antwerpen

Tapa’s

Gisteren werd mijn lieftallige wederhelft 33 jaar.
Meneer heeft een hekel aan verjaren, maar dat is dan netjes buiten de kinderen gerekend. Fien vindt het namelijk fantastisch dat er iemand verjaart, zeker als het hier in huis is.
De slingers die er hangen en het lekkers dat in de namiddag wordt gegeten. Een kind zou van minder enthousiast worden.

Ze wist gisterenmorgen ook zéér goed dat het papa zijn verjaardag was. Hij kreeg dan ook spontaan een dikke kus als ze beneden kwam.
Toen papa was gaan werken, maakten we een tekening, kochten we een kaartje en sneden/aten we veel fruitjes klein.

Papa kwam thuis rond half zes en Fien kwam dat al gillend vol enthousiasme melden.
We zouden immers crème-glace eten met fruitjes als papa er terug was!

’s Avonds hebben we ons bloeikes achtergelaten in de goede handen van tante Marijke en zijn we samen op de lappen geweest. (Vroeg Fien: “Wat is op de lappen?”)

Tapa’s zijn het geworden en dat het gesmaakt heeft!!

Nog even langs Greet geweest om wat te tetteren alvorens huiswaarts te keren en toen was het hoogtijd dat ik in bed kroop!!

Vanavond zouden we gaan eten met Tom zijn oma en diens metgezel, maar wegens vermoeidheid heb ik hem alleen laten gaan.
Ik moet straks eens op tijd in mijn bed gok ik.

Vaderkesdag

Ben ik dat miljaardenondedju toch niet vergeten zekers? Ik zal het maar op de verjaardagskalender zetten voor de komende jaren. Nochtans was ik het vorig jaar niet vergeten…
Dat er (net als bij moederkesdag) twee vaderdagen zijn in België en ik met juni in het hoofd zat, doet er geen goed aan natuurlijk.

19 maart blijkt de juiste datum te zijn hier in het Antwerpse. Ik moet dus  mijn vaderdagideetje eens opgraven in mijn geheugen. ‘k Vind het namelijk niet zo direct terug.

Dorie toch!