Gisterenavond; de kinderen lagen nét in bed en Tom hoord gebabbel. Waarschijnlijk de buren werd er besloten toen een kijkje niks opleverde.
Geen twee minuten later; “Tom, er zit gewoon iemand op ons terras”.

De mens was door het raam van de buren over hun dak op ons terras gekropen. Ne werkmens!
Hij kwam het terras opmeten. (De buurvrouw is de dochter van onze huisbaas.)
Maar waarom in godsnaam komen ze niet efkes bellen? Nogal boertig vonden we, zomaar op ons terras klimmen.

Goed, de mens kwam dus het terras opmeten om een prijs te maken voor een nieuw.
Er werd gesproken over rubberen tegels. Man, zo lelijk! Ik ben eens curieus. Ik zal het in ieder geval niet meer moeten schuren en ons kinderen kunnen al eens serieus met hun hoofd tegen de grond kwakken.

De tegels zouden over het dak worden gehesen. Hah! Er staan ons nog grave tijden te wachten!