De komende twee dagen wonen we hier thuis met een man extra.
Lieven, Tom zijn broer, blijft hier namelijk even logeren.  Hij woont en werkt in Amsterdam en brengt zijn vakantie in ons  belgenland door. Afwisselend eens hier, dan eens daar.

De overdracht van “noenkel Lieven” gebeurde deze voormiddag aan de Ikea van Wilrijk. Steffen en zus Lies -bij wie hij was blijven slapen- moesten daar zijn en rara… wij dus ook.
Voor zijn logement moesten we namelijk nog wat gerief voorzien.

Met een trits Adri’s  op stap dus.  Ik en Steffen waren de enige  zonder Adribloed en we hebben ons sterk gehouden. 😀
Den Ikea door met zo’n bende is alles behalve efficiënt. Ik zal het kader zelfs wat breder scheppen; Tom en ik met 1 peuter in een karretje en 1 baby in een buggy, Lieven, de vrijgezel met tijd voor vanalles en nog wat, twijfelend over wat nu wel en wat nu niet, Steffen en Lies in verwachting van hun eerste kapoen.
Ieder dus zijn eigen doel en toch samen door den Ikea. Zoiets duurt dus  l a n g!
Dat nog buiten de kinderen gerekend! Klaas was doodmoe en wou toch zo graag een dutje doen en Fien… die wou ZO graag door de kinderafdeling van den Ikea lopen!! Overal leuke dingen… 😉
Achteraf terug in het karretje zetten is dan geen evidentie, dat zal ik u niet moeten vertellen waarschijnlijk.
Het viel me trouwens op dat er in de kinderafdeling een hoop ouders met zagend en huilend grut rondlopen. Kinderen die niet mogen rondlopen, die meemoeten, die niet overal mogen aankomen,… Peuters vooral en ook wel kleuters. 😉
Dat het vakantie is zal er wel voor iets tussen zitten. Zoveel volk en kinders!

Soit, we zijn buiten geraakt zonder kleerscheuren. Enkel de stand van onze bankrekening is wat gedaald.

Thuis moest er voor onze logee ook nog ’t één en ’t ander gebeuren.
Aangezien mister Lieven in Klaas zijn kamer zou slapen, moest er nog een chauffageke gekocht worden. Zo’n olieradiator… Het is  daar boven  nogal friskes ’s nachts.
Ik heb nog “snel” een gordijnrailke gehangen en er de gepaste gordijnen aan vastgeklipst, we hebben de geschilderde deur terug in zijn kader gehangen en de nieuwe (logeer)matras werd getooid met beddengoed.

Al bij al komt het er dus op neer dat Klaasje zijn kamer vanaf nu gebruiksklaar is. Er is hard in gewerkt sinds we hier wonen en het resultaat mag er ondertussen wel zijn. 😉
Nu hopen dat nonkel Lieven hier goed slaapt…

(Ik moet alleen nog een goeie manier vinden om die matras bij niet-gebruik op een stof- en geurdichte manier te verpakken zodat het ding uit de weg kan gezet worden op zolder. Alle tips zijn welkom!)