Ik hoop dat het ergste van het onweer hier gepasseerd is…

Het water liep binnen langs de achterdeuren, het water liep van de terrastrap ipv door het afvoerputje, computer is nat, printer is nat, kinderboekjes nat,… de wind blies langs kieren zoals we dat nog nooit hebben gehoord.
Kortom; het onweer was er sneller dan we dachten en we konden niet overal tegelijk zijn.

Niks onoverkomelijks natuurlijk.
Maar ik piste toch bijna in mijn broek toen ik de bel die normaalgezien “trrrringtrrrring” hoort te doen hoorde zoemen.
Volgens manlief was de bel buiten wat nat geworden en zou de plon vanzelf wel afslagen als dat nodig was.
Ik was er niet meteen mee gesust maar heb toch maar dapper het geluid genegeerd.

Ondertussen zoemt de bel niet meer, komt het water niet meer uit de rioolputten naar boven (in ’t midden van ’t straat) en klotst de wc niet meer.
Hopelijk blijft de rest van de nacht een beetje kalm.

Ook curieus of we morgen nog moeten gaan frietjes bakken op het kamp van Chiro Broechem. Ze zitten in Geel op kamp, voor ’t zelfde geld kunnen we ze morgen naar huis halen. 😉