Nee, geen foto’s beschikbaar! Ik sta geen foto’s van mezelf te trekken. 😉

Klaas vindt het behoorlijk okee in onze nieuwe draag”doek”.
Ikzelf had het er de eerste momenten wat moeilijk mee.  Het koude weer doet ons in dikkere kleren kruipen en da’s nu ni het handigste om met dat ding te leren omgaan. De beco was dus niet goed afgesteld.
Na onze busrit naar Lier heb ik er dan nog wat aan staan trekken en sleuren zodat het al wat beter zat. Warm krijgt ge het er wel van! Gelukkig ben ik zo verstandig geweest om mijn jas thuis te laten! Met een stoveke op uw rug kunt ge die koude armen wel verdragen. 🙂

Klaas is al niet meer van de kleinsten met zijn bijna 18 maanden. Als ik hem vooraan draag, zit hij een beetje in mijn zicht. Of draag ik hem dan gewoon te hoog? Ik heb een kort bovenlijf ’t schijnt, zou het daar aan liggen? :$
Enfin, op de rug draagt dus de voorkeur weg, ware het niet dat die heupband dan lekker op nummer drie zit te duwen.
De heupband heb ik bijgevolg niet te hard aangespannen (ik was alweer vergeten dat ik naast zwanger ook niet mager ben, daar kwam het vet weer piepen!) en dus kwam er meer gewicht op mijn schouders terecht. Niet geheel de bedoeling volgens de handleiding, maar goed doenbaar.
’t Was nog wat zoeken naar de afstelling van de schouderriempjes, maar ook daar baart oefening kunst zekers?

Toen we in de krokodil nog even een camion kochten voor Klaas en een theeserviesje voor Fien, was hij wel niet te houden en kloeg steen en been achter op mijn rug! Hij heeft zijn gevecht niet gewonnen, al kan ik zeggen dat het geen aangenaam gevoel is, zo’n duwend en trekkend kind in nek/op de rug!

Hij wrong wel zijn armen boven de bovenste bandjes van de beco…

Voila, de test is geslaagd, al moet er nog geoefend en bijgeschaafd worden!