traditionele gedoe en ik heb verder geen inspiratie”.

Onnozel word ik van mezelf!
Waterkerssoep, zover ben ik geraakt. Al durf ik er geld opzetten dat ze nog geen waterkers zullen hebben.

Ik heb al kookboeken opengedaan en terug dicht zonder iets deftig op te schrijven.
Het moet anders zijn, het mag niet gigantisch veel werk zijn en ik moet er geen 25 verschillende moeilijk te vinden ingrediënten voor gebruiken en bovenal moet het kindvriendelijk zijn!

Ik trek dus straks maar eens gewoon naar de winkel om de rekken te plunderen en we zullen wel zien wat we ervan brouwen. (“Zegt ze nu.”)

Kamutrecept

Ik heb hier een pak kamut in huis.
En dat pak zou eindelijk eens gepromoveerd moeten worden van voorraad naar kookpot.
Iemand een goei receptje? Het internet biedt weinig soelaas…

Ode aan het lied

Kent u deze?

Eén, één, één is één, ene God alleen
Ene zaligmaker en anders geen

Twee, twee, twee is twee.
Twee stenen tafelen als gebakken wafelen
Ene God alleen,
Ene zaligmaker en anders geen

Drie, drie, drie is drie
Drie patriarchen: Abraham, Isaak en Jacobus
Twee stenen tafelen als gebakken wafelen
Ene God alleen,
Ene zaligmaker en anders geen.

Vier, vier, vier is vier,
Vier evangelisten die de waarheid wisten.
Drie patriarchen: Abraham, Isaak en Jacobus.
Twee stenen tafelen als gebakken wafelen.
Ene God alleen,
Ene zaligmaker een anders geen.

Vijf, vijf, vijf is vijf.
Vijf dwaze maagden die de hemel vaagden
Vier evangelisten…
Drie patriarchen…
Twee stenen tafelen…
Ene God alleen,
Ene zaligmaker en anders geen.

Zes, zes, zes is zes.
Zes kruiken wijn, die op de bruiloft van Kana zijn
Vijf dwaze maagden…
Vier evangelisten…
Drie patriarchen…
Twee stenen tafelen…
Ene God alleen, ene zaligmaker en anders geen.

Zeven, zeven, zeven is zeven,
Zeven sacramenten zonder complimenten
….

Acht zaligheden voor ons hier beneden

Negen koren d’engelen die aan de hemel bengelen

Tien geboden des Heren, die wij moeten eren.

Ik heb dat thuis van mijn ouders (allebei oudleiding van Chiro Frelus) geleerd en achteraf in de Chiro ook nog gezongen…
Dat maar om te zeggen; “Vandaag was het Pasen, weet u waarom?” 😛
Mijn schoonbroer wist het niet. Hij wist dat het paaszondag was vandaag, maar wanneer valt Pasen dan zelf weeral? 😀

Nieuw

21 maart: nieuw seizoen. Lente zou het moeten heten. Het ziet er voorlopig nochtans zeer winters uit.

Dé uitgelezen moment ook om met iets nieuw te beginnen. De lente staat toch ook voor nieuw leven hé. 😉

Fotoblog 2520 is gisteren van start gegaan. Er valt heel wat moois vast te leggen op de gevoelige plaat in Broechem (en de rest van 2520).
We hebben ondertussen ook al een mooi archiefje opgebouwd, dus waarom er ook niks mee doen?
’t Is trouwens een goei reden om nog eens een wandelingske te gaan maken door ons boerendorp.

Voorlopig worden de foto’s aangerukt door mezelf en manlief (als hij tijd heeft).
Andere invalshoeken kunnen steeds overwogen worden. Wie weet post bijvoorbeeld meneer Savooi ooit ook wel eens een foto. 😉