huishouden

casino naples fl

Ziezo, na het tandartsbezoekje deze ochtend zijn we daarnet nog even tot op ’t school geteend.
Zo kon Fien haar klasje nog eens zien en haar jufke. Volgende week woensdag is het dan voor écht dat ze naar ’t school gaat.

Dat zijn dan al twee dingen die ik van mijn kalender kan schrappen: 1. tandarts, 2. prebezoekje school.
Maar die kalenderlijst lijkt wel erg lang tegenwoordig.
Ik moet nog met Fien naar de osteopaat, naar ’t ziekenhuis, er volgt nog een afspraak voor ’t ziekenhuis, Fien haar eerste dag school,…
En dat allemaal naast het geboorte-todo-lijstje waar ik maar nieuwe dingen voor blijf vinden.

Zou het u verwonderen als ik graag nog twee maanden extra zwanger zou blijven?

Ik ga ook blij zijn als er een tweede auto is. Niet dat ik graag met de auto rijdt, absoluut niet zelfs. En de kans is groot dat het beest geregeld op stal zal moeten staan, maar ik zie er toch ook naar uit dat ik met de kinderen geraak waar ik (ongeveer) wil. Dat houdt immers in dat ik niet steeds opvang moet zoeken voor een kind, dat ik met de twee (drie) kinderen comfortabel ter plaatse kan geraken (lees: buggy’s om ze in vast te zetten zodat ze niet kunnen gaan lopen) en dat ik niet afhankelijk ben van manlief om bijvoorbeeld schoenen of sloefen voor de kinderen te kopen.

Laten we het er maar op houden dat ik moe ben en de lijst van dingen die moeten gebeuren zéér lang is in mijn hoofd.
We geraken er wel door, dat moet immers, maar ik zie er tegenop.

Klaagmuur

’t Is tijd om nog eens te klagen en zagen. Niet dat het iemand vooruit helpt, maar soms moet dat er eens af hé.

Mijn huishouden draait vierkant. Een huishouden van Jan Steen.
Als ik ’s morgens opsta en ik zie de “nest” hier, dan zakt de moed me al in de schoenen en weet ik niet waar te beginnen.
We wonen al niet in het meest praktische huis, wat op zich al voor wat rommel zorgt.

Vorige week zorgden we voor nog wat extra rommel door de keuken gedeeltelijk te ontruimen en alles wat eruit kwam in de woonkamer op de tafel te deponeren. Behang afdoen was de missie. Die is ondertussen geslaagd.
U raadt het, daar stopt zoiets niet bij natuurlijk.
Onder dat behang zat namelijk een “gatlilleke” roze muur vol gaten en oneffenheden. Er wacht nog serieus wat werk dus!

Gisteren en eergisteren werd het eerste deel van de suikerboondingen al gedaan, wat voor nóg meer rommel zorgde in huis.

Ik kan mijn kinderen het natuurlijk niet kwalijk nemen, maar ook zij kunnen een hoop rommel maken en opruimen, daar zijn ze nog niet voor te vinden!

Kijk, en daarnaast zorg ik elke middag voor warm eten voor mijn varkens (’s avonds voor manlief), moet ik de afwas zien weg te werken, de vloer iets ofwat proper te houden, de was bij te houden, moet er naar de winkel gegaan worden,…
Om de kinderen zelf niet te vergeten. Aankleden, op ’t wc zetten, pampers verversen, te bed leggen,…
De dagdagelijkse beslommeringen dus.

Daarnaast roept den hof om opgekuist en winterklaar gemaakt te worden, moeten de te kleine kinderkleedjes gesorteerd worden boven, de zolder moet geïsoleerd worden en eindelijk aan kant gezet worden, hebben onze kinderen winterjassen nodig, ikzelf ook, moet de berging beneden geherorganiseerd worden,…
De extra beslommeringen dus.

En als mijn kinderen nu al eens gewoon wilden “meewerken” door niet lastig te zijn.

Daarom; kunnen we vanaf nu aub elke dag een winteruur inlassen? Zo’n extra uur per dag, dat zou toch al een begin zijn!
En wie het in zijn hoofd haalt om te beweren dat een huisvrouw niet hard moet werken, die kan ne sjot onder zijn gat krijgen! Ik heb werk in overvloed, teveel zelfs en ik word er onnozel van! Tijd dat ik personeel aanneem, dan kan ik ook eens delegeren. 😀

Kindjes weg

Ik heb daarnet mijn kindjes weggebracht voor een dagje.  Zo kan ik hopelijk eens wat verzetten in het huishouden.

Zo twee kleine rommelmonsters en aandachtsvreters in huis zijn niet bevorderlijk voor orde en netheid. Ik wil véél doen vandaag, maar ‘k besef maar al te goed dat ik véél te weinig ga kunnen doen.
Wie mijn kinderen dus eens voor een weekje wil lenen, laat maar iets weten! Dan kan ik het hier eens van boven tot vanonder proper krijgen. 😉

Kind 1 op pad.

Het is een hemelsbreed verschil, 1 of 2 kinderen in huis.

Fien was vandaag gaan spelen bij moeke Sonja (moeke van Klaas zijn meter). Ik had dus maar één kindje nimeer om voor te zorgen.
En echt! Mijn huis was gewoon proper tegen dat ons madammeke terugkwam om 18u!
Ik heb de tijd gehad om de keuken te schuren en een beschermlaagske op de vloer te leggen, ik heb begod heel de nest opgeruimd, bed opgemaakt, gestofzuigd en gedweild én!! wat gerust!
Uiteraard ook de usual stuff zoals afwasmachien uit- en inladen, afval naar beneden brengen, waske draaien,…

Kortom, mijn (overhaaste) conclusie luidt als volgt: 1 kind is geen kind en 2 kinderen tellen voor 10.
Wiskunde voor moeders. 😉

Volgende week mag Klaasje mee naar moeke Sonja, zo kan ik met Fien nieuwe schoenen gaan kopen.

In gang

Het voorbije weekend waren we dus zonder kinderen weg. Ik heb er enorm van genoten en ik was zo ontspannen dat ik gisteren geen klop gedaan heb! Ik geraakte niet in gang…
Zelfs vandaag moet ik me verplichten om iets te doen. Ik zou anders weer gene poot uitsteken!
Ik heb deze voormiddag nog niet veel anders gedaan dan de dagelijkse aankleedsessie, kinderen in ’t oog houden, bokes geven, stofzuigen, kinderen naar dromenland gestuurd én in de zetel gehangen.

Ik moet me stevig gaan herpakken.
Eens beginnen met het eten opwarmen, de tafel dekken, afwasmachien vullen en misschien… nog de keuken dweilen.