Een klein twee weken geleden trok ik met ons kindjes richting Lier. Een babybezoekje… zo efkes tussen de soep en de patatten.
Lier ligt nog geen 7km hier vandaan. Er rijdt per uur één bus van Broechem naar Lier. Ik zou dus met de fiets gaan. Vroeger reed ik altijd met de fiets. Véél sneller dan de bus met haar omwegen etc.

Verschil tussen vroeger en nu: ik ben die afstand niet meer gewend, ik zeul nu een fietskar mee en ik ben nu 6 maanden zwanger.

Wat op twintig minuten geklaard zou moeten worden, duurde bijna een volledig uur.
Het was koud man! Maar ík had geen kou hoor! Mijn handschoenen heb ik niet nodig gehad en ik heb alles uitgespeeld wat me maar enigszins warm zou houden. Maw ik fietste op den duur met de kleren die ik binnenshuis aanhad. Wat heb ik me daar aan mispakt toen! Meer dan dertig kilo trekken achter uwe vlo, het is een goei training…

In het naar huis gaan heb ik sommige stukken gewoon gestapt! Een volle blaas met een zwangere buik op een fiets, da’s om problemen vragen. Zéér dat mijn buik deed.
Ik heb getwijfeld om mij langs de kant te zetten en mijn broek af te trekken, maar dat heb ik uiteindelijk toch maar niet gedaan.

En dan vandaag:
Nog een babybezoekje in Lier. De fiets liet ik maar voor wat het was, en we kozen voor de bus vandaag.
Dat ging als volgt;
– twintig na één: de deur uit.
– half twee: de bus richting volgende halte
– kwart voor twee: bus richting Lier
– tien na twee: in Lier concluderen dat de bus niet tot ’t centrum doorrijdt en enkel aan ’t station draait (wegens werken)
– half drie: in ’t ziekenhuis
– kwart voor drie: na een bezoekje van een kwartiertje met joeng die nergens met hun pollen vanaf kunnen blijven terug jassen aangedaan en vertrokken.
– tien na drie: terug aan ’t station aangekomen en op de bus gewacht tot tien voor vier alstublieft!!
– tien voor vier: bus richting Broechem
– bijna half vijf: in Broechem aangekomen en naar huis gestapt.
– om tien voor vijf was ik terug binnen.

Drieënhalf uur van huis weg om een kwartiertje op bezoek te gaan en dat maar 7km van uw deur hé! Ge moet verdekke goe zot zijn om met kleine kinderen het openbaar vervoer te gebruiken! Gast!!

Noot aan de lezer: dat was mét twee kinderen die géén middagdutje hadden gedaan omdat ik dacht dat we daarvoor wel zouden terug zijn.
Fien aan de hand die van geen kanten kan doorstappen (gezien de leeftijd, de korte beentjes en te veel te zien) en Klaas in de Beco.
Die draagzak trouwens, dat is allemaal goed en wel, maar ge moet dat zwanger zijnde toch ni op uw buik gebruiken! Op zich had ik er niet zo’n last van dat Klaas vanvoor hing (handiger in de bus) maar toen ik hem eruit haalde deden mijn buikspieren serieus pijn!

Met ander woorden: ik geraak met mijn dikke pens tegenwoordig niet verder dan mijn eigen dorp in het gezelschap van de twee oudsten. Kom, toch niet zonder mijn lijf op de proef te stellen.