lente

Vlierbloesemsiroop

Ik heb vandaag de eerste lading vlierbloesemsiroop afgewerkt.
Eén van de dagen gaan we nog eens op pad om nog een lading vlierbloesems in huis te halen. (Vergeet ik toch wel rietsuiker mee te brengen uit de winkel zekers!!)
Misschien lukt het ons wel om een voorraadje in te slagen voor een paar maanden.

(foto: Amethist)

Aan het einde van de zomer is het tijd voor de vlierbessensiroop. Ook zéér lekker en in tijden van verkoudheden nog heilzaam ook.

Hofwerk

Deze avond nadat de kinders in hun bed staken, ben ik nog eens den hof ingedoken.

’t Is te zeggen, eerst de garage in om er twee waslijnen te hangen en dán den hof in.

Ik heb de courgetteplantjes uitgezet, de zonnebloemen en dat ene maisplantje.
Verder heb ik lustig in ’t rond gezwierd met Escar-Go.
Manlief, wat was ik die vorte slakken beu!! Ze vreten mijn kolen stuk, drie stinkerkes zijn naar de verdoemenis gevreten, de basilicum is bijna op, er zijn halve rijen zuring weg,…
Kortom, mijn geduld was op (evenals mijn planten) en dan is het tijd voor zoete wraak.

Hopelijk vind ik morgen toch nog iets terug van mijn met liefde opgekweekte plantjes!!

Te warm

Ik heb het te warm…

‘k Heb de kinderen in hun bed gestoken en ik ben zelf ook naar binnen gevlucht.
Fien en Klaas liggen te slapen onder een lakentje bij 26°C.
Hier beneden is het 21,6°C. De rolluiken aan de zonnekant zijn toe, aan de noordkant staat er een raam open.
Ik puf, ik zweet en ’t is nog geeneens zomer!

Jeuk! Daar heb ik ook last van. Allergische reactie op de eerste echte zon.
Gelukkig enkel en alleen op mijn schouders, hals, nek,… die contreien dus. Mijn huid is er gezwollen en jeukt ontzettend. Als ik er mee in de zon kom, wordt het alleen maar erger. Ik zit binnen dus.

Naar alle waarschijnlijkheid ben ik er morgen of overmorgen vanaf en dan komt het van heel het jaar niet meer terug.

Maar… straks moet ik met de kinderen naar Kind en Gezin.
De auto heb ik aan manlief gelaten omdat hij al laat was om te vertrekken richting Antwerpen en omdat hij er vanavond vergadering heeft.
De kinderen zet ik straks in de fietskar en zo fietsen we dan 5km van Broechem naar Ranst langs de binnenweggeskes. Rond de zessen met de fietskar langs een baan met veel verkeer en een fietspad dat niet afzonderlijk van de weg ligt, vind ik nogal gevaarlijk…
Ik hoop alvast dat mijn twee varkens braaf zullen zijn, dat ik niet zo rood als een kreeft ga aankomen en dat de mensen ginder tegen een zweetgeurke kunnen. 😉

Het weer (II)

Daarnet even geteld. Een kleine vier maanden hebben we binnen gezeten. 19 oktober was de laatste keer dat we buiten hebben gegeten. Vandaag, 9 februari, is het bijna terug warm genoeg om terug buiten te eten. Met een trui zou dat te doen moeten zijn. 😉
Nu al buiten, hoor ik u denken. 😉 Ja, wij zijn geen kouwelijke mensen.
Overdag is het binnenshuis ook maar 17,6°C. Niet enkel om het milieu te sparen, maar ook omdat dat niet meer moet zijn. Een trui doet wonderen trouwens.
Ne mens mag gerust het verschil voelen tussen winter en zomer!

Maar allé, wij genieten nu alvast van ’t goei weer voor zolang het duurt.