Deze namiddag werd Klaas na een hele lange dut wakker, zo lastig als wat, ontroostbaar…
Een tandje leek er de oorzaak van te zijn.
Snijtand nummer 6 zat al langer te wringen en zijn tandvlees was blijkbaar zéér rekbaar. Tot vandaag! Het tandje schoot er ineens uit en het lijkt een tandje dat er al veel langer staat dan één dag.
Het ventje moet dus serieus pijn hebben gehad.

Draagdoek er dus maar bijgenomen. Klaas in de draagdoek op mijn rug gezwierd onder véél gejengel, gezeur en gehuil van zuslief. Fien wou immers ook graag in de draagdoek.
(Sinds een accidentje met vinger tussen deur en troost bij moeke in de draagdoek heeft ze de smaak weer helemaal te pakken!)
“Nee Fien, moeke kan geen twee kindjes tegelijk dragen.” (Eigenlijk wel maar niet in een draagdoek)
Een knooptechniek zodat ge twee kinderen -van formaat-  aan uw “muilezellijf” kunt vastbinden, dat zouden ze nog moeten uitvinden. Of bestaat dat al en ken ik dat trukje niet?

Ik heb me ook al afgevraagd hoeveel kilo het nog duurt voor mijn lichaam ‘kraakt’ onder het kindergewicht. Ik heb in ieder geval maar twee armen, drie kinderen heffen zal al behoorlijk moeilijk worden.
Sja, tenzij… draagdoek, arm 1, arm 2. In mijn nek kan er dan ook nog één, maar dan ben ik wel helemaal uitverkocht.

Stel je voor dat je dan moet rechtkomen. Vanuit de knieën! Een mens krijgt daar bodybuildersbenen van. 😀
Ik zit ondertussen aan gewicht 20kg.