ipad casino game apps ever

Allez hup, bij deze weten we dan ook weeral tot welk deel van de bevolking ik me mag rekenen.

“Helemaal onderaan de IQ-rangschikking staan de toekomstige kleuteronderwijzers.”
Of zou er een verschil zijn met de kleuteronderwijzers in opleiding van vroeger en nu? Ik heb namelijk al een diploma op zak!

De vuilbak van het hoger onderwijs placht manlief te zeggen (uit zijn context gerukt, dat wel).
Mensen die uit een technisch secundaire richting komen en hopen dat de lerarenopleiding dicht bij hun kunnen aansluit. (Niks tegen het TSO natuurlijk, daar zitten immers ook gewoon luierikken, slimmeriken en dommeriken)
Mensen die starten met een universitaire studie (als in Pedagogische wetenschappen -waaronder ikzelf-, Psychologische wetenschappen, Licentiaat LO,…) en uiteindelijk toch maar kiezen voor een opleiding basisonderwijs.
Mensen die in het onderwijs willen en denken dat ze met kleuteronderwijs gemakkelijker af zijn dan met lager onderwijs.
Sja, vuilbak dus hé? Ik ben er ook in gesprongen toen ik het niet goed meer wist na mijn universitaire pogingen in zowel Leuven als Gent.
Mijn eerste keuze ging echter naar iets als edelsmeedkunst, maar daar was volgens moeder (en vader) geen toekomst in (lees: “toch geen edelsmeedkunst, wat kunt ge daar nu mee doen.”)
Eerste keuze laten liggen dus (en ik vind het nog altijd een beetje spijtig.)
Verder dan getwijfeld tussen leraar lager onderwijs, orthopedagogie en ergotherapie.
Wat mij heeft doen kiezen voor onderwijs? God mag het weten. Ik weet het niet meer. 😉

Aanvankelijk schreef ik me in voor de lerarenopleiding lager onderwijs. Ik denk dat het twee weken voor de start van het academiejaar was dat ik naar de school heb gebeld om mij te verzetten naarde opleiding kleuteronderwijs. (Ook daar heb ik nu wel wat spijt van.)
Geloof me of niet maar dat heb ik toen om een héél belachelijke reden gedaan. In de lerarenopleiding lager onderwijs moest men zwaardere zwemexamens afleggen dan in de LKO.
Ik dacht namelijk dat ik dat zwemmen niet zou kunnen. Stuk long minder, weinig getraind, niet met leeftijdsgenootjes kunnen leren zwemmen wegens ziekenhuisaffaires en een mens hinkt al wat achterop. Zeker was ik toen niet van mijn stuk.
Nu, na een half jaar “elke” week gaan zwemmen, besef ik wel dat ik dat immers wel had gekund.

Uiteindelijk dus in de vuilbak beland en er op één been met onderscheiding buitengehinkt. 😉

Post scriptum: Is zo’n vuilbak trouwens geen slechte reputatie? Da’s dus wel waar ge uw kleine ukken aan toevertrouwd tijdens hun eerste stapjes naar school hé. Het begin van héél hun onderwijscarrière. Of valt er dan nog niet veel te verprutsen? 😀

Vaderkesdag

Ben ik dat miljaardenondedju toch niet vergeten zekers? Ik zal het maar op de verjaardagskalender zetten voor de komende jaren. Nochtans was ik het vorig jaar niet vergeten…
Dat er (net als bij moederkesdag) twee vaderdagen zijn in België en ik met juni in het hoofd zat, doet er geen goed aan natuurlijk.

19 maart blijkt de juiste datum te zijn hier in het Antwerpse. Ik moet dus  mijn vaderdagideetje eens opgraven in mijn geheugen. ‘k Vind het namelijk niet zo direct terug.

Dorie toch!

Terras

Gisterenavond; de kinderen lagen nét in bed en Tom hoord gebabbel. Waarschijnlijk de buren werd er besloten toen een kijkje niks opleverde.
Geen twee minuten later; “Tom, er zit gewoon iemand op ons terras”.

De mens was door het raam van de buren over hun dak op ons terras gekropen. Ne werkmens!
Hij kwam het terras opmeten. (De buurvrouw is de dochter van onze huisbaas.)
Maar waarom in godsnaam komen ze niet efkes bellen? Nogal boertig vonden we, zomaar op ons terras klimmen.

Goed, de mens kwam dus het terras opmeten om een prijs te maken voor een nieuw.
Er werd gesproken over rubberen tegels. Man, zo lelijk! Ik ben eens curieus. Ik zal het in ieder geval niet meer moeten schuren en ons kinderen kunnen al eens serieus met hun hoofd tegen de grond kwakken.

De tegels zouden over het dak worden gehesen. Hah! Er staan ons nog grave tijden te wachten!

Als de kat van huis is

… volgen de muizen zijn avontuur live via “streaming Schenk”.

Tom was vandaag richting Heibrand getrokken om er samen met een handvol vrijwilligercollega’s en een vrijgestelde hier en daar aan de Chirowebsite te prutsen.
In de loop van de dag kreeg ik de melding om eens te gaan kijken op Chiro.be.
Wat bleek; live streaming vanop Heibrand. Danku Maarten!

Zo ben ik er tenminste zeker van dat mijne meneer daar écht zit te programmeren! 😀

En ik maar in den hof frotten met mijn twee hummels. 😉

Beslommeringen

Gisterenavond vergadering om 20u op Kipdorp. Werkgroep 75 jaar Chiro.
Wegens liever niet parkeren in ’t stad, nam ik de bus.

Op Chiro Nationaal aangekomen, bleek ik niet binnen te geraken. Er werd een trukske uit de trukendoos geïnstalleerd. Sja, zonder handleiding uiteraard…
Manlief gebeld voor de “handleiding”, kwam er ne slimme mens aan die het trukske kende en dus sloop ik mee binnen. De handleiding was niet meer nodig. 😉

Vergaderd tot 22u45. Mij met tram 11 die toevallig passeerde richting Roosevelt gehaast in de hoop dat er daar een bus was om 23u05.
Sja, helaas dus. Er was een bus vertrokken om 22u45, de volgende was er pas om 23u 45. Om 23u betekende dat nog 3 lange koude natte kwartieren wachten…
Ik had liever in mijn bed gelegen!
Dan maar tram 24 genomen tot aan Silsburg en daar verder gewacht op de betreffende bus.
Lang man, lang dat dat duurt! Kwartier gekeken naar de regen die tussen de tramsporen en de kasseien in de plassen plenste.
Het volgende kwartier op de gsm gesnuisterd die ik heb geërfd van manlief. (Grappige filmkes tegengekomen van onze kleine! dochter, een optreden van U2 op 10/07/2005 (jaja! mevrau Lamote en mevrau Van Nuffelen) , Zipvergaderingen, knutsels,…).
Tot slot nog een kwartier gewacht.

De bus richting Zandhoven genomen die in Broechem knal voor onze deur stopt en afgestapt enkele meters voorbij onze deur. Ik had nochtans gebeld maar de chauffeur reed vrolijk door dus riep ik maar eens om te stoppen. :S

Oh, klein detail, ik moest eigenlijk al een goei uur DRINGEND plassen. Sjans dat mijn bekkenbodemspieren na die twee bevallingen toch nog werken. 😉
Hoofdpijn, dat had ik ook én keelpijn.

Rond half één in bed gekropen. Om 02u15 wakker geworden van mijn bed/huis/tafelgenoot die kwam slapen.
Om 5u30 uit bed gekropen om zoonlief te gaan troosten.
Klaas had gisteren heel de dag koorts gehad en dat was deze ochtend niet anders natuurlijk. Ik heb dat gloeiend kooltje dus uit zijn bedje gehaald, temperatuur genomen (39,2°), suppo opgestoken, onderhemdje ververst wegens nat, papflesje gemaakt en terug in bed gestoken.
Om 06u10 terug in bed, om 6u50 als Tom zijn wekker afging nog steeds wakker. Toen hij is opgestaan ben ik toch nog efkes in slaap gesukkeld.
De kinderen waren om 08u00 wakker maar ik ben zo stout geweest om Fien toch nog een kwartier “Moeke, mooooeeeeekkeee, MOOOEEEKKEE!!!!” te laten roepen.

Ik voelde me vanochtend alsof er een camion over mij was gereden en ik een dikke vette kater had.
Het feit dat ik me niet heb kunnen douchen voordat de kinderen wakker waren, werkt dat natuurlijk nog wat extra in de hand…

Pfffff…

Borstvoeding – afscheid van…

Klaas heeft het gehad.
Het is gedaan met borstvoeding…

3 weken nadat hij de avondvoedingen weigerde, wil hij nu ook geen ochtendvoeding meer.
Geen goesting om nog lang te zuigen en lang stil te liggen. Hij wil niet meer.
Flesjes dus.

Het is mooi geweest, 10 maanden borstvoeding geven…
Eigenlijk is het ook niet zo erg om ermee te stoppen nu Klaas zelf aangeeft dat hij niet meer wil.

Ik ben blij dat ik heb doorgezet tijdens de groeispurtjes, de tepelkloven en de kapotgebeten tepels. Het is het waard geweest. 😉

Slechte moeder

Deze avond:
Wegens weinig reactie uit de bureauruimte van manlief en het miserabel voelen van manlief, stak ik de twee kinderen alleen in bed.

Fien stapt zelf naar boven voor mij! Haar slaapzak hangt over mijn schouder, Klaasje op de arm.
Fien steekt Klaas zijn paddestoel aan en gaat vervolgens op haar eigen kamertje haar paddestoeltje aansteken. Ze moet vervolgens op haar kamer blijven wachten.
Klaasje gaat in bed met muziekje en ik keer terug naar Fien haar kamer. We doen de slaapzak aan,  Fien wordt in bed gezet en we lezen een boekje (dat met veel gedoe gekozen wordt).
Boekje uit, Fien gaan liggen, onderdekken, muziekje aan, “slaaplekker tot morgenvroeg”.

Of nee, toch niet!!Bij het onderdekken liep het namelijk mis.
Fien wilde liever op de grond. Ze ging rechtstaan in haar bed want ze wilde écht op de grond.
Ik pak ze dus even op om nog een dikke knuffel te geven. Nee hoor, op de grond wil ze.
Okee, Fien op de grond dan. Geklaag natuurlijk dat ze in haar bed wil.
Bed gezet. Fien maakt van “haren tak”. Op de grond wil ze.
Na een poos begripvol en lief te zijn om haar tot andere gedachten te brengen was mijn geduld op een gegeven moment wel op.

Ze wilde op de grond? Ze zal op de grond!
Tut en poppemie en Fien op de grond gelegd, paddestoel uit en muziekje aan, moeke naar beneden.

Ze heeft efkes serieus haar stembanden getest. Die waren dik in orde, maar blijkbaar was ’t het toch niet waard want ze was binnen de minuut stil.

Ondertussen beneden zet ik de groene bak buiten, rommel ik wat in de was, doe ik een kletske met Dorien van Janbibejan.
Ik laat daarna ons gerief zien aan Tom.

U raadt het al. Ik was ons Fienemie vergeten. Oh damn, slechte moeder die ik ben!
Ze lag ondertussen een 40 minuten in haar kamertje.
Ik kom daar binnen, Fien draait haar hoofdje naar mij, haar paddestoel brandt en het lichtje van de babyfoon heeft ze ook aangestoken.
Ocharme mijn prutske. Slechtgezind ben ik op mezelf dat ik ze zomaar kon vergeten!!

Nog wat verteld over wat we/ze vandaag gedaan hebben/heeft en ze met een dikke kus en een groot schuldgevoel (van mezelf dan) in haar beddeke gestoken.
“Slaaplekker Fien, tot morgenvroeg mijn lieve meid”.

Janbibejan (part III)

Ha! Gisterenavond een mailtje gestuurd, gisterenavond telefoon gekregen.
Dat ze het vandaag zou brengen. En ja, het afgesproken uur en Dorien stond voor de deur. Mét een zak vol gerief.

Twee kapstokjes, een kalender, magneetjes en een krijtbord.
Het beschadigde kapstokje werd terug meegenomen. Ik heb nog geen nieuw ridderkapstokje gekregen. In de bestelling zat immers een ridderkrijtbord in plaats van een ridderkapstok.
Ze mag het krijtbord in de bus komen steken en het verschil in prijs regelen we wel!

Voila! Afgehandeld.

Nog wat smalltalk aan de deur en een goedbedoelde tip meegegeven om haar klanten te verwittigen  als  iets niet loopt zoals voorzien/gepland.
Het werd begrijpend aanvaard.

Ik wil dus wel eens nadenken over die zelf te organiseren janbibejanparty. In mei bijvoorbeeld… hier buiten op ’t terras. 😉

@Miss.White: merci voor het voorstel, maar ’t zal dus niet nodig zijn.
@Jennifer: ze belde zelf! en ja, ik bleef braaf en beleefd. 😉

Janbibejan (II)

Ondertussen is de Janbibejanparty waar ik naartoe ging bijna 2 maanden geleden.
Nog steeds wacht ik op nog te leveren stukken.
Dingen die in het eerste deel “vergeten” waren en dingen waar ik inderdaad nog wat langer op moest wachten wegens niet voorradig.

In die afgelopen tijd mailde ik twee keer met de demonstratrice om haar oa op de hoogte te brengen van ontbrekende dingen én over het wanneer van levering.
Vorige week zou eindelijk alles er zijn en zou ze het mij brengen.

Denkt ge nu dat ik ze gezien heb of zelfs maar iets gehoord/gelezen heb?
Niks dus!

Ik ben het spuugzat. Ik heb daar verdekke een dikke 100 euro betaald voor gerief dat ik ondertussen al wel had kunnen gebruiken!
We hebben zelfs al een babybezoekje afgezegd en uitgesteld wegens nog geen cadeautje. Ja, ik kan er natuurlijk nog eentje kopen in de winkel, maar hoe belachelijk is dat verdorie niet?

Eigenlijk zou ik haar moeten bellen en ze door den telefoon sleuren. Maar geloof het of niet, ik ben nen broekschijter. Ik heb namelijk geen goesting om “ambras” te maken.
Ik maak mezelf wijs dat ze jong is en nog veel te leren heeft en dat haar die kansen gegund moeten worden, maar hey, ondertussen leert niemand het haar hé.

Damn! Ik word slechtgezind van zo’n service (en ook wel van mezelf met mijn woesgehalte!)

Goesting

Ik heb écht goesting in bruschetta’s!!
Hmmm… met tomatensaus en goed veel look.  (Toegegeven, Greet, de saus die gij hebt gemaakt op klimop was goed om alle beesten uit uw lijf te bannen en sjans dat iederéén van de saus heeft gegeten, maar met nét iets minder look is dat ook lekker! 😀 )

Maar dus… tijd voor bed. Bruschetta’s zullen voor een andere keer zijn!