Hier en daar lees ik dat mensen het niet zo hebben met de kerstperiode.
Is het de overkill of omwille van geloofovertuigingen?

Ik vind de kerstperiode op zich wel fijn.
Gezellig binnenzitten met wat kaarsjes op de schouw (lager is gevaarlijk voor kinderpollekes), binnenkort ook de kerstboom (nee, niet met blinkende ballen!) en de cadeautjes.

Al zijn er uiteraard ook keerzijden aan medailles.

  • Die lichtjes in de straat, dat is allemaal gezellig (kom, we zullen de doorsnee lichtjes/m³ rekenen en niet de overdosis zoals bij de buren) maar zoals Lien al zei, dat zuipt toch energie man!
    Als iedereen het al eens bij die ene lichtslinger in huis zou houden, dat zou toch al een pak schillen aan energieverbruik!
  • De familiefeesten: ook allemaal okee want dat is een leuke gelegenheid om uw familie nog eens te zien maar er schiet bijgevolg ook ni veel tijd meer over om tijdens een weekje verlof andere dingen te doen dan van hot naar her te dollen.
  • Cadeautjes: pijnlijke zaak voor de portefeuille maar voor de kinderen zo leuk. En NIET leuk als ge het belachelijkste ooit krijgt als ge zelf moeite doet om iets leuks voor de anderen te kopen.
    Er is ook een hypokriet kantje aan cadeautjes kopen voor elkaar natuurlijk. Ik ben niet de mens om te zeggen “oh, leuk dat ik iets krijg, maar ik vind het gatlillek”, dus hou ik het zelf maar op “oh wat leuk”. Met mij zullen er allicht nog zo’n mensen rondlopen.
    Lotjes trekken en lijstjes leggen, behelpt dat probleem wel, maar overdreven enthousiast reageren op de inhoud van een cadeautje als ge er zelf achter gevraagd hebt… sja.
    Pas op, ik was vorig jaar vree content dat ik iets kreeg wat op mijn lijstje stond hoor!
  • Kerstmannen: da’s een medaille die langs twee kanten zwart ziet. Ik heb een bloedhekel aan die mannekes! Onnozelaars zijn het die Sinterklaas naar Amerika brachten en hem onder een andere gedaante en andere naam terug naar hier verhuisden. Onnozelaars ook degenen die meedoen aan heel die hype. Net zoals heel dat Halloweengedoe moet ik er niet van weten. Da’s nu echt een schoon bewijs van onze consumptiemaatschappij!
    Ik kende vroeger de kerstman als een figuur uit een verhaal. Een gezellig manneke uit Lapland, met een lekker dikke vrouw, een open haard in een klein huizeke, rendieren in zijne hof en een schoon slee. Dat was niet meer dan een verhaal, iets in den trant van Roodkapje, Klein Duimpje,… Leuk om naar te luisteren.
    En nu, 20 jaar later, staan de etalages vol vorte zingende kerstmannen, hangen er kerstmannen aan gevels (al blijft dit jaar onze straat proper wat dat betreft) en lopen er kinderen met van die schoon kerstmanmutsen rond.
    Is er iemand die met véél te grote botten rondloopt, tegen zijn grootmoeder zegt “grootmoe, wat heb je een grote oren”, zijn haar laat groeien om er een prins langs omhoog te laten kruipen… en ze effectief alle vijf op een rij heeft?
    Ik HOEF ze niet die stinkers.

Nu zijn mijn kinderen nog vrij van kerstoverdosis en slikken ze alleen wat ze hierthuis krijgen voorgeschoteld. Veel is dat nog niet, buiten deze kerststal die Sinterklaas hen bracht;

Ik hoop dat ik hun zieltjes nog efkes vrij van massahysterie kan houden.