Muts en sjaal

Fien en Klaas hebben dezelfde muts en sjaal. Enkel de kleur verschilt.

Het begon bij de 1ste dag Solden toen we een nieuwe muts voor Klaas kochten.
Enkele dagen later gingen we nog eens kijken om ook Fien van een leuke muts te voorzien. We kochten haar er ineens een sjaal bij.
Voor Klaas wilde ik er ook eentje meenemen, maar de blauwe sjaals bleken uitverkocht!

In de loop van de dagen/weken daarna gingen we op zoek naar een andere winkel waar er nog wel sjaals waren…
Dat bleek niet zo evident. De winkels waar we nog zijn geweest (Zandhoven, Wommelgem) bleken er ook geen meer te hebben.
De telefoon dan maar ter hand genomen om de winkels telefonisch af te schuimen.

Bij de eerste winkel had ik al prijs!
De dag erna trok ik met de kinderen richting Deurne Zuid. Het winkeltje waar ik moest zijn was een klein rommelig winkeltje (waar de seizoenswisseling voor een geldig excuus kan dienen) op de Herentalsebaan.
Enfin, de madam had de blauwe sjaal opzij gelegd dus moesten we daar niet al te veel tijd verliezen.
Bij het betalen bleek dat de sjaal niet in solden was (zoals in alle andere winkels). Naar eigen zeggen had madam-van-de-winkel geen enkele van de sjaals en mutsen verkocht en dus wilde ze die volgend seizoen gewoon terug verkopen.
Ofwel hebben wij dus een slechte smaak ofwel schort er iets aan hun verkooptactieken/-puliek.
Dan toch maar 20€ neergeteld in plaats van de gehoopte 10€.
Ik had weinig goesting om nog verder te zoeken naar een andere winkel waar ze die sjaal nog zouden hebben en ik heb me getroost met de gedachte dat Klaas er volgend jaar ook nog plezier van zou hebben.

Maar voila, ze zijn gesteld, mijn prutsen. 😉

Programmeren voor dummies

Soms gaan dingen net niet zo eenvoudig dan ik hoop.

Ik dacht zonet even nog gauw een berichtje te schrijven op onze kindjes hun dagboek.
Ja, tarara! Dat was dan buiten mijn onkunde in het programmeren gerekend!!
Tekst schrijven dat kan iedereen, links maken dat lukt me ook, foto’s en filmkes zijn ook niet moeilijk, maar aan een slideshow vanuit Flickr had ik me stevig mispakt.

In de kindjes hun dagboek staat er af en toe wel eens een slideshow bij een berichtje. Daarnet realiseerde ik mij dat ík dat nog nooit had gedaan. Steeds Tom zijn verdienste geweest dus.
Goed, daar was ik dus nu vet mee. Manlief was immers op de lappen met L1 Van Linderen en kon mij bijgevolg niet direct bijstaan met raad en daad.
Zelf de touwtjes dus maar in handen genomen.

  • op zoek gegaan naar een berichtje waar zo’n slideshow instaat
  • de paginabron uitgevoosd om de code van dat ding te zoeken
  • code gekopieerd
  • code geplakt in het nieuwe berichtje
  • gezocht naar wat ik moest aanpassen in de betreffende code om de juiste foto’s te doen verschijnen
  • wat gefruts en gezoek
  • berichtje gepost om te checken
  • code terug aangepast
  • nog eens gecheckt
  • weer wat aangepast
  • en uiteindelijk Tsjakkaaaa!
  • gelukt!! 😀

Als er nu 1 ding is wat ik geleerd heb tijdens de luttele vergaderingen die ik meedeed van de websiteredactie alias WSR is het wel CPT oftwel Copy Paste Tsjak!
Uiteraard helpt het ook wel om onder 1 dak te wonen met een computertechneut! 😉

“man achter de potten”

Wat vorig jaar begon bij het maken van “stoofvlees met dobbele palm” door TomP evolueerde naar “goulash” door mijn ventje om een staartje te krijgen bij Marijn die “chili con carne” zal maken.

Dat die twee eerste heren de kunst van het koken beheren, zoveel was duidelijk. Of ook Marijn dat kan, dat valt af te wachten. Morgen is ’t namelijk zijnen toer!! En curieus dat we allen zijn. 😉
Meneer Willems is (of was tot voor kort) leek in het kookgebeuren.
Hij had er een moeder voor, later een schoonmoeder en ondertussen een versgetrouwde vrouw.

Wij vonden het echter tijd dat hij een kookpot eens langs binnen leerde kennen (en niet enkel om hem leeg te scheppen). Er werd dus geoefend ten huize Willems-Heylen. Meer zelfs! Er werden proefpersonen aangevoerd. Zij hebben het overleefd dus wij zullen dat morgen ook hoop ik. 😉
Hahaaa… span-nend!

Verkoold

Deze voormiddag…

…worteltjes gekuist en gestoofd, vlees gebraden, patatjes voor Klaas geschild.

Zover was ik dus toen ik naar buiten ging met de kinderen om het konijnenkot  proper te maken.
Klaas zijn patatjes zette ik nog snel op ’t vuur met het idee dat die dan wel klaar zouden zijn tegen dat we naar binnen zouden gaan. Plan was om dan direct de benen onder tafel te kunnen schuiven.

Sja, helaas!! Het konijnenkot was proper, Fien had goed buiten gespeeld en ook Klaas had zijn frisse neus gehad, wij dus naar binnen.
Een hoogst onaangenaam geurtje drong  tot diep in mijn reukorgaan door. In een soort reflex schiet ik richting kookpotten om te constateren dat de patatjes die voor Klaas bedoeld waren half verkoold waren. Stinken man!! Water in de pot, pot buitengezet.

Dju toch, plan naar de haaien.
Ik kon nog  nieuwe patatjes schillen,  maar onze kleinste Adriaenssen had ondertussen wel echt honger en wachten zou zijn humeur danig aantasten.
Op aanraden van vader dan maar mee kroketjes laten eten. 🙂
Ik denk niet dat er veel kindjes zijn die kunnen zeggen dat ze op 8 maanden al kroketjes mochten eten.
Hij heeft er zich rijkelijk tegoed aan gedaan. 4 kroketjes, een hoop pekentjes en een stukje vlees… het had hem duidelijk gesmaakt. Klaas is een vuilbak, hij eet alles, zélfs kroketjes. 😀

Wat hebben we daaruit geleerd? Dat moeders veel dingen tesamen (moeten) kunnen, maar dat het al wel eens de mist in durft gaan. In de buurt blijven van de kookpotten is geen overbodige luxe. Ik heb al te dikwijls reddingsacties moeten uitvoeren om potentieel voedsel van de aanbrandingsdood te redden. Vandaag heb ik gemist… nóg vijf minuten langer en de patatten waren verast!

Borstvoeding

Ik geef onze jongste (nog steeds) borstvoeding.
En dat hij maar al te goed weet dat zijn laatste maaltijd niet uit een flesje komt -zoals bij zijn zus overigens- liet hij duidelijk merken vanavond.

Ergernis in het verkeer

Ik mag dan mijn rijbewijs maar hebben sinds 30/07/’07, mij ergeren in het verkeer kan ik al aardig. ‘k Zit natuurlijk niet voor niks dikwijls naast dé meneer met de zeer vlotte doch berekende rijstijl die niet op zijn mond gevallen is Adriaenssen.
Deze avond in het heenrijden naar ’t zwembad heb ik me doodgeërgerd!
De oorzaak van mijn ergernis was den tip die aan het kruispunt voor het rode licht stond in de tegenovergestelde richting dan ik. Bij het op groen springen van ’t licht, rijd ik gezwind door maar meneer den tip vond het nodig om vanuit zijn positie een bocht van 180° te maken om zo knal voor mijn neus te komen rijden.
Sjanske dat ik niet àl te vlot gestart was, anders had ik er boenk op gezeten.

Vervolgens rijden we verder op een baan waar ge 70 moogt rijden. Er was niet veel verkeer op de weg en mister tip vond het nodig om alstemblift ocharme 56 per uur te rijden. Grrrrrr!!
De verkeersborden waren nochtans zéér duidelijk; 70km/u, voorrangsbaan.
Ik vraag me af wat de mens zijn reden was voor zijn rijgedrag. Misschien had de persoon in kwestie zijn rijbewijs pas sinds deze middag?

En nee, het was gene oude mens.

@Fan: Op de terugweg vanavond zag ik aan het kruispunt van den Jet een fietser oversteken met een zwarte pots op en een geel hesje van den Axa. Herkent u zich hierin?
Ik heb maar niet geclaxonneerd om u niet van uw stalen ros te doen springen. 😉

Computerverslaafd

Goed, manlief mag dan gigantisch lang achter zijn scherm en toetskes zitten, lange dagen en soms nachtjes, ’t is wel zijn werk. Hij zit er niet uren aan een stuk spellekes te spelen (eigenlijk zelfs zelden tot niet).
(Al ben ik niet zo naïef om ervan uit te gaan dat hij constant zit te werken. 😉 We hadden al steenrijk geweest dan!:D )

Mijn jongste broer (12j) daarentegen die kan er wel mee weg! Computerspellekes spelen, TV kijken, computeren, TV kijken, DVD’ke kijken en ah ja, basket dat doet hij wel.
Ik mag hopen dat het nooit zo erg wordt!