bed

energy casino bonus codes eu

Gisteren waren Tom en Klaas ziek. Vandaag doe ik “gezellig” mee.
’t Was dan ook al vier jaar geleden dat ik nog eens deftig ziek was (de borstontsteking na Fien haar geboorte niet meegeteld). En ik zeg u, ik beval liever dan ziek te zijn!!

Gisterenavond heb ik mijn maaginhoud in enkele keren volledig geëlimineerd.
Zou mijn maag een inhoud hebben van 10 liter? Zo voelde het namelijk.
Gelukkig was manlief zelf al wat beter en nam hij met veel liefde zijn zorgende taak op zich.

Vannacht heb ik alle uren zien passeren en me gigantisch slecht gevoeld.
Vandaag lijkt de maag het wat beter uit te houden (hoewel ik momenteel leef op water en thee) maar de rest van mijn buik… Ik heb het gevoel dat alles wat onder mijn maag zit opgepompt is en vast zit.
Gevolg: veel harde buiken. En laat dat nu net niet zo aangenaam voelen in combinatie met een pijne buik.

Zwanger zijn en ziek zijn… da’s niet de beste combinatie!

Bedje

Voor baby 3 denken we na over een bijzetbedje.
Onze twee andere kinderen belandden tijdens de borstvoedingsperiode nogal vaak in ons bed en ook al hebben we een breed bed, aangenaam is anders.

Een cosleeper of bijzetbedje dus. Vraag is of we het zelf in elkaar zullen boksen evt door het half slopen van een bestaand bedje, of we het kant en klaar zullen aanschaffen.

Deze bijvoorbeeld is wel een leuke;

Maar ’t is tegelijkertijd ook wel vrij prijzig. Bijna 200 euro voor enkel het frame. Het matrasje kost nog eens 30 euro.

Deze daarentegen is “gatlillek” maar wel maar 110 euro voor een all in one.

We doen dus voorlopig maar even verder met de prospectie.
Alle nieuwe tips zijn welkom!!

Kersenpitje

Op een dag zoals vandaag denk ik met heimwee terug aan de tijd dat ik geen kinderen had.
Dan had ik met een kersenpitje op mijn rug of tegen mijn buik terug in bed gekropen om te liggen soezen.

Maarrrr… die kinderen zijn er nu, dus moesten we door!
Met wat goede wil geraakte Fien haar kamer gekuist, heb ik eten op tafel getoverd (neen Spiff, er is niks geschift en mijn huisgenoten vonden het lekker!), werden de kinderen verzorgd, heb ik toch ook wat in de zetel gehangen tijdens Fien haar dutje en zijn we met z’n allen in de Colruyt geraakt. Kindjes nog in bad zetten, pap/borst geven, verhaaltje voorlezen en wat opruimen… het was nét genoeg.

Pijn in mijn onderrug houdt me nu in de zetel. Als we televisie zouden hebben, zou dit een moment zijn om hem op te zetten. Passief niks doen voor het scherm… ik mis het zélden maar nu zou het onding mij kunnen plezieren. Nochtans, de muziek van radio 1 is een aangenaam alternatief. 😉

De eerste dag maandstonden, ik vind het werkelijk verschrikkelijk.
En morgen is het weer een dag gelijk een andere en zijn we van alle miserie verlost!