Klaas

http://praetershoek.be/dreams-casino-no-deposit-bonus-codes-2018/

Morgen is ’t Fien haar eerste schooldag en meteen ook een hectische woensdag.
Papa heeft verlof genomen om samen Fien te kunnen vergezellen op haar eerste dagje school.
We blijven tot ongeveer 10u-10u30 samen in het klasje. Daarna heeft Fien nog tijd tot 12u30 met haar klasje en haar juf vooraleer we ze alweer komen oppikken.

Zo’n eerste schooldag brengt toch ook wat met zich mee en dus ben ik volop in voorbereiding.
Sloefjes staan klaar, kleedjes hangen klaar, schooltasje is gevuld, truitje nog snel van haar naam voorzien,…

Verder moet ook alles klaar zijn om morgen de dag door te komen. We hebben nogal een strakke planning morgen.
– Klaas gaat bij moeke Sonja spelen.
– Fien gaat na schooltijd ook naar moeke Sonja (zo kan ze rustig blijven slapen als ze nog niet wakker zou zijn voor het volgende puntje)
– wij moeten om 16u20 bij de gynaecoloog zijn voor de laatste echo
– ’s avonds staat er nog een nieuwjaarsbezoekje bij Oma (van Tom) en Pierre op het programma. We eten daar een hapje en keren vervolgens naar huis om onze kindjes in bed te steken die waarschijnlijk doodmoe zullen zijn.

U ziet… er heerst bedrijvigheid in ons huishouden.

Beco: eerste test.

Nee, geen foto’s beschikbaar! Ik sta geen foto’s van mezelf te trekken. 😉

Klaas vindt het behoorlijk okee in onze nieuwe draag”doek”.
Ikzelf had het er de eerste momenten wat moeilijk mee.  Het koude weer doet ons in dikkere kleren kruipen en da’s nu ni het handigste om met dat ding te leren omgaan. De beco was dus niet goed afgesteld.
Na onze busrit naar Lier heb ik er dan nog wat aan staan trekken en sleuren zodat het al wat beter zat. Warm krijgt ge het er wel van! Gelukkig ben ik zo verstandig geweest om mijn jas thuis te laten! Met een stoveke op uw rug kunt ge die koude armen wel verdragen. 🙂

Klaas is al niet meer van de kleinsten met zijn bijna 18 maanden. Als ik hem vooraan draag, zit hij een beetje in mijn zicht. Of draag ik hem dan gewoon te hoog? Ik heb een kort bovenlijf ’t schijnt, zou het daar aan liggen? :$
Enfin, op de rug draagt dus de voorkeur weg, ware het niet dat die heupband dan lekker op nummer drie zit te duwen.
De heupband heb ik bijgevolg niet te hard aangespannen (ik was alweer vergeten dat ik naast zwanger ook niet mager ben, daar kwam het vet weer piepen!) en dus kwam er meer gewicht op mijn schouders terecht. Niet geheel de bedoeling volgens de handleiding, maar goed doenbaar.
’t Was nog wat zoeken naar de afstelling van de schouderriempjes, maar ook daar baart oefening kunst zekers?

Toen we in de krokodil nog even een camion kochten voor Klaas en een theeserviesje voor Fien, was hij wel niet te houden en kloeg steen en been achter op mijn rug! Hij heeft zijn gevecht niet gewonnen, al kan ik zeggen dat het geen aangenaam gevoel is, zo’n duwend en trekkend kind in nek/op de rug!

Hij wrong wel zijn armen boven de bovenste bandjes van de beco…

Voila, de test is geslaagd, al moet er nog geoefend en bijgeschaafd worden!

Jarige Klaas

Onze jongste wordt vandaag 1 jaar.

1 jaar man, ge moet dat zien, zo flink dat hij op dat jaar gegroeid is.
Eigenlijk verjaart hij pas enkele minuten voor de zessen vanavond. Maar dat is iets wat voor de kinderen natuurlijk niet van belang is.
Ikzelf denk natuurlijk wel aan hoe het vorig jaar was…

Na de middag naar ’t ziekenhuis en reeds 7 cm ontsluiting, wat gewacht op niks. Wat krampen, geen weeën.
De pot eens goed volgek*kt zodat mijn darmen hélemaal leeg waren en ik na 4 dagen bijna niet naar huis mocht wegens nog steeds geen grote boodschap gedaan. (Volgende keer zeg ik gewoon ja als ze dat vragen!!)
In de late namiddag vliezen gebroken (wat bij de eerste poging niet lukte), na een uurtje weeënstorm en twee keer persen was onze brok van 3kg960 geboren.
En het ergste van al: ik vond het een droezeke. Ocharme toch! :S
Na een nachtje alleen met zoonlief was dat allemaal wel in orde, maar dat mag ik nog steeds horen hierthuis.
De kans dat vaderlief me er over 14 jaar mee op mijn paard zet is dan ook reëel.
Ik kan het me al zo voorstellen: “Uw moeder vond u maar ne “lillekord” als ge juist geboren waart.”

Maar dus, vandaag 1 jaar en ’t is schoon weer, joepie!

Beslommeringen

Gisterenavond vergadering om 20u op Kipdorp. Werkgroep 75 jaar Chiro.
Wegens liever niet parkeren in ’t stad, nam ik de bus.

Op Chiro Nationaal aangekomen, bleek ik niet binnen te geraken. Er werd een trukske uit de trukendoos geïnstalleerd. Sja, zonder handleiding uiteraard…
Manlief gebeld voor de “handleiding”, kwam er ne slimme mens aan die het trukske kende en dus sloop ik mee binnen. De handleiding was niet meer nodig. 😉

Vergaderd tot 22u45. Mij met tram 11 die toevallig passeerde richting Roosevelt gehaast in de hoop dat er daar een bus was om 23u05.
Sja, helaas dus. Er was een bus vertrokken om 22u45, de volgende was er pas om 23u 45. Om 23u betekende dat nog 3 lange koude natte kwartieren wachten…
Ik had liever in mijn bed gelegen!
Dan maar tram 24 genomen tot aan Silsburg en daar verder gewacht op de betreffende bus.
Lang man, lang dat dat duurt! Kwartier gekeken naar de regen die tussen de tramsporen en de kasseien in de plassen plenste.
Het volgende kwartier op de gsm gesnuisterd die ik heb geërfd van manlief. (Grappige filmkes tegengekomen van onze kleine! dochter, een optreden van U2 op 10/07/2005 (jaja! mevrau Lamote en mevrau Van Nuffelen) , Zipvergaderingen, knutsels,…).
Tot slot nog een kwartier gewacht.

De bus richting Zandhoven genomen die in Broechem knal voor onze deur stopt en afgestapt enkele meters voorbij onze deur. Ik had nochtans gebeld maar de chauffeur reed vrolijk door dus riep ik maar eens om te stoppen. :S

Oh, klein detail, ik moest eigenlijk al een goei uur DRINGEND plassen. Sjans dat mijn bekkenbodemspieren na die twee bevallingen toch nog werken. 😉
Hoofdpijn, dat had ik ook én keelpijn.

Rond half één in bed gekropen. Om 02u15 wakker geworden van mijn bed/huis/tafelgenoot die kwam slapen.
Om 5u30 uit bed gekropen om zoonlief te gaan troosten.
Klaas had gisteren heel de dag koorts gehad en dat was deze ochtend niet anders natuurlijk. Ik heb dat gloeiend kooltje dus uit zijn bedje gehaald, temperatuur genomen (39,2°), suppo opgestoken, onderhemdje ververst wegens nat, papflesje gemaakt en terug in bed gestoken.
Om 06u10 terug in bed, om 6u50 als Tom zijn wekker afging nog steeds wakker. Toen hij is opgestaan ben ik toch nog efkes in slaap gesukkeld.
De kinderen waren om 08u00 wakker maar ik ben zo stout geweest om Fien toch nog een kwartier “Moeke, mooooeeeeekkeee, MOOOEEEKKEE!!!!” te laten roepen.

Ik voelde me vanochtend alsof er een camion over mij was gereden en ik een dikke vette kater had.
Het feit dat ik me niet heb kunnen douchen voordat de kinderen wakker waren, werkt dat natuurlijk nog wat extra in de hand…

Pfffff…

Borstvoeding – afscheid van…

Klaas heeft het gehad.
Het is gedaan met borstvoeding…

3 weken nadat hij de avondvoedingen weigerde, wil hij nu ook geen ochtendvoeding meer.
Geen goesting om nog lang te zuigen en lang stil te liggen. Hij wil niet meer.
Flesjes dus.

Het is mooi geweest, 10 maanden borstvoeding geven…
Eigenlijk is het ook niet zo erg om ermee te stoppen nu Klaas zelf aangeeft dat hij niet meer wil.

Ik ben blij dat ik heb doorgezet tijdens de groeispurtjes, de tepelkloven en de kapotgebeten tepels. Het is het waard geweest. 😉

Kind 1 op pad.

Het is een hemelsbreed verschil, 1 of 2 kinderen in huis.

Fien was vandaag gaan spelen bij moeke Sonja (moeke van Klaas zijn meter). Ik had dus maar één kindje nimeer om voor te zorgen.
En echt! Mijn huis was gewoon proper tegen dat ons madammeke terugkwam om 18u!
Ik heb de tijd gehad om de keuken te schuren en een beschermlaagske op de vloer te leggen, ik heb begod heel de nest opgeruimd, bed opgemaakt, gestofzuigd en gedweild én!! wat gerust!
Uiteraard ook de usual stuff zoals afwasmachien uit- en inladen, afval naar beneden brengen, waske draaien,…

Kortom, mijn (overhaaste) conclusie luidt als volgt: 1 kind is geen kind en 2 kinderen tellen voor 10.
Wiskunde voor moeders. 😉

Volgende week mag Klaasje mee naar moeke Sonja, zo kan ik met Fien nieuwe schoenen gaan kopen.

Borstvoeding

Ik geef onze jongste (nog steeds) borstvoeding.
En dat hij maar al te goed weet dat zijn laatste maaltijd niet uit een flesje komt -zoals bij zijn zus overigens- liet hij duidelijk merken vanavond.