Guetens

Eten in d’Abelebaan

Dat staat op onze kalender voor vanavond.
We gaan om de 14 dagen (vroeger elke week) eten bij mijn ouders thuis.
Als iedereen er is zitten we met 12 man rond tafel.

Vorige keer toen we met z’n tienen waren ging het er zo aan toe;

Ik ben eens benieuwd wat er vanavond op het programma staat.
Als ik me niet vergis komt mijn grootmoeder ook. Het is immers vandaag pépé zijn verjaardag. Hij zou 83 geworden zijn.  Dus dan is het fijner om tussen een zotte bende te zitten dan alleen thuis te zijn.

Kinderen enzo…

De vraag of ik kinderen wil is voorbijgestreefd. Er lopen er al twee met (oa) mijn genen rond op deze aardkloot.
De vraag hoevéél ik er wil is daarentegen ‘hot topic’ en wannéér dan is nog ‘hotter’. 😉

Op de hoeveelheidsvraag durf ik in volle naïviteit ‘5’ antwoorden. 5 kinderen, kunt ge het u voorstellen? Een huis vol leven waar ge naar ’t kleinste kamerke moet vluchten om 5 minuten op uw ‘gemak’ te zitten. 😀 (Tom zijn limiet ligt trouwens op ‘4’)
Ik kom zelf uit een gezin van 5 kinderen.  Ik moet het dus toch plezant gevonden hebben. 😉 Alleen was er het leeftijdsverschil…  Ik de oudste, 3 jaar ouder dan mijn opvolger, 4 jaar ouder dan de derde, 8 jaar ouder dan nummer 4 en wel 14 jaar ouder dan de jongste. Behoorlijk wat leeftijdsverschil dus, vooral tot de laatste waarvoor ik dan ook veel gezorgd heb toen ik thuis woonde.
Enfin, ik zou mijn kinderen liever op wat kortere termijn hebben dan op 14 jaar tijd.

Maar goed, we wijken af. Als ik aan mijn anwoord wat rationaliteit toevoeg, weet ik niet of we aan zoveel kinderen zouden geraken.
We hebben immers twee bloeikes van kinderen.  Als we willen stoppen we ermee. We zijn er gelukkig mee.
Anderzijds weten we ook wel dat we beiden nog niet ‘verzadigd’ zijn. Misschien dus toch nog eneke? Twee jaar leeftijdsverschil met Klaas? Of toch nog even wachten?
Sinds Klaas doorslaapt durf ik weer aan zwanger worden denken. Pas op, ik kijk er nog niet naar uit hoor! Twee zo kort na elkaar hebben hun (fysieke) tol reeds geëist. In 2008 dus géén kindjes hier!
We houden het wel bij het afwerken van het (groeiende) rondje babybezoeken.

Zouden we ons lijstje kinderen toch nog volledig willen afwerken, dan wil ik dat liever ook niet té lang uitstellen. Ik word liever geen moeder meer op mijn 38ste (zoals mijn moeder bij de laatste). Zij is nu nét 51 en zit nog met een beginnende puber in huis. Néé danku! Dat wil ik niet!! Liever jonge moeder dan. (Met 24 bij de eerste en 25 bij de tweede ben ik al goed begonnen natuurlijk. 😉 )
Verder is er ook nog het argument -waarover we het overigens vanmiddag hadden- dat hoe meer tijd we er zouden tussen laten, hoe langer ik zou thuisblijven en des te langer het duurt vooraleer ik eventueel weer aan het werk ga. Dat vind ik een zéér hekele kwestie want dat wil eigenlijk zeggen dat het een beetje van mij afhangt hoe lang het duurt vooraleer we een eigen huis zouden kunnen kopen.
Kom, we beslissen dat inderdaad wel tesamen, maar ik ben het toch die voor die centen zou moeten zorgen (tenzij we de Lotto eens zouden winnen).
Dus jah! Er zijn nog wat twijfels hier…

Het is inderdaad wel een luxeprobleem natuurlijk… twijfelen over hoeveel kinderen je wil en wanneer.
Er zijn mensen die geld zouden geven voor één gezond kindje.

Ter illustratie: 

Deze twee

zorgden voor deze kroost;

Tom zijn ouders zorgden voor deze zotte hoop;

Marijke Guetens – weetjes

Marijke Guetens, dat is mijn zus ja. Ze is vier jaar jonger dan ik.
Ze is thuis de derde in rij oftewel de middelste van de kinderen.  Marijke vond het als enige van ons gezin nodig om moederlief te kwellen tijdens de bevalling door met haar poep eerste naar buiten te wringen.  Konteverkeerd dus. 😀
Mijn zus is een getalenteerd mieke. Ze ZONG bij Kandoris als alt maar ze had het daar een beetje gehad. Dwarsfluit speelt/speelde ze ook… jankstok durfde ik dat al wel eens noemen toen ik nog thuis woonde.
Bij deze verwijt de pot de ketel want een viool durft men (onterecht? 😉 ) ook wel eens een jankinstrument noemen.

Echter, als u “Marijke Guetens” door Google gooit, zal je uiteraard op heel wat websites terechtkomen waar “Marijke” nog gerelateerd is met Kandoris.
Tot grote spijt van de leadzangeres van Kandoris waarschijnlijk, want voor haar is het afscheid van mijn zus niet evident geweest. Ondertussen is dat een afgesloten hoofdstuk, zijn er vervangers in de groep voor zowel de tweede stem (alias Marijke) als de violiste en worden de oude sporen het liefst snel begraven door de groep.

In de Chiro heeft ze ook gezeten. Chiro Broechem.
Na dit jaar is ze gediplomeerde leerkracht lager onderwijs en mag ze gaan jobhunten. Ik wens ze daar alvast het beste bij!! Job vinden in het onderwijs, het is bijna een utopie geworden!

Ah ja, ons Marijke is ook al van ’t straat. Ge moet er dus niet meer op azen. Kans verkeken! Een koek op uw bakkes kunt ge krijgen als ge hare vent weg jaagt! Dat is namelijk “tokke Timon” (nonkel Simon) voor ons kindjes en waardige vervanging zal moeilijk te vinden zijn. 😉

Tot slot: zo ziet ze eruit;

Enfin, nu u weet wie mijn zus is, wil ik graag eens weten wie er in godsnaam elke dag haar naam op google gooit om hier op mijn blog terecht te komen.  Zet misschien mijn  blog tussen uw favorieten? Da’s handiger dan altijd “Marijke Guetens” te moeten intikken.