baby

Een dochter…

… geboren op 25 januari 2009

Enkele feiten:
– 5 weekjes vroeger dan “gepland”.
– 2kg550
– 46cm
– zéér vlotte bevalling
– gedeeltelijke loslating placenta
– couveuse
– helaas geen thuisbevalling wegens te vroeg, maar ziekenhuis in Lier

Haar naam? Trijn!

De rest van het relaas lees je binnenkort op het kindjesdagboek!

Veel om te schrijven, weinig goesting en niet altijd tijd. Laten we dat als reden nemen om de windstilte hier wat te verklaren?

Maar deze wil ik jullie niet onthouden:
Onze nummer 3 hebben we zaterdag even in 3Dbeeld laten omzetten. Met oa dit als resultaat:

Het beste nieuws is uiteraard dat mijn vermoeden bevestigd werd. Ons derde spook heeft zich alvast gedraaid. Vrijdagochtend was er blijkbaar toch de goesting om een rondeke te keren.
Bij 28 weken weegt deze kadee 1kg220 en blijkt het gezegend te zijn met lange benen.

Ik ben al razend benieuwd hoe nummer 3 er buiten de buik zal uitzien binnenkort!

Zorgen om niks

Maandag gingen we naar de vroedvrouw en hoorden we het hartje van onze buikbaby kloppen.
Er werd ook eens bij Fien geluisterd, die vond dat wel interessant…

Toen ik me maandagmiddag ff op het bed legde voor een kort tukkie, kreeg ik plots enorme steken ter hoogte van mijn baarmoeder. Een paar minuutjes en het was over.
Sindsdien voelde ik ons kindje niet meer. Maandagavond niet en dinsdagavond niet.  (’t Is namelijk ’s avonds dat ik dat kleine ding voel bewegen.)

Dus begon ik me vandaag een beetje zorgen te maken. We zijn inderdaad nog maar 16,5 week ver, dus op zich niks om je zorgen over te maken. Het feit echter dat ik niks meer had gevoeld na die steken in mijn buik, wekten de onrust…
Ik was me er ook wel van bewust dat ik de voorbije dagen niet echt heb stilgezeten. Dat vermindert de kans aanzienlijk op het voelen van wat beweging.

Maar dus, vandaag, woensdagavond, net elf uur ’s avonds gepasseerd en onze spruit in de maak laat zich voelen. Het kind blijkt nogal klokvast te zijn. 23u is zijn uur. 😉

Moeder content. 🙂

Om het kind ne naam te geven…

Dat “nummer 3” over een zestal maanden een fatsoenlijke naam zal krijgen, dat staat als een paal boven water.

Nog zes maanden om onze queeste tot een goed einde te brengen.
Een queeste ja, een naam voor een kind zoeken, ik vind het een ware queeste!
We zijn er nu nog niet concreet mee bezig, al vallen er hier en daar wel ideetjes.
Ik heb het gevoel dat er nog wel wat mogelijke jongensnamen in de running zijn. Voor meisjes ligt dat helemaal anders. Alsof er geen leuke Vlaamse meisjesnamen meer zijn! Of toch niet in ons hoofd.

Zo’n naam kiezen, het is ook iets waar je met twee aan moet “werken” en in moet zoeken en groeien.
Met twee en verder niemand. Een tweede opinie vragen doe je toch niet? Trouwens, wij moeten die naam okee vinden en andere mensen niet persé.
Maar dus, dat wil zeggen dat er weer wat namen zullen vallen en zullen sneuvelen, er zullen er wat blijven hangen om aan te wennen en uiteindelijk zal er niet veel meer overschieten.

Een leuke naam die bij Fien en Klaas past. Mijn molen begint stilaan toch in gang te geraken…

Aanwinst

Tom zijn zus heeft den 11de een zoontje gekregen;

Miel, geboren op keizerlijke wijze, 3kg 040 en 48cm.
Een kleine bazeke.
Maar bovenal, een neefje voor onze kindjes.
De familie Adriaenssen bestaat nu uit 2 nichtjes en 2 neefjes. Er groeit daar een heuse familie.

Nu nog wachten tot het in mijn familie wat begint uit te breiden. Al zullen onze kindjes daar veruit de oudste blijven.
Te bedenken dat ik (nog) 26 ben en de jongste daar 12 is, is er nog een lange tijd te gaan.