fiets

http://praetershoek.be/belgium-online-gambling-blacklist-episode/

We hebben ons dan toch uiteindelijk een bakfiets aangeschaft.
Na de vakantie zal Fien geen 3 halve dagen meer naar school gaan, maar liefst 4 en op termijn zelfs 5 (als dat niet te vermoeiend is!)
Maar dus… dat kan de vader des huizes niet alleen bolwerken.
Nu rijdt hij tijdens de middag over en weer van zijn werk naar school naar huis terug naar ’t werk. Woensdag was ’t mijn vader die Fien ging afhalen op school.
Na de vakantie neem ik ook een ritje naar Lier voor mijn rekening.
We beginnen met één ritje per week. Als dat aardig lukt, worden dat er minstens twee.

Vrijdagnamiddag kwamen ze onze nieuwe bakfiets leveren. Normaalgezien tussen 11u en 14u. Tegen dat ’t 16u30 was en dat ding eindelijk geleverd werd, was mijn geduld toch ver op, alsook de tijd om nog met de kinderen naar de winkel te gaan…

Drie grote dozen sleurden ze de gang binnen. Twee kleinere met daarin een regentent en een babyschaal.
Het puzzelwerk kon beginnen.
Zo gigantisch veel puzzelwerk was dat nu ook weer niet. We hebben geen radarkes moeten plaatsen of kettingen opleggen. ’t Was vooral de stukken aan elkaar zetten en véél vijzen!

Na wat gepruts hier en daar, dan en later, hadden we gisteren de bakfiets rijklaar.
Klaas vond het absoluut niet leuk! Maar na wat rondgerij en vele tranen later, was de schrik er dan toch vanaf.

Gisteren had ik nog gigantisch veel schrik om met dat ding deftig te rijden. Het sturen ging toch wel zeer moeilijk naar mijn ervaring. Heel de tijd naar ene of gene kant hangen, drempels nemen, schuin wegdek trotseren. Ik kreeg het gevoel dat bakfietsen alleen op de deftige Nederlandse fietspaden konden gebruikt worden.
Vandaag werden er nog eens vijzen nagekeken en extra vastgezet en sindsdien is ’t al stukken gemakkelijker rijden. Ook de schots en scheve Vlaamse toestanden zullen binnenkort onze bakfiets voelen donderen over hun kop.

De testrit vandaag verliep vlotjes. De kinderen vinden de bakfiets geweldig. Ze kunnen alles goed zien en ik kan ze ook goed zien.
De remmen moeten nog wat aangespannen worden, de banden moeten nog wat extra lucht krijgen en er moet nog aan de fysiek gewerkt worden. Zo’n bakfiets, dat is immers geen koersvloke waarmee ge door het landschap scheurt.

Mijn gatskakan doen zeer na een tochtje bakfietsen en mijn beenspieren hebben dringend wat extra oefening nodig.

Morgen werken we weerom aan de fietsconditie! Op naar de fietsenwinkel en naar de andere winkels. 😉

Babybezoek

Een klein twee weken geleden trok ik met ons kindjes richting Lier. Een babybezoekje… zo efkes tussen de soep en de patatten.
Lier ligt nog geen 7km hier vandaan. Er rijdt per uur één bus van Broechem naar Lier. Ik zou dus met de fiets gaan. Vroeger reed ik altijd met de fiets. Véél sneller dan de bus met haar omwegen etc.

Verschil tussen vroeger en nu: ik ben die afstand niet meer gewend, ik zeul nu een fietskar mee en ik ben nu 6 maanden zwanger.

Wat op twintig minuten geklaard zou moeten worden, duurde bijna een volledig uur.
Het was koud man! Maar ík had geen kou hoor! Mijn handschoenen heb ik niet nodig gehad en ik heb alles uitgespeeld wat me maar enigszins warm zou houden. Maw ik fietste op den duur met de kleren die ik binnenshuis aanhad. Wat heb ik me daar aan mispakt toen! Meer dan dertig kilo trekken achter uwe vlo, het is een goei training…

In het naar huis gaan heb ik sommige stukken gewoon gestapt! Een volle blaas met een zwangere buik op een fiets, da’s om problemen vragen. Zéér dat mijn buik deed.
Ik heb getwijfeld om mij langs de kant te zetten en mijn broek af te trekken, maar dat heb ik uiteindelijk toch maar niet gedaan.

En dan vandaag:
Nog een babybezoekje in Lier. De fiets liet ik maar voor wat het was, en we kozen voor de bus vandaag.
Dat ging als volgt;
– twintig na één: de deur uit.
– half twee: de bus richting volgende halte
– kwart voor twee: bus richting Lier
– tien na twee: in Lier concluderen dat de bus niet tot ’t centrum doorrijdt en enkel aan ’t station draait (wegens werken)
– half drie: in ’t ziekenhuis
– kwart voor drie: na een bezoekje van een kwartiertje met joeng die nergens met hun pollen vanaf kunnen blijven terug jassen aangedaan en vertrokken.
– tien na drie: terug aan ’t station aangekomen en op de bus gewacht tot tien voor vier alstublieft!!
– tien voor vier: bus richting Broechem
– bijna half vijf: in Broechem aangekomen en naar huis gestapt.
– om tien voor vijf was ik terug binnen.

Drieënhalf uur van huis weg om een kwartiertje op bezoek te gaan en dat maar 7km van uw deur hé! Ge moet verdekke goe zot zijn om met kleine kinderen het openbaar vervoer te gebruiken! Gast!!

Noot aan de lezer: dat was mét twee kinderen die géén middagdutje hadden gedaan omdat ik dacht dat we daarvoor wel zouden terug zijn.
Fien aan de hand die van geen kanten kan doorstappen (gezien de leeftijd, de korte beentjes en te veel te zien) en Klaas in de Beco.
Die draagzak trouwens, dat is allemaal goed en wel, maar ge moet dat zwanger zijnde toch ni op uw buik gebruiken! Op zich had ik er niet zo’n last van dat Klaas vanvoor hing (handiger in de bus) maar toen ik hem eruit haalde deden mijn buikspieren serieus pijn!

Met ander woorden: ik geraak met mijn dikke pens tegenwoordig niet verder dan mijn eigen dorp in het gezelschap van de twee oudsten. Kom, toch niet zonder mijn lijf op de proef te stellen.

Ergernis in het verkeer

Ik mag dan mijn rijbewijs maar hebben sinds 30/07/’07, mij ergeren in het verkeer kan ik al aardig. ‘k Zit natuurlijk niet voor niks dikwijls naast dé meneer met de zeer vlotte doch berekende rijstijl die niet op zijn mond gevallen is Adriaenssen.
Deze avond in het heenrijden naar ’t zwembad heb ik me doodgeërgerd!
De oorzaak van mijn ergernis was den tip die aan het kruispunt voor het rode licht stond in de tegenovergestelde richting dan ik. Bij het op groen springen van ’t licht, rijd ik gezwind door maar meneer den tip vond het nodig om vanuit zijn positie een bocht van 180° te maken om zo knal voor mijn neus te komen rijden.
Sjanske dat ik niet àl te vlot gestart was, anders had ik er boenk op gezeten.

Vervolgens rijden we verder op een baan waar ge 70 moogt rijden. Er was niet veel verkeer op de weg en mister tip vond het nodig om alstemblift ocharme 56 per uur te rijden. Grrrrrr!!
De verkeersborden waren nochtans zéér duidelijk; 70km/u, voorrangsbaan.
Ik vraag me af wat de mens zijn reden was voor zijn rijgedrag. Misschien had de persoon in kwestie zijn rijbewijs pas sinds deze middag?

En nee, het was gene oude mens.

@Fan: Op de terugweg vanavond zag ik aan het kruispunt van den Jet een fietser oversteken met een zwarte pots op en een geel hesje van den Axa. Herkent u zich hierin?
Ik heb maar niet geclaxonneerd om u niet van uw stalen ros te doen springen. 😉