Scheur

… van den honger.
Ik had allang moeten slapen, dan had ik daar niet zo’n last van gehad!
‘k heb nochtans braaf bokes gegeten… zo’n 6 uur geleden…

Verjaardagscadeau

Kind 1, beter gekend als Fien, wordt 10 maart 2 jaar.

Wat geven we haar als verjaardagscadeau? Goeie vraag!!
Ze is meer dan content met wat ze heeft. Soms duiken er hier en daar in haar spel impliciete vragen naar iets nieuw op.
Tegenwoordig wil ze bijvoorbeeld met haar poppemie naar de winkel. Wat winkelspulletjes zouden leuk kunnen zijn. Zo’n paar dingen op haar niveau…

Voorleesboekjes op haar niveau… sja, maar ik vind dat precies niet zo’n volwaardig verjaardagscadeau, of ligt dat nu aan mij?

Speelstandaards, daar ben ik eigenlijk naar op zoek. Dat is iets wat zeker van pas kan komen. Om huizen mee te bouwen, winkeltje te spelen,…

Na een hele avond internetzoeken ben ik ze nog niet tegengekomen. Ja, ik zou dat zelf kunnen maken. Het is geen moeilijke constructie dus dat zou met mijn vaardigheden moeten lukken, ’t is dat ge er tijd en vooral materiaal voor moet hebben hé. Ik heb hier namelijk geen werkhuis in de garage.

Wel deze schommelboot tegengekomen. Dat zou Fien haar spel nog wel bevorderen. Zowel in haar fantasie als haar motoriek. Het ding kan gebruikt worden om te schommelen, om huizen mee te bouwen, om winkeltje te spelen,… De mogelijkheden zijn legio als het ware.

Tom heeft echter tegenargumenten; gevaarlijk voor kindervingertjes (maar dat is met het fietske ook zo mijn insziens), nogal groot (1m30) om schrik te krijgen dat heel de woonkamer hier vol zal staan, het kost veel geld (maar het zou ideaal zijn om te delen met meter en peter)

Sja… Wat doet een mens daarmee hé?
Nog ideetjes voor de verjaardag van een tweejarige?
Ik ben al een twee weken zwaar aan ’t nadenken!

Denk aan één

Think of One… 10 jaar geleden leren kennen door broer Wannes.
Net hoorde ik nog eens één van hun nummerkes op Radio 1. Hmmm… ik MOET ooit die collectie CD’s eens zien te vervolledigen.

Juggernaut, Chuva em po en Trafficó heb ik reeds in de kast staan. Nog zes te gaan dus.

Stanneke Stress

Een half uurtje geleden had ik de Stan aan den telefoon.
Hij is één van de Olkjes (oudleiding van Chiro Broechem) en had de taak op zich genomen om een weekendplaats te zoeken voor diegenen die mee op weekend zouden gaan.

Ze waren al gedegradeerd van het zoeken naar een vakantiehuis naar een chirolokaal omdat ze voor dat eerste ruim laat waren.
Meneer Stan had ondertussen goed schrik dat ze ook geen chirolokaal meer zouden vinden. ‘Dus maar eens een telefonneke plegen naar Katrien’ was zijn idee. En ja, ik heb mij nog eens nuttig getoond.
Zijn telefoontje was niet voor niks. Na een aanmeldingske op MSN en wat geheugen- en internetraadpleging van mijnentwege en gebel van Stan zijnentwege is er na een half uurtje een weekendplaats uit de bus gekomen.
Chiro Joke Scindal uit Wijnegem it will be.

Veel plezier ermee!!

Bijen

De laatste dagen hadden we al wel eens een halfdode bij aangetroffen op ons terras, meer bepaald 3 in de afgelopen 3 dagen. Steeds met stuifmeel aan hun pootjes.
Waarom vallen die beesten zomaar dood op ons terras?

Deze middag nog had ik er eentje wat verder gezet opdat Fien het niet zou kunnen pakken. Ons juffrouw daarbij laten zien dat ik het niet met mijn handen pak en ze dat ook duidelijk gemaakt. Ze mocht er van dichtbij naar kijken maar niet aankomen want bijtjes prikken.
Dat dat niet in dovemansoren was gevallen bleek toen ze vijf minuten later van ver naar een stukje spinazie wees op haar stoel en zei “bijte”. “Nee, geen bijtje Fien, da’s gewoon spinazie.”

Vanavond dan hoorde ik in de auto iets op de radio over de varroamijt bij de bijen. ’t Was in ’t nieuws en ik heb er het fijne niet van gehoord, maar ik stelde me wel onmiddellijk de vraag of die dode bijen daar een gevolg van zouden kunnen zijn.

Als ik er volgende keer eentje vind zal ik eens kijken of ik een mijt op zo’n bij kan zien. Die beesten zouden met het blote oog waarneembaar zijn, maar of ik ze dan nog op een bij zou kunnen zien zitten… dat is nog maar de vraag natuurlijk

Fruit

Het fruit hier in huis is meestal geen lang leven beschoren.
Ik loop bijgevolg meermaals per week de groenteboer plat.

Deze week gekocht;
– peren: 2 kg 065
– appelen: 1 kg 110
– bananen: 2 kg 275
– persappelsienen: 4 kg 155
– bloedappelsienen: 1 kg 065
– 1 meloen

Voor de inkopen lagen er in onze mand nog wat appelsienen, appels en citroenen.
Morgen is het tijd om nog eens langs te gaan. De bananen zijn op, de peren en de appels kunnen nog wat versterking gebruiken en wie weet breng ik nog wel eens een kiwi mee.

De mensen van de “Fruithal” -of gelijk wij zeggen “de groentemboer”- zien ons graag komen.
Te bedenken dat we er ons patatten en groenten ook gaan halen… 😉
Het is ocharme een paar huizen verder in ’t straat, dagvers en goeikoper als in de Colruyt. Ge zou er voor minder uw gerief gaan halen, nietwaar?

Bescheiden mening

De buurvrouw die met kanker in haar lijf de hondenhokken schrobt om na hok 1 puffend wat te rusten…
Haar zoon die ondertussen in de zetel aan ’t vegeteren is…
Hij zou verdoemme een sjot onder zijn kont verdienen! De labbekak.

Het weer (II)

Daarnet even geteld. Een kleine vier maanden hebben we binnen gezeten. 19 oktober was de laatste keer dat we buiten hebben gegeten. Vandaag, 9 februari, is het bijna terug warm genoeg om terug buiten te eten. Met een trui zou dat te doen moeten zijn. 😉
Nu al buiten, hoor ik u denken. 😉 Ja, wij zijn geen kouwelijke mensen.
Overdag is het binnenshuis ook maar 17,6°C. Niet enkel om het milieu te sparen, maar ook omdat dat niet meer moet zijn. Een trui doet wonderen trouwens.
Ne mens mag gerust het verschil voelen tussen winter en zomer!

Maar allé, wij genieten nu alvast van ’t goei weer voor zolang het duurt.

Het weer

De lente kriebelt al wel heel vroeg dit jaar.
Ik geniet! van de fluitende vogels ’s morgens en ’s avonds. De lucht is vrij zacht en het zonneke deed de laatste tijd ook al meermaals zijn best.
Heerlijk om met de kinderen buiten te zitten. 😉 …als de honden niet te hard blaffen…

We doen ons best om de tuin in orde te krijgen tegen de echte lente. Omspitten, planten uitsteken en eventueel verzetten,… Compostnet zetten, tuinpad leggen, grond gelijk trekken en zaaien en zoveel meer staat er nog op de agenda.
Voor mij gaat het allemaal niet snel genoeg. Ik zou dat het liefst allemaal in ene trek door afmaken. Maarrrrr… met twee klein protten gaat dat allemaal niet natuurlijk. Het is ne keer hier en ne keer daar en als we een uurke beneden kunnen blijven, dan zal het al goed geweest zijn.
Hopelijk morgen nog eens samen met Tom doorwerken. Het gaat namelijk weer een aangenaam weertje zijn morgen!
Wie goesting heeft mag ons komen helpen. 😉

En euh… als het weer het aan dit tempo verderdoet, dan vieren we volgende maand Fien haar verjaardag buiten! Te bedenken dat ze twee jaar geleden in haar ziekenhuisbedje lag toen er sneeuwvlokjes uit de lucht dwarrelden!!

Brood

Sinds we verhuisd zijn hebben we geen aparte oven meer. Wil ik iets bakken, dan is het in de combi-oven te doen.

Blijkbaar houdt onze heteluchtoven zo niet van brood in zijn muil. 😉 Tenminste, dat dacht ik.
De broden kwamen er altijd zéér schoon uit, maar als je ze opensneed gaapte er een groot gat onder de korst met daaronder een hoopke droge, dikke deeg.
Niet te eten dus.
Na een aantal keren proberen en variëren met baktijden en gist kwam Tom op het idee dat het misschien wel met de trillingen te maken zou kunnen hebben in de oven.
En ja, hij had gelijk! Na het uithalen van een onderdeeltje zodat de glazen plaat niet kon draaien in de oven, kwamen er heerlijk lekkere broden uit.

Ondertussen was het weer een tijdje geleden dat ik brood bakte en dus dacht ik er eergisteren nog maar eens tegenaan te gaan.
Boerengrof zou het worden. We hebben daar nog 10kg bloem voor in huis en dat moest dus dringend eens gebruikt worden.

Fien vond het alvast ge-wel-dig! dat ze mee mocht kneden. Schortje aan, bloem op tafel en proeven maar uiteraard, of wat had ge gedacht?
Tegen dat het deeg in de oven moest lag ons muis al te slapen.
30 à 35 min. bakken op 200°C. Hm… na 30 à 35 minuten haalde ik eerder een grote, dikke korst uit de oven dan een lekker broodje. Zéér spijtig van de gebruikte ingrediënten, maar op dit gedrocht hebben we onze tanden niet kapot gebeten.

Gisteren tweede poging ondernomen. Weer Fien laten helpen (proeven), weer in de oven gezet om er relatief hard, maar iets minder hard uit te halen.
Bij deze poging had ik de ingrediëntverhoudingen wat aangepast en 10 min. korter laten bakken.
Er was verbetering in die zin dat het onderste deel van het brood iets of wat eetbaar was. De korst was deze keer ‘maar’ een dikke 2cm dik.

Goed gelachen dus! :S Brood bakken, tssss…
Misschien moet ik volgende keer maar eens gewoon de temperatuur wat lager zetten. Misschien kan Fien niet goed kneden? 😉
Misschien moet ik de bloem maar laten voor wat het is? Of misschien heb ik de bakker nog niet rijk genoeg gemaakt?

Er is in ieder geval iets dat mijn brood niet wil laten lukken. Iets waar ik zelf nog niet achter ben.
Ik ben dus zoekende. Tips zijn welkom!